رقابت سیاسی جدیدی که «برجام» در آمریکا ایجاد کرده است
نزدیک به یک سال از زمان حصول توافق هستهای میان ایران و گروه ۱+ ۵ گذشته و روند اجرای تعهدات طرفین نیز سر و شکل مشخصی به خود گرفته؛ اما شواهد حاکی از آن است که بحث و مجادلات در این زمینه دست کم در آمریکا هنوز به پایان نرسیده است. «وال استریت ژورنال» در مطلبی به بررسی تأثیر موضوع توافق هستهای ایران بر رقابتی جدید در آمریکا پرداخته است.
به گزارش «تابناک»، روزنامه آمریکایی «وال استریت ژورنال» در مطلبی ضمن پرداختن به انتخابات مجلس نمایندگان آمریکا، موضوع ایران و توافق هستهای را یکی از محورهای اصلی رقابتهای این انتخابات دانسته و با ذکر مثالی در این زمینه مینویسد، جرالد نادلر، عضو فعال مجلس نمایندگان که حوزه انتخابیه او در منهتن و بروکلین، یکی از بزرگترین جمعیتهای یهودی در سرتاسر آمریکا را در خود جای داده، سال گذشته در حمایت از توافق هستهای با ایران رأی داد.
روز سه شنبه و ده ماه پس از این رأی، نادلر با نخستین رقیب دموکرات خود در انتخابات مقدماتی طی دو دهه اخیر مواجه شد. رقیب تازه کار وی، الیور روزنبرگ، موضوع حمایت نادلر از توافق هستهای را در محور کارزار انتخاباتی خود قرار داده است.
روزنبرگ در مصاحبهای اظهار داشت: «بسیاری از مردم در این منطقه، حس میکنند که به آنها خیانت شده است. این (انتخابات) فرصتی برای آن هاست تا پیام خود را ابراز کنند». با وجود این، نادلر که از سال ۱۹۹۲ تاکنون نماینده مجلس بوده، میگوید که همچنان بر سر تصمیم خود برای حمایت از توافق هستهای ایران ایستاده است و فکر نمیکند که این کار به قیمت از دست دادن حمایت حزب برایش تمام شود.
وی در این زمینه میگوید: «من از رأی خود پشیمان نیستم. در مواقعی برخی رأی دهیها وجود دارد که لازم است سیاست را کنار گذاشته و کار درست را انجام دهید». مسأله اصلی نادلر این است که از دید جامعه یهودیان ارتدکس آمریکا، توافق هستهای ایران خوشایند نیست، زیرا سبب کاهش امنیت رژیم اسرائیل میشود.
به هر حال، آن گونه که مشخص است، با گذشت حدود یک سال از زمان حصول توافق هستهای، این موضوع همچنان به عنوان یکی از بحثهای مهم در چارچوب سیاست ایالات متحده مطرح است، به گونهای که حتی میتواند بر سرنوشت نمایندگان کنگره و آینده سیاسی آنها نیز تأثیر بگذارد. افزون بر این، موضوع ایران تاکنون در رقابتهای مقدماتی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نیز به عنوان یک موضوع مهم مطرح شده که موافقان و مخالفان خاص خود را داشته است.
اساساً یکی از نکاتی که همواره در بحث از سیاست داخلی آمریکا و ارتباط آن با مسائل ایران و خاورمیانه جالب توجه بوده، این است که نمایندگان کنگره پس از پایان دوران نمایندگی خود دیدگاههای واقع بینانه تری نسبت به روند اوضاع در منطقه و یا در قبال ایران و مسائل دیگر ارائه میدهند. به عبارت دیگر، سخنان معتدل در عرصه سیاسی آمریکا، عموماً تنها از زبان «سیاستمداران سابق» قابل شنیدن است، نه سیاستمداران مشغول به کار.
به طور مشخص، علت این امر را می توان ملاحظات سیاسی مربوط به جذب حمایت حزب متبوع از یک سو و ملاحظات مالی مربوط به جذب کمکهای مردمی از سوی دیگر دانست؛ کمکهایی که بیش از همه از جانب جامعه یهودیان آمریکا ارائه شده و خود ناظر به تحقق شرایط و ویژگیهای خاصی است؛ نمونهای که میتوان آن را در مورد نادلر و روزنبرگ نیز مشاهده کرد.
