رنج‌های مردم خوزستان کی پایان می‌یابد؟

دیروز مردم خوزستان ساعت‌ها به آب، برق، تلفن و اینترنت دسترسی نداشتند. اتفاقی که به گفته بسیاری از ساکنان این استان حتی در زمان جنگ هم سابقه نداشت.

اما علت این اتفاق چیست؟ یک داستان قدیمی و کشدار؛ ریزگردهایی که سال‌هاست عرصه را بر مردم خوزستان و بسیاری از استان‌ها تنگ کرده‌اند. گفته شده که گرد و غبار روزهای گذشته و مه و رطوبت شدید باعث شده است که خاک تحت تأثیر رطوبت بالا تبدیل به گل شود و وارد تجهیزات انتقال برق شده و آنها را از کار بیندازد. با قطع برق پمپ‌های آب در تصفیه‌خانه‌ها نیز از کار افتادند و سایر داستان‌ها… .

داستان خوزستان البته داستان پر از آب چشمی است. یکی از استان‌های استراتژیک کشور که با منابع گسترده نفت و گاز نقش مهمی در اقتصاد کشور دارد، ولی به رغم این نقش مهم زیرساختش چنان فرسوده است که با پدیده‌هایی چون ریزگردها و رطوبت آب و برق برای نزدیک به ده ساعت قطع می‌شود و مردم در شرایط زندگی بحرانی قرار می‌گیرند.

داستان ریزگردها هم شاید چند سال پیش تازگی داشت؛ ولی آنقدر به آن بی‌توجهی شد که حالا به امر معمول و طبیعی تبدیل شده، به گونه‌ای که هیچ‌کس از آن تعجب نمی‌کند و گویا همه پذیرفته‌اند که مردم غرب و جنوب غرب ایران باید در میان انبوهی از ذرات معلق در هوا زندگی کنند. به نظر تکراری می‌آید، اگر بگوییم این اتفاق حداقل در این دولت و دولت قبلی لاینحل مانده است و وسط دعوای سیاسی دو جناح در ناکارآمد جلوه دادن دولت‌های مستقر این مردم خوزستان و سایر استان‌ها هستند که چند سالی است زیر تلی از ریزگردها در حال دفن شدن هستند.

اگر در سال‌های گذشته مشکل فقط ریزگردها بود، حالا با دست روی دست گذاشتن مشکل آنقدر پیشرفت کرده که به قطع ده ساعته آب و برق منجر می‌شود.