رشد نقدینگی در کشور منطقی است

نقدینگی به هزار و 82 هزار میلیارد تومان رسیده است. نقدینگی که گفته می شود می تواند در چند ماه آینده تورم را بالا بکشد و دیگر تورم تک رقمی در کشور ادامه دار نباشد.

 کوروش پرویزیان، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران درباره نقدینگی به سایت خبری اتاق تهران گفت: الان رشد نقدینگی از نظر منطقی رشدش تحت‌کنترل است. بانک مرکزی کاملا این رشد را مدیریت می‌کند. به هرحال نقدینگی اجزای مختلف دارد؛ بانک مرکزی الان در سیاست‌‌هایی که اعمال می‌کند هم به تولید داخل و نیاز به رفع تنگنای نقدینگی و هم به موضوع تورم توجه دارد. در کشور با دو  مساله رکود و تورم، نرخ سود هم عدد بالایی بود. این مساله در رشد نقدینگی خیلی تاثیر دارد. یعنی وقتی نرخ سود حدود 30 درصد باشد نمی‌توان انتظار داشت که مثلا نقدینگی به زیر 10 درصد بیاید. به هر معادلات به گونه‌ای است که این اجازه را به شما نمی‌دهد.

پرویزیان ادامه داد: الان نرخ سود کاهش پیدا کرده و این خیلی کمک می‌کند تا کنترل‌هایی که مدنظر سیاست‌گذار پولی است در حقیقت اتفاق بیفتد. من فکر می‌کنم که نباید از ترس یک عدد مطلق نقدینگی، سیاست‌هایی که مربوط به جریان تولید داخل است و کمک می‌کند که تولید داخل کشور وضع باثبات‌تری بگیرد، غافل بمانیم. مفروضاتی که الان در اقتصاد ما وجود دارد با زمان تحریم خیلی فرق می‌کند. در مفروضات جدید، ما باید جریان ورودی سرمایه را به کشور محاسبه بکنیم و نقل‌و انتقال سرمایه را ببینیم. خب انتظار ما به صورت طبیعی در جامعه این است که هزینه‌های مبادلات هم پایین بیاید و امکان اعتباردهی بین بانک‌های ایرانی و بانک‌های خارجی برقرار شود و به تقاضای کمتر نقدینگی بنگاه‌ها کمک کند.

او همچنین اضافه کرد: این خیلی موضوع مهمی است؛ یعنی در زمان تحریم بنگاه باید به صورت نقد cash منابع‌شان را آماده می‌کرد و منتقل می‌کرد و بعد کالایش را دریافت می‌کرد. الان اگر می‌خواهیم جریان طبیعی و عادی تجاری برقرار بشود که امیدواریم این اتفاق بیفتد، نیازی نیست که به آن شکل عمل کنیم. یعنی در واقع بنگاه با 10 درصد آماده پیش می‌تواند سفارش کالایش را بدهد و مدت‌دار این را پرداخت کند. به این ترتیب کالایش وارد شود، بسازد و بفروشد و پولش را برگرداند و مجدد همین چرخه ایجاد بشود. اگر این وضع در عدد بالای صادرات و واردات کشور اتفاق بیفتد، خوب بود. یا ممکن است به ‌پشتوانه‌ی منابعی که در خارج از کشور وجود دارد این گشایش‌های اعتبار در حقیقت صورت بگیرد و مسائل مربوط به ورود مواد اولیه موردنیاز برای تولید رخ بدهد؛ طبیعی است ما در این سطح متفاوت از گذشته نیاز داریم عمل کنیم.

به گفته این مدیرعامل بانک پارسیان، در این دوره همچنین پیش بینی می شود که ورود منابع از سمت سازمانی هایی بین المللی رخ دهد که ایران عضو آنها بوده است. مثلا بانک توسعه اسلامی که ایران سهم خوبی در آنجا داشت، در زمان تحریم ها به داد ایران نرسید. در صورتی آنها تحریم کرده بودند. به این ترتیب انتظار این است که گشایش های به این شیوه هم حادث بشود. یا حتی مثلا ایران عضو صندوق توسعه‌ در مناطق کمتربرخوردار دنیا مثل اوپک فاند است. درست است که ایران سال ها تحریم بود ولی صادرکنندگان خدمات فنی و مهندسی ما باید بتوانند از این منابع در کشورهای آفریقای هدف استفاده کنند و در این مسابقه‌‌های بین‌المللی برای گرفتن پروژه شرکت ‌کنند، همچنین ایرانی ها باید امکان این را داشته باشند که بتوانند از منابع مالی اینها استفاده کنند.

پرویزیان همچنین گفت: به هر حال موضوع نقدینگی چون موضوع دامنه‌دار و گسترده‌ای است، فقط نباید به رشد مقداری آن توجه کرد و به آن به عنوان یک مانع یا به عنوان یک دستاورد نگاه کنیم. این موارد به خودی خود شاخصه‌هایی هستند که می‌شود برنامه‌ریزی مالی را براساس آنها دنبال کرد.

این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران همچنین تاکید کرد: به هر حال پول ملی ایران یک نسبتی با منابع ارزهای خارجی دارد. قدرت، قابلیت مبادله‌ این پول با ارز بین‌المللی یکی از شاخص‌هایی است که به عنوان شاخص قدرت اقتصادی عنوان می شود؛ یعنی موردتوجه است و مهم است. این شاخصه هم هم در ثبات بلندمدت اقتصاد با شاخص‌های به‌خصوص قدرت تولید داخلی و قدرت ایجاد ارزش افزوده در تجارت بین‌الملل به‌دست می‌آید. لازم نیست که یک کشوری حتما خودش یک سری کالاها را تولید کند، اما می تواند با تجارت، ارزش افزوده درست کند. به هر حال مدل‌هایی از این اقتصاد در دنیا وجود دارد. امارات کشوری نیست که تولیدکننده‌ باشد ولی در تجارت بین‌الملل نقش خوبی دارد ایفا می‌کند. سنگاپور و تایوان هم ازج مله کشورهایی هستند که در مبادلات بین المللی اثرگذار هستند و می توانند روی بازارهای مالی تاثیرگذارند.

براساس صحبت های پرویزیان، اقتصاد ایران باید متنوع شود و این ظرفیت را دارد. هم ظرفیت انسانی و هم ظرفیت مالی خوبی دارد؛ لذا عدد مطلق نقدینگی که حالا مثلا حجمش یک مقدار خاص نیست نمی‌تواند خیلی جای نگرانی اساسی و جدی باشد و یا به عنوان یک مطلوبیت تعیین‌شده فرض بشود. متغیرهایی مانند نقدینگی، متغیرهایی هستند که با توجه به سیاست‌های اقتصادی، برنامه‌های اقتصاد، سیاست‌های عمومی، سیاست‌های تجاری و سایر موضوعات می‌تواند اثر خودش را به صورت مثبت یا منفی در اقتصاد بگذارد./اتاق تهران