عصبانیت كیهان از مخالفت موسوی باتحریم
حسین شریعتمداری در سرمقاله امروز كیهان نوشت:
در آخرین ساعات روز دوشنبه 6/7/88 آقای مهندس موسوی بیانیه شماره 13 خود را صادر كرد. متن این بیانیه تكرار مكررات و طرح چندباره ادعاهای خلاف و لاف های گزافی است كه مهندس موسوی هیچگاه حاضر به پاسخگویی و یا ارائه كمترین شاهد و سندی برای اثبات آن نبوده است. از این روی در نگاه اول این پرسش به ذهن خطور می كند كه انگیزه موسوی و اطرافیانش از صدور این بیانیه چیست؟ ابراز وجود در شرایط كنونی و بعد از ناكامی در فتنه انگیزی، اگرچه می تواند بخشی از انگیزه ایشان باشد ولی با دقت بیشتر می توان انگیزه اصلی تهیه كنندگان این بیانیه را كشف كرد. این معما در متن بیانیه نیست، بلكه در حواشی آن نهفته است از جمله این كه؛
1- مهندس موسوی در این بیانیه اعلام می كند تاریخ تولدش برخلاف آنچه طی دو هفته اخیر از سوی هوادارانش مطرح شده است، مهرماه نیست. خب! ممكن است بگوئید این كه نیازی به صدور بیانیه نداشت! ولی اشتباه می كنید و باید گفت یكی از اصلی ترین انگیزه ها در صدور بیانیه شماره 13 همین نكته بوده است. چرا؟!
طی نزدیك به 2 هفته اخیر، رسانه های بیگانه و سایت های وابسته به جریان فتنه، با آب و تاب از هواداران می خواستند روز 7مهرماه كه مصادف با سالروز تولد مهندس موسوی است در دانشگاه تهران حضور یافته و ضمن برپایی جشن تولد وی، علیه بازگشایی دانشگاهها دست به اعتراض بزنند.
اما، حضور تعداد كم شمار آنان در دانشگاه تهران و همزمان با مراسم بازگشایی دانشگاهها كه با بی اعتنایی دانشجویان روبرو شد، برای طراحان داخلی و بیرونی این پروژه كمترین تردیدی باقی نگذاشت كه تیر اغتشاش در دانشگاهها به سنگ خورده است.
و بعد از این ناكامی است كه مهندس موسوی با صدور بیانیه ای اعلام می كند تاریخ تولدش مهرماه نیست! و این در حالی است كه اعلام مهرماه به عنوان تاریخ تولد مهندس موسوی طی روزهای اخیر به تیتر اول برخی از روزنامه های زنجیره ای، رسانه های بیگانه و سایت های همسو با وی تبدیل شده بود و موسوی می توانست و باید همان وقت اعلام می كرد، كه تاریخ تولدش مهرماه نیست ولی چرا چنین نكرد؟ تنها به این علت كه آقایان «راستگو»! اوائل مهرماه را كه همزمان با مراسم بازگشایی دانشگاههاست به عنوان روز تولد او انتخاب كرده بودند تا به اصطلاح و به زعم خود، توجیه و بهانه ای برای اغتشاش در آغاز سال تحصیلی دانشگاهها داشته باشند.و البته این احتمال خوش بینانه را هم نباید از نظر دور داشت كه آقای مهندس موسوی تازه متوجه شده تاریخ تولدش مهرماه نیست!
2- موسوی در این بیانیه به گونه ای ناشیانه- كه شاید به زعم تهیه كنندگان بیانیه نوعی زرنگی! تلقی شود- به حمایت از كینه توزی قدرت های بیگانه علیه مردم ایران برخاسته است. او در بخشی از بیانیه یاد شده، تحریم ایران اسلامی از سوی آمریكا و متحدانش را به ملت های آمریكا و اروپا نسبت داده! و انگیزه آنها را حمایت از آشوبگران قلمداد كرده و می نویسد: «با سپاسگزاری از حمایت ملت های دیگر ظرف این چندماه از آنها می خواهم دیگر در هیچ تحریمی علیه ایران شركت نكنند.»! در این باره گفتنی است؛
الف: آمریكا، اروپا و اسرائیل اگرچه بارها حمایت گسترده مالی، تداركاتی و تبلیغاتی خود از فتنه انگیزان اخیر را به صراحت اعلام داشته و عملیاتی نیز كرده اند ولی تحریم ها علیه جمهوری اسلامی ایران از چند سال قبل شروع گردیده و هدف اعلام شده آن نیز وادار كردن جمهوری اسلامی ایران به دست كشیدن از حق مسلم و قانونی خود در فعالیت ها و دستاوردهای هسته ای است و حمایت آمریكا و متحدانش از موسوی و سایر فتنه انگیزان نیز به علت همسویی این جریان با خواست و اهداف دشمنان است. به بیان دیگر، سران فتنه از میانه راه به آمریكا و اسرائیل پیوسته اند، نه این كه آنها در حمایت از سران فتنه، دست به تحریم ایران اسلامی زده باشند.
