داستان پرفراز و نشیب پسر معدنچی

پس از همه کشمکش‌ها، شایعه‌ها و رد آنها و گزارش‌هایی مبنی بر قراردادهای به امضا رسیده، به نظر می‌رسد داوید ویا در والنسیا باقی خواهد ماند.

به نوشته وطن امروز، همچنان که جالب توجه به نظر می‌رسد، یکی از جنجالی‌ترین بازیکنان فصل نقل و انتقالات قرار است در پایان ماه اوت و در نخستین دیدار والنسیا در رقابت‌های لالیگا برابر سویا و نه برای رئال‌مادرید، بارسلونا یا یکی از تیم‌های انگلیسی به میدان برود.

شایعه‌ها بیشتر حول منچسترسیتی، لیورپول و منچستر‌یونایتد پرسه می‌زنند و به نظر می‌رسد همه آنها همچنان در تلاش برای جذب مهاجم اسپانیایی هستند، هرچند خود ویا تاکید کرده که علاقه‌ای به حضور در فوتبال جزیره ندارد. باشگاه‌های انگلیسی همواره نسبت به اینکه ویا هرگز قصد پیوستن به جمع آنها را نداشته باشد شک و تردید داشته‌اند.

«خوان کروس سول» نماینده باشگاه چلسی اوایل تابستان امسال در مستایا ظاهر شده و پس از تسلیم شدن نسبت به جذب ویا اعلام کرد که این بازیکن قصد پیوستن به رئال‌مادرید را دارد. سرانجام مذاکره‌ها میان سران رئال مادرید و والنسیا بر سر مبلغ درخواستی از سوی «مانوئل لورنته» رئیس والنسیا بی‌نتیجه ماند.

تاکید او براین مساله بود که ویا تنها در صورتی به فروش می‌رود که یک نفر پیشنهاد جنون‌آمیزی برای خرید وی ارائه دهد و باعث از بین رفتن امید باشگاه‌های فوتبال جزیره برای جذب مهاجم اسپانیایی شود.

هیچ مدرکی مبنی بر اینکه عدم پیوستن به رئال مادرید و بارسلونا باعث عوض شدن تصمیم ویا خواهد شد وجود ندارد. او می‌گوید: «من تصمیم خود را گرفته‌ام و قصد دارم امسال هم در اسپانیا بازی کنم. به خارج اسپانیا نخواهم رفت».

برای لیگ برتر جزیره این مساله یک افسوس بزرگ محسوب می‌شود. اشتباه نکنید، ویا یکی از بهترین مهاجمان دنیاست، شاید هم بهترین آنها؛ او همواره در تلاش برای اثبات این موضوع بوده است. زمانی که از ویسنته دل بوسکه پرسیده شد به جز کاکا و رونالدو کدام بازیکن، مورد علاقه او است وی پاسخ داد: «ویا». البته شنیدن چنین پاسخی از سوی دل‌بوسکه طبیعی است، اما او از این گفته خود مقصود خاصی دارد.

عجیب‌ترین مساله درباره تلاش‌ها برای جذب ویا در تابستان امسال این نبود که والنسیا پس از خرید 94 میلیون یورویی رونالدو توسط رئال از سران این باشگاه 25 میلیون پوند برای فروش ویا درخواست کرده بود، بلکه مساله عجیب این بود که رئالی‌ها حاضر به پرداخت این مبلغ نبودند؛ اما در آن زمان «خورخه والدانو» مدیرکل رئال مادرید گفت: «بازیکنانی هستند که پول می‌سازند و بازیکنانی هستند که تنها از ارزش فوتبالی برخوردارند».

ویا پسر یک معدنچی است که 2 تصادف شدید در زادگاه خود تویلا واقع در مرکز آستوریاس که به خاطر انقلاب سال 1934 زبانزد است را تجربه کرده است. مادربزرگ او با لقب Liberty (آزادی) شناخته می‌شد و برای پدر مادربزرگش هم لقب تروتسکی (یکی از رهبران انقلاب اکتبر روسیه) را در نظر گرفته بودند.

