جعفر زاده ایمن آبادی: نوبخت شرایط رأی دادن به وزرای پیشنهادی را تفهیم کرد!

در دوره هشت ساله ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، عنوان وکیل الدوله بارها درباره برخی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به کار گرفته شد؛ عنوانی که دلالت بر نمایندگانی می کرد که بیش از آنکه دغدغه وظیفه نمایندگی ملت و مردم را داشتند، به دنبال جلب رضایت دولت به هر نحوی بودند. وکیل الدوله ها در واقع مخالف وکیل المله ها عمل می کردند.
 
به گزارش «تابناک»؛ در آن دوره، وکیل الدوله ها به شدت مورد انتقاد برخی همکاران و رسانه ها قرار گرفتند و تصور بر این بود که آن انتقادها ممکن است تا مدت ها نمایندگان مجلس شورای اسلامی را بر مسیر دغدغه اصلی خود، یعنی نمایندگی واقعی مردم هدایت کند؛ اما گویا برخی از نماینده ها در مجلس اخیر، دریچه های جدیدی را گشوده اند و به گونه ای که مقامات دولتی آنان را تفهیم می کنند که چه کاری را انجام دهند. شاید تفهیم نمایندگان قله جدیدی است که تا کنون پیموده نشده بود و اینک به برکت حضور برخی از نمایندگان این قله دست نیافتنی هم پیموده شده است.
 
در همین ارتباط امروز غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی نماینده مردم رشت در مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با یکی از پایگاه های خبری ضمن تشریح جلسه فراکسیون مستقلان ولایی با سخنگوی دولت گفته است: در این جلسه آقای نوبخت شرایط رأی دادن به وزرای پیشنهادی را تفهیم کرد.

البته هیچ اشکالی نیست همان گونه که در مجلس فراکسیون هایی از منتقدان و مخالفان دولت فعالیت می کنند، فراکسیون و یا گروه های موافق دولت نیز فعالیت داشته باشند و تا آنجا که نافی وظایف نمایندگی شان از جمله نظارت بر دولت و قانونگذاری نباشد، به فعالیت قانونی برای پیشبرد امور در دولت بپردازند.
 
دو نکته قابل اشاره در این بحث این است که برخی از نمایندگان که همکاران سابق خود را وکیل الدوله می نامیدند، اکنون با جهد و کوشش بیشتری نه تنها همان کارهای آنان را تکرار می کنند که حتی بیشتر از این، دریچه های جدیدی را گشوده اند و برای عمل خود در مجلس، در ارتباط به وزرای دولت به گفته جعفرزاده ایمن آبادی تفهیم شده اند! تفهیم شدن نمایندگان توسط مقامات دولتی، متأسفانه یادآوری خاطرات خوبی در گذشته ایران نیست! کاش در دیدار این فراکسیون با سخنگوی دولت، وی به جای اینکه آنان را تفهمی کند با آنان تبادل نظر می کرد تا خاطرات ناخوشایند مجالسی که دولت ها در گذشته تفهیمشان می کرد تکرار نمی شد.

نکته دوم نیز این است که وقتی عده ای می خواهند به هر جهت برای عملشان در مجلس توسط دولت تفهیم شوند، چه اصراری هستند که عنوان مستقلان ولایی را برای خود برگزینند؟ به راحتی می توانند به فراکسیون حامیان دولت بپیوندند و حتی اگر سطح طرفداری شان از دولت بیشتر از فراکسیون امید است، نام جدیدی تر  مانند فراکسیون «دولتی های مجلس» را برای خود برگزینند و بدین ترتیب این تناقضات را به همین سادگی حل و فصل کنند.
 
به رغم مطالب مذکور و گفته جعفر زاده ایمن آبادی که سخنگوی دولت آنان را تفهیم کرده است، هنوز این امیدواری وجود دارد که خود سخنگوی دولت پا پیش گذارد و حداقل به ظاهر هم که شده اعلام کند که او نمایندگان را برای رأی دادن به وزرای پیشنهادی تفهیم نکرده است، فقط تبادل نظر بوده است!