ب: موسوی می داند- و همه می دانند- كه تحریم ها علیه ایران اسلامی از سوی دولت های آمریكا و اروپا اعمال شده است و ربطی به ملت های آنها ندارد، بنابراین چرا اصرار دارد كه تحریم ها را ناشی از خواست و تصمیم ملت های آمریكا و اروپا قلمداد كند؟ در این باره تنها یك انگیزه قابل ذكر است و آن، این كه سران فتنه برای خوش خدمتی به آمریكا، اروپا و اسرائیل، در مقابل كمك های مالی و تبلیغاتی آنها، تلاش كرده اند افرادی مثل باراك اوباما، ساركوزی، آنگلا مركل، براون، هیلاری كلینتون و بسیاری دیگر از سران كینه توز آمریكا و اروپا را، مردمی جلوه داده و خواست آنان را خواست ملت هایشان قلمداد كنند!
ج: سران فتنه در این بیانیه به گونه ای تلویحی- كه بارها از تصریح گویاتر است- به حمایت آمریكا و متحدانش از فتنه انگیزان اعتراف كرده اند. دقت كنید! سران فتنه می دانند كه تحریم ها از سوی دولت های آمریكا و اروپا بوده است ولی ابتدا آن را به «ملت ها» نسبت می دهند و سپس انگیزه تحریم ها را حمایت از فتنه و آشوب اخیر، معرفی می كنند و سپس می نویسند «با سپاسگزاری از حمایت ملت ها- بخوانید همان دولت های آمریكا و اروپا- از آنها می خواهیم دیگر در هیچ تحریمی علیه ایران شركت نكنند.»
د: و این نكته نیز گفتنی است كه بیانیه یاد شده، با شرحی كه گذشت، حمایت آشكار و ابراز خشنودی سران فتنه از تحریم های خارجی علیه ملت مظلوم ایران است كه البته در مقابل ضربه محكمی كه سران فتنه و حامیان بیرونی آنها از ملت شریف ایران دریافت كرده اند، چندان هم دور از انتظار نبوده و نیست.
3- و بالاخره در هیچ جای این بیانیه كه ظاهراً به بهانه روز قدس صادر شده است- البته 10 روز بعد از روز قدس!- رژیم اشغالگر و خونریز اسرائیل محكوم نشده است و حال آن كه سران فتنه بعد از رسوایی حمایت هوادارانشان از اسرائیل در روز قدس، برای حفظ ظاهر هم كه شده می بایستی میان خود و آنها مرزبندی كنند ولی چنین نكردند، چرا؟!... به نطق های انتخاباتی موسوی مراجعه كنید، شعارهایی كه طرفداران سران فتنه در روز قدس به حمایت از اسرائیل سر داده بودند، دقیقاً ترجمان دیدگاه اعلام شده مهندس موسوی است، و اما، طی ده روز گذشته- از روز قدس تاكنون- اقدام رسوای شماری از هواداران فتنه اخیر، در حمایت از اسرائیل با اعلام نفرت و انزجار ملت و بسیاری از هواداران قبلی سران فتنه روبرو شده و جریان فتنه در تنگنای شدید هویتی قرار گرفته بود.
از این روی وقتی موسوی به بهانه روز قدس بیانیه می دهد و در آن نه فقط اسرائیل را محكوم نمی كند بلكه به شعار هواداران خود در آن روز هم كمترین اعتراضی نمی كند، آیا برداشت و تصوری جز این می توان داشت، كه بیانیه یاد شده اعلام حمایت از كسانی بوده است كه روز قدس به نفع اسرائیل شعار داده اند؟!