یکی از هم تیمی‌های سابق ویا می‌گوید: «بازیکنانی هستند که نیمی از آنچه ویا انجام داده است را به انجام رسانده‌اند اما با آنها همانند ستارگان برخورد شده است».

او می‌افزاید: «هر چه بگوییم، آمارهای ویا قابل بحث نیستند».

این مساله حقیقت دارد اما علاوه بر اینکه آمارهای ویا همواره بشدت جذاب بوده‌اند و مدت زمان طولانی برای به‌دست آمدن آنها سپری شده است، اساساً موفقیت به همراه تیم ملی اسپانیا در رقابت‌های جام ملت‌های اروپاست که باید ویا را همراه با آن تصدیق کرد. نکته جالب توجه این است که تابستان امسال نخستین تابستانی بود که همه در تلاش برای جذب او بودند.

هرچند رئال اوویدو او را به دلیل قد و قواره کوچکش در دوران کودکی نپذیرفت و «پپه آسبال» که نخستین بار از ویا در ترکیب تیم آن زمان دسته دومی اسپورتینگ خیخون استفاده کرد به خاطر دارد که این بازیکن در ابتدا با کمبود بنیه برای درخشش روبه‌رو بوده و باید کم کم به وی میدان داده می‌شد اما ظرفیت ویا برای سخت کوشی رقیبی نداشت.

داربی محلی خیخون و اوویدو در این بین بیش از همه جلب توجه می‌کند؛ جایی که در آن ویا با 19 سال سن رئال اوویدو را به تنهایی در هم کوبید. ویا طی نخستین فصل حضورش در خیخون برای این تیم 18 گل به ثمر رسانده و در فصل 2003-2002 هم تعداد گل‌های خود را به عدد 20 رساند. او در ساراگوسا و طی نخستین فصل موفقیت آمیزش در این تیم، به عنوان کشف برتر فصل 2004-2003 شناخته شد.

ویا طی 2 سال 39 گل برای ساراگوسا به ثمر رسانده و از آن زمان تاکنون روند گلزنی‌های او توقفی نداشته است. ویا با به ثمر رساندن 25 گل در نخستین فصل حضورش در والنسیا بهترین عملکرد را در این تیم داشته و فصل گذشته با به ثمر رساندن 28 گل توانست با رکورددار باشگاه یعنی «ماریو کمپس» برابری کند.

درباره تیم ملی اسپانیا که دعوت از ویا در آن بسیار دیر صورت گرفت، او با وجود از دست دادن دیدار نهایی و اکثر دقایق دیدار نیمه پایانی، بهترین گلزن یورو 2008 لقب گرفت. ویا در جام جهانی 2006 حتی با وجود اینکه «لوئیس آراگونس» در هر 3 دیداری که از وی استفاده کرد او را برای 30 دقیقه پایانی راهی زمین کرده بود، 3 گل برای تیمش به ثمر رساند.

خود ویا هم در این باره می‌گوید: «من سعی می‌کنم در 15 دقیقه پایانی آماده و گوش به زنگ باشم چرا که اکثر گل‌ها در این مدت به ثمر می‌رسند».

سال جاری دست کم عملکرد فوق‌العاده‌ای در تیم ملی برای ویا به همراه داشته است. او در 12 بازی ملی 13 گل به ثمر رسانده و مجموع گل‌های خود را طی 48 بازی ملی به عدد 31 رساند. اکنون ویا تنها 12 گل با رکورد رائول بهترین گلزن تاریخ تیم ملی اسپانیا فاصله دارد و هنوز 50 بازی کمتر از او هم به میدان رفته است.

زمانی که ویا در رقابت‌های جام کنفدراسیون‌های 2009 پنالتی برابر آفریقای‌جنوبی را از دست داد، تنها نتیجه آن اثبات جایزالخطا بودن او بود. هرچند این احساس چندان به طول نینجامید و 22 ثانیه بعد ویا شرایط را با به ثمر رساندن یک گل استثنایی تغییر داد. این گل هم از منبع آشنایی به‌دست آمد: از یک توپ مرده. چابی آلونسو هم تیمی ویا در تیم ملی اسپانیا می‌گوید: «ویا یک گلزن مادرزاد است. او سریع، باهوش و قدرتمند بوده و توانایی استفاده از هر 2 پا را دارد».

