کاش جان بیش از چهل ایرانی، به اندازه لغو سخنرانی علی مطهری مهم بود!

یکشبه گذشته به مناسبت اربعین حسینی، کشور در تعطیلات رسمی بود؛ در بعدازظهر همین روز سخنرانی علی مطهری در مشهد مقدس لغو شد؛ در کمتر از سه ساعت فضای سیاسی کشور تحت تأثیر این ماجرا قرار گرفت و تقریبا گویی در کشور بحرانی درست شده باشد، به رئیس جمهور نامه نوشته شد؛ نمایندگان مجلس تهدید به استیضاح وزیر کردند؛ مقامات وزارت کشور از مقامات استانداری گرفته تا شخص خود وزیر کشور واکنش نشان دادند و تا شب نشده فرماندار مشهد را برکنار کردند.

به گزارش «تابناک»؛ امروز جمعه هم روز تعطیل بود؛ امروز جلسه سخنرانی علی مطهری لغو نشد، ولی بیش از چهل تن از هموطنانمان در برخورد دو قطار جان خود را از دست دادند. شاید برخی از آنان در آتش سوخته باشند و آنانی نیز که در اوج هراس و نگرانی در سرمای هوا، نجات یافته اند احتمالا هنوز در شوک این رخداد باشند.

در این ساعات گذشته، هنوز کسی وزیر راه را به خاطر این اتفاق وحشتناک، تهدید به استیضاح نکرده است. نمایندگانی که این روزها توئیترباز شده اند، این بار ترجیح دادند که پیام های توئیتری خود را نگه دارند برای لغو یک سخنرانی دیگر. برخی نماینده ها که هفته گذشته، برکناری فرماندار و استاندار را کافی نمی دانستند، امروز هیچ سخنی نگفتند.

امروز حتی علی مطهری که هفته گذشته به رئیس جمهور نامه نوشته و لغو سخنرانی خود را اقدامی داعش گونه توصیف کرده بود، به رئیس جمهور نامه ننوشت و نگفت که شمار کشته های این برخورد با تعداد کشته های انفجار تروریستی داعش علیه هموطنان ایرانی مان برابری می کند و اگر رئیس جمهور اقدام قانونی لازم را در این باره انجام ندهد، مجلس اقدام قانونی لازم را انجام خواهد داد.

تفاوت برخورد نمایندگان مجلس شورای اسلامی با اتفاقی که در تعطیلی هفته گذشته برای یک نماینده تهران رخ داد، با رخدادی که بیش از چهل خانواده ایرانی را عزادار کرد، در تاریخ خواهد ماند؛ در تاریخ خواهند نوشت که بین این کمتر از هفت روز، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، درباره این دو اتفاق، که یکی لغو یک سخنرانی بود و دیگری کشته شدن بیش از چهل ایرانی، چه رفتاری از خود نشان دادند.
 
در اتفاق هفته گذشته مشهد، دادستان این استان، امام جمعه مشهد، مسئول اطلاعات سپاه استان خراسان، استاندار، فرماندار و همه مقامات وزارت کشور زیر سؤال رفتند، در حادثه اخیر برای هموطنان ایرانی مان، ولی همه چیز آرام بود. هیچ کس مقصر نبود؛ احتمالا مقصر مردمی بودند که تقدیرشان بر این بود که در این رخداد جان خود را از دست بدهند!