وای اگر قهرمانی کشتی و بسکتبال آلوده به دوپینگ باشد
تیمهای ملی رشتههای شاخص و مدالآور کشورمان که در هنگامه حضور در رویدادهای بزرگ قارهای و جهانی قرار دارند، در شرایطی از سوی ستاد ملی مبارزه با دوپینگ از آزمایش کنترل دوپینگ معاف شدهاند که برخی اعضاء تیمهای ورزشی که احتمال دوپینگ در آنها در حداقل ممکن است، سوژه اصلی پرکردن شیشههای نمونهگیری دوپینگ و هزینه کردن دلارهای انجام این آزمایشات شدهاند و بدین شکل تیمهای ملی مطرح در حاشیه امنیت قرار گرفتهاند.
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ پس از آنکه ملیپوشان تیمهای ملی کشتی جوانان ایران قهرمانی فرنگی و نایبقهرمانی آزاد را در قهرمانی جهان از آن خود کردند، تیم ملی بزرگسالان بسکتبال نیز در سقف آسیا جای گرفت و ورزش ایران که اسیر شکستهای پیاپی شده بود، اندکی از گوشهنشینی و حسرت دور ساخت اما این موفقیتها به یک باره با یک تردیدهای بزرگی همراه شد. آیا امکان دارد نشانهای قهرمانی این تیمها آلوده به دوپینگ باشد و شادی امروز به عزا مبدل شود؟
ابعاد ماجرا کاملاً مشخص بوده و از این قرار است که علیرغم آنکه فدراسیونهای کشتی و بسکتبال برای تدارک تیمهای ملیشان، تمام توانشان را به کار برده بودند، یک برنامهریزی غیراصولی در ستاد ملی مبارزه با دوپینگ همه چیز را در معرض خطر از دست رفتن قرار داد و باعث شد قهرمانیهای این دو رشته در سایه شک و تردید قرار گیرد.
در شرایطی که این کشتیگیران در مسابقات انتخابی تیم ملی و همچنین اردوهای آمادهسازی قرار داشتند، ستاد ملی مبارزه با دوپینگ طبق معمول به خاکی زد و سراغ انجام تست دوپینگ از تیراندازی و یا تستهای متعدد از ورزشکاران جانباز و معلول گرفت که احتمال دوپینگ در میان آنها محدود تلقی میشد و در این اوضاع کشتیگیران ملیپوش و بسکتبالیستهای کشورمان در خطر دوپینگ قرار داشتند.
البته این ماجرا برای بسیاری از رشتههای دیگر نیز صادق بود و تیمهای ملی وزنهبرداری، تکواندو و تیم ملی کشتی بزرگسالان که رویدادهای جهانی و قارهای در پیش دارند و نشانهای قهرمانیشان برای ورزش ایران نقش کلیدی دارد نیز به شکلی عجیب و قابل تامل از دایره گزینههای نمونهگیری تقریباً به شکل کامل خارج شدند و این برای بسیاری از کارشناسان در فاصله چند هفته تا چند ماهه اعزام تیم4های ملی این رشتهها به پیکارهای بزرگ آسیایی و جهانیشان، نگرانیهای جدی به وجود آورده است.
با این حال علیالظاهر ستاد مبارزه با دوپینگ با اطمینان از سلامت ملیپوشان این رشته، شیشه شیشه نمونه از ورزشکاران سایر رشتهها در خارج از مسابقات که بسیاری از داروها از لیست خارج میشود، میگیرد تا علاوه بر آنکه در انتهای سال، آمارهای بیشتری از انجام تست دوپینگ منتشر شود، نمونههای کمتر دوپینگ مثبت قرار داشته باشد و چنین تصور شود که دوپینگ در ایران کاهش یافته است.
اما اگر خلاف رویه در پیش گرفته شده، اتفاقاتی بیافتد و حین مدالآوری قهرمانان ایران در رویدادهای جهانی و آسیایی تست مثبت ورزشکاران مشخص شود، آیا مسئولان ستاد همچنان میتوانند با خیال راحت سیاستکاری غلطی که در پیش گرفتهاند دنبال کنند و به نحوی عمل نمایند که مسئولان برخی رشتههای ورزشی در برخی مقاطع زمانی چنین متصور شوند که ورزشکارانشان از انجام تست دوپینگ تا آستانه اعزام به مسابقات معاف هستند و حداقل تا زمان اعزام به مواد مصرفی توسط ورزشکارانشان کاری نداشته باشند؟
در انتها باید متذکر شد که وای اگر قهرمانی جهانی و آسیایی کشتی و بسکتبال آلوده به دوپینگ باشد که در این صورت ستاد ملی مبارزه با دوپینگ که ید طولایی در ارائه آمارهای تستهای گرفته شده دارد، باید اعلام کند چند نمونه تست از ورزشکاران کشتی و بسکتبال پیش از اعزام گرفته و چه میزان دقت عمل برای حفظ آبروی ایران به خرج داده است؟
مسلماً در صورت عدم انجام دقیق وظایف این ستاد در خصوص تیمهای ملی رشتههای مذکور و ریختن آبروی ایران رد سطوح بینالمللی به واسطه استفاده مدالآوران ایران از مواد نیروزا، این ستاد میبایست خود را آماده رویارویی با نقادان و پاسخگویی به افکار عمومی سازد.
