دوشنبه ششم محرم الحرام سال ۶۱ هجری قمری
عمر بن سعد نامه ای را از عبیدالله دریافت می دارد که مضمون آن چنین است: من از لشکر سواره و پیاده چیزی را از تو فروگذار نکردم، توجه داشته باش که من مأمورانی دارم تا هر روز وضعیت را به من گزارش کنند.
کد خبر: ۶۳۰۲۶۲
| | 10545 بازدید
عمر بن سعد نامه ای را از عبیدالله دریافت می دارد که مضمون آن چنین است:
من از لشکر سواره و پیاده چیزی را از تو فروگذار نکردم، توجه داشته باش که
من مأمورانی دارم تا هر روز وضعیت را به من گزارش کنند.
حبیب بن مظاهر از حضرت امام حسین (ع) اجازه می گیرد تا نزد طایفه ای از بنی سعد که در آن نزدیکی ها زندگی می کردند رفته و آنان را به یاری فرا خواند، حضرت اجازه دادند. حبیب نزد آنها رفت و گفت:« امروز از من فرمان برید و به یاری حسین(ع) بشتابید تا شرف دنیا و آخرت از آن شما باشد». تعداد ۹۰ نفر به پا خاستند و حرکت کردند، اما در میان راه با لشکر عمر بن سعد برخورد کردند و چون تاب مقاومت نداشتند، پراکنده شده و برگشتند. حبیب به نزد حضرت رسید و جریان را تعریف نمود. امام نیز فرمود:« لا حول و لا قوه الا بالله»
حبیب بن مظاهر از حضرت امام حسین (ع) اجازه می گیرد تا نزد طایفه ای از بنی سعد که در آن نزدیکی ها زندگی می کردند رفته و آنان را به یاری فرا خواند، حضرت اجازه دادند. حبیب نزد آنها رفت و گفت:« امروز از من فرمان برید و به یاری حسین(ع) بشتابید تا شرف دنیا و آخرت از آن شما باشد». تعداد ۹۰ نفر به پا خاستند و حرکت کردند، اما در میان راه با لشکر عمر بن سعد برخورد کردند و چون تاب مقاومت نداشتند، پراکنده شده و برگشتند. حبیب به نزد حضرت رسید و جریان را تعریف نمود. امام نیز فرمود:« لا حول و لا قوه الا بالله»
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