این قابلیت ویا حاصل شکستگی پای او در دوران جوانی است. در حالی که پای راست ویا در گچ بود، پدر او بارها توپ را به سمت ویا پرتاب می‌کرد و او مجبور بود با پای سالم (ضعیف تر) خود به توپ ضربه بزند. آلونسو درباره ویا ادامه می‌دهد: «او مهاجمی است که حتی اگر قرار باشد از میانه زمین به توپ ضربه بزند، به ندرت به ثانیه‌ای از زمان برای شوت زدن نیاز پیدا می‌کند».

در طول فصولی که ویا در والنسیا توپ زده، این تیم با قرار گرفتن در رده‌های پنجم، دهم، چهارم و سوم فصل را به پایان رسانده است. ویا طی 2 فصل حضور در ساراگوسا هم همراه با این تیم به رده دوازدهم دست یافت.

جالب است که اتوئو تنها 6 گل بیشتر در تیمی به ثمر رسانده که در مجموع 129 گل از تمام تیم‌هایی که ویا در آنها بازی کرده بیشتر گل به ثمر رسانده است. در ادامه با این حقیقت روبه‌رو می‌شویم که ویا اغلب دوران حضورش در والنسیا، خود مسؤول زدن ضربه‌های کرنر و آزاد بوده و هرقدر هم بازیکن خوبی باشد، نمی‌تواند روی توپ‌های ارسالی توسط خودش ضربه سر بزند. مساله تنها به گلزنی‌های ویا ختم نمی‌شود.

«کوئینی» مهاجم نوکی که 5 بار عنوان پیچیچی (آقای گل لالیگا) را از آن خود کرده می‌گوید: «ویا یک پدیده و بهترین در اروپاست». «کوئینی» خود به عنوان مهاجم نوک، در کنار 3 مهاجم، به عنوان مهاجم دوم و همچنین در سیستم نمونه 2-4-4 بازی کرده و در تمام آنها موفق بوده است. او به تیم خود (اوویدو) هم کمک کرد تا در همه این سیستم‌ها موفق باشد.

«آسبال» می‌گوید: «بیش از هرچیز به حضور ویا جلوتر از 2 هافبک مرکزی علاقه‌مندم چرا که این مساله در هنگام نفوذ کردن گزینه‌های بیشتری در اختیار او قرار می‌دهد؛ اما این مسائل برای او اهمیتی ندارند. ویا به عنوان یک مهاجم به طرز قابل توجهی با کمبود خودخواهی روبه‌رو است. اگر یک هم تیمی او در موقعیت 2 به یک برابر حریف قرار گیرد توپ را به جای شوت کردن به بازیکن هم تیمی می‌رساند. او از هوش بالایی برخوردار است».

کارسدو با تایید این گفته «آسبال» می‌افزاید: «مهاجمان را بر اساس تعداد گل‌هایی که به ثمر می‌رسانند طبقه‌بندی می‌کنند، اما ویا از قابلیت‌های بیشتری برخوردار است. او در کناره‌های زمین حضور پیدا کرده و فضا را برای سایر هم‌تیمی‌هایش مهیا می‌کند. ویا سریع و نافذ است و پاس دادن ملکه ذهن او است».

اغراق نیست اگر بگوییم که ویا در نخستین فصل حضورش در والنسیا بیش از هر بازیکن دیگری به جز پابلو آیمار پاس گل برای هم تیمی‌های خود فراهم کرد. در فصل 2007-2006 آمار پاس گل او از هر بازیکن دیگری در لالیگا بالاتر بود.

به گفته «مایک رابینسون» بازیکن سابق لیورپول و برجسته‌ترین صاحبنظر کنونی تلویزیون اسپانیا، ویا یک مهاجم صرف نیست بلکه یک نیروی تهاجمی کامل است. رابینسون می‌گوید: «ویا از همه چیز برخوردار است». حق با رابینسون است؛ داوید ویا از همه چیز بهره می‌برد به جز تحسین‌هایی که توانایی‌های او استحقاق آن را دارند.