جزئیات مرگ بهیار ۴۵ ساله در بیمارستان
عضو هیأت مدیره نظام پرستاری زاهدان گفت: زمانی این بهیار ۴۵ ساله را پیدا میکنند که چندین ساعت از زمان مرگش گذشته و دچار جمود نعشی شده بود.
به گزارش جام جم آنلاین ، سلیمان نارویی گفت: صفورا شهرکی بهیاری با 25 سال خدمت در بخش سوختگی بیمارستان خاتمالانبیاء زاهدان (ص) بود که بهتنهایی در بخش کشیک بوده و به رحمت ایزدی پیوست.
وی با اشاره به وقوع این حادثه در شیفت عصر بیمارستان خاتمالانبیاء زاهدان، افزود: در آن زمان یک بیمار در بخش بستری بوده که حدود ساعت 5 عصر رزیدنت جراحی برای نوشتن یک مشاوره به بخش مراجعه میکند و هرچه آیفون را میزند کسی در را باز نمیکند.
این عضو هیأتمدیره نظام پرستاری زاهدان افزود: سپس این رزیدنت جراحی شروع به در زدن میکند و پس از مدت زمان طولانی، در توسط همراه بیمار سوختگی در باز میشود و بعد رزیدنت شروع به صدا کردن بهیار میکند اما پاسخی نمیشنود.
نارویی گفت: بالاخره رزیدنت جراحی وی را در رختکن پیدا میکند که روی مبل نشسته و فوت کرده است و از همراه بیمار که سؤال میکند کی ایشان را دیده و همراه عنوان میکند اصلاً بهیار را ندیده است یعنی از ابتدا شیفت ساعت 2 تا 5 عصر.
وی با بیان اینکه وی در همان لحظه ورود به رختکن فوت کرده است، ادامه داد: زمانی وی را پیدا میکنند که چندین ساعت از زمان مرگش گذشته و دچار جمود نعشی شده بود.
این عضو هیأتمدیره نظام پرستاری زاهدان در گفت وگو با پایگاه خبری نظام پرستاری تهران افزود: هماکنون به مدت 4 سال است که شیفتهای بخش سوختگی بیمارستان خاتمالانبیاء زاهدان تکنفره اداره میشود یا با یک پرستار و یا با یک بهیار.
نارویی یادآور شد: بارها نسبت به این موضوع به دفتر پرستاری اعتراض شد که مسئولان همواره کمبود نیروی انسانی را عنوان کردند.
تو ایران زرنگ بازی در میارن و به قول معروف یه نفر کار ده نفر را باید انجام دهد. بزرگی میگفت کار پژوهشی در ایران جک است چرا که پژوهش برای یافتن راه حلی برای مساله ای است که از قبل راهی برایش معلوم نیست. در اینجا مساله معلوم راه حل معلوم ولی قرار نیست مشکلی حل شود. 1-بیکاری 2- کمبود نیرو جل الخالق نگهبان بخش که نبوده اصلا اون به درک... اون مفلوکی که شیفت را تحویل داده به این بهیار بدبخت چطور تحویل داده که هنوز این بهیار شلوار پیراهنش رو عوض نکرده تحویل داده دررفته به کی تحویل داده الله و اعلم..البته توی گزارش حتما نوشته با نام و یادخدا و با درو دفراوان به پیشگاه...بنده این خانم را سرومور و گنده دیدم جای که سرویسهای عمومی بهداشتی کشورهای همسایه استریلیزه تر از بیمارستانهای کشور ما هستند چه باید گفت وقتی که آقایان غیر متخصص بر روی صندلیها ی ریاست محکم نشسته و دست از سر ملت نگون بخت بر نداشته این حوادث دایم پیش میآید انشالله روز قیامت هست و به جزای تک تک این افراد خود بهشتی دان خواهند رسید هر چند تاریخ تا هم اکنون در مورد آنها نوشتها دارد بنده تکنیسین اتاق عمل از دانشکده علوم پزشکی زاهدان در سال 1369 می باشم. که بعد از طی دوران طرح به علت واهی (ما نیرویی مثل تو زیاد داریم به جای اینکه برای استخدام تو یک صندلی بخریم، یک صندلی داریم و امثال تو زیادند هر سال یک نفر روی آن می نشیند و سال بعد نفر بعدی) در سال 1370 بیکار شدم. از آن دوران تا کنون در بازار به دنبال کسب روزی حلال بودم سوال من از مسئولان این است که با هزینه کردن جهت تربیت یک نیرو باید بگذارند که وی هرز رود. هر چند که از آن دوران مدت ها گذشته است. یعنی درین سه ساعت یه نفر هم نرفته ببینه این داره چی کار میکنه تو اون بیمارستان دیگه این بنده خدا هم عمرش به دنیا نبوده ... چرا این همه اسمون ریسمون میبافید. ایرانی فقط و فقط به فکر خودش است این خصلت از یه شخص معتاد در خیابان تا وزیران و نمایندگان مجلس مشترک است.