«ماه و پلنگ»؛ نمایشگاهی از یک زندگی لوکس

سریال «ماه و پلنگ» که مدتی است از شبکه سه سیما پخش می‌شود، با انتقادهایی از سوی مخاطبان همراه بوده و مدتی است که موج‌هایی از اعتراض درباره‌ی گرایش تجمل‌گرایانه‌ این سریال به راه افتاده است.

به اعتقاد برخی از منتقدان این سریال که تلاش دارد مضامین اخلاقی را به مخاطب القاء کند، در فضاسازی و شخصیت‌پردازی که انجام داده، خلاف آن را نشان می‌دهد و در به تصویر کشیدن اهداف اولیه، این سریال ناتوان مانده است؛ از طرفی دیگر مدتی است که در شبکه‌های اجتماعی موج‌هایی از اعتراض به عناصر تجمل‌گرایانه این سریال به راه افتاده است.

فضای زندگی شخصیت‌های «ماه و پلنگ» حتی اگر در دنیای واقعی مصادیقی هم داشته باشند، آنقدر از زندگی میلیون‌ها مخاطب تلویزیونی دور است که بتواند حسرت را در دل بسیاری بنشاند؛ تمام شخصیت‌های داستان با وجود مشکلاتی که در زندگی با آنها دست و پنجه نرم می‌کنند، آنقدر از نظر مالی که مدتی است به یکی از مهمترین دغدغه‌های مردم ایران ما تبدیل شده است، مرفه هستند که برای حل مشکلاتشان دست به دامان حساب‌های بانکی‌شان شوند.

مردی که برای به دست آوردن دل دختر مورد علاقه خود نزدیک به ۲۰ میلیون تومان گل می‌خرد و برای سفر ماه عسل او را به آفریقای جنوبی دعوت می‌کند، نمونه بارز این نوع زندگی مصرف‌گرایی است که به شدت با شعار «اقتصاد مقاومتی» در تناقض است.

به همین منظور خبرنگار ایسنا با محمد تقی فهیم، منتقد آثار نمایشی درباره تاثیرات پخش سریال‌های اینچنین که با زندگی اغلب مردم فاصله زیادی دارد، به گفت‌وگو نشسته است.