11 الماس سیاه و سفید

فوتبال آفریقا در یک دهه گذشته با بازیکنان بزرگی که به بهترین باشگاه‌های اروپایی فرستاد، تاثیر زیادی در فوتبال دنیا داشت؛ ضمن اینکه این مساله موجب افزایش کیفیت فوتبال در این قاره نیز شد.

به نوشته وطن امروز؛ اگرچه هنوز هیچ تیم آفریقایی فاتح جام جهانی نشده اما بازیکنان آفریقایی زیادی در لیگ‌های مختلف اروپایی به قهرمانی رسیده و در این قهرمانی‌ها نقشی تعیین‌کننده ایفا کرده‌اند.

در اینجا نگاهی به بهترین‌های قاره سیاه در قالب آرایش 3-3-4 در دهه اخیر می‌اندازیم.

دروازه‌بان

اسام الهداری (مصر): بسیاری او را یکی از بهترین دروازه‌بانان تاریخ آفریقا می‌دانند؛ با عکس‌العمل‌هایی سریع و هیبتی رعب‌آور که موجب هراس مهاجمان و اعتماد به نفس مدافعان می‌شود. او یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی مصر در چند سال اخیر است؛ به همراه تیم ملی مصر سه بار قهرمان آفریقا شد که دو بار آن در دهه اخیر و در سال‌های 2006 و 2008 بود و البته نمایش‌های او تاثیر زیادی در این قهرمانی‌ها داشت.
او بیش از 500 بار با پیراهن تیم باشگاهی‌اش، الاهلی، به میدان رفت که حاصل آن 7 قهرمانی در لیگ مصر و چهار قهرمانی در جام حذفی و سوپر کاپ است. علاوه بر این، او سه قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا را نیز در کارنامه دارد که او را به موفق‌ترین و پرافتخارترین بازیکن این سال‌های آفریقا تبدیل کرده است.

مدافعان
حبیب کولو توره (ساحل عاج) : او را با سرعت بالا، قدرت بدنی و توانایی‌های بالای فنی‌اش می‌شناسند. زمانی که تنها 21 سال سن داشت توسط آرسن ونگر به خدمت گرفته شد و از سال 2002 تا دیروز، مانند سدی نفوذناپذیر در قلب خط دفاعی آرسنال حضور داشت. این مدافع مرکزی قدرتمند کمک کرد تا تیمش در سال‌های 2003 و 2005 قهرمان جام حذفی شود و در فصل 2004-2003 نیز لیگ برتر را فتح کند. علاوه بر این، او با آرسنال دو بار در لیگ برتر و یک بار در لیگ قهرمانان اروپا در سال 2006 به عنوان نایب قهرمانی رسید. در دهه اخیر او یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی ساحل عاج بوده و علاوه بر حضور در ترکیب اصلی این تیم در جام جهانی 2006، با پیراهن تیم ملی کشورش در جام ملت‌های آفریقا در مصر، به عنوان نایب قهرمانی رسید.

ریگوبرت سانگ (کامرون)
این مدافع قدرتمند کامرونی مدت‌هاست به بازی مشغول است و دوران پرافتخار ورزشی‌اش همچنان نیز ادامه دارد. این شیر رام نشدنی برای تیم‌های مختلفی از سراسر اروپا مانند متز، سالرنیتانا، لیورپول، وستهام، کلن و گالاتاسرای بازی کرده است. او مدت‌هاست در قلب خط دفاعی تیم ملی کامرون می‌درخشد و دو بار با این تیم در سال‌های 2000 و 2002 قهرمان آفریقا شد؛ علاوه بر این همراه با «شیرهای رام نشدنی» سه بار جام جهانی را تجربه کرد که آخرین آن در سال 2002 در کره و ژاپن بود. بازی‌های قدرتمندانه و قابلیت‌های رهبری‌اش موجب شده تا در سطح باشگاهی همواره چهره‌ای محبوب در بین هم‌تیمی‌ها و طرفداران باشد. او با گالاتاسرای در سال‌های 2006 و 2008 قهرمان لیگ ترکیه شد.

سامی کوفور (غنا): این مدافع غنایی در زمان عضویتش در تیم آلمانی بایرن‌مونیخ، هرساله در جام باشگاه‌های اروپا حضور داشت و از این نظر در بین بازیکنان آفریقایی رکورد دار است. قدرت بدنی او هر مهاجمی را با مشکل مواجه می‌کند. کوفور دوران موفقی را در بایرن سپری کرد و با این تیم در سال 2001 جام باشگاه‌های اروپا و جام بین‌قاره‌ای را فتح کرد. علاوه بر این او چهار قهرمانی در بوندس‌لیگا، سه قهرمانی در جام حذفی آلمان و دو قهرمانی در جام اتحادیه را در کارنامه دارد. او یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی غنا در یک دهه گذشته بوده و تا پیش از خداحافظی‌اش از بازی‌های ملی، پس از جام جهانی 2006، بازوبند کاپیتانی تیم ملی غنا را نیز به بازو می‌بست. در 12 ژانویه 2007 کنفدراسیون فوتبال آفریقا او را به‌عنوان یکی از 30 بازیکن برتر تاریخ فوتبال آفریقا انتخاب کرد.

حاتم طرابلسی (تونس): طرابلسی یکی از بهترین مدافعان قاره آفریقا در یک دهه گذشته بوده و در سه جام جهانی پیاپی 1998، 2002 و 2006، یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی تونس بود و بسیاری از کارشناسان او را تنها بازیکن شاخص تیم ملی تونس می‌دانستند. در کشورش بازیکن بسیار محبوبی است که مستقیما از تیم اسپورتیف اسفاکسین به آژاکس آمستردام پیوست و همچنان نیز عضو این تیم پرافتخار اروپایی است. البته او در این میان یک فصل را نیز برای منچسترسیتی بازی کرد. او یک مدافع راست مدرن است؛ بازیکنی ماهر، سرعتی و با خصوصیات تهاجمی بالا که البته هیچ‌گاه از وظایف دفاعی‌اش غافل نمی‌شود. بدون او تونس هیچ‌گاه نمی‌توانست در سال 2004 در کشورش فاتح جام ملت‌های آفریقا شود، همچنین او نخستین بازیکن تونسی است که در جام باشگاه‌های اروپا بازی کرده است.

هافبک‌ها
مایکل اسین (غنا): هر تیمی نیاز به یک هافبک دارد که بتواند با بازی تخریبی در مرکز زمین، بازیکنان هجومی تیم را برای حمله آماده کند. در یک دهه اخیر در فوتبال دنیا کمتر بازیکنانی بودند که این کار را به خوبی مایکل اسین انجام دهند؛ البته این بازیکن غنایی در کارهای هجومی نیز موفق بود. اسین در سطح باشگاهی نیز کارنامه قابل قبولی دارد؛ پیش از اینکه به چلسی بپیوندد با لیون دو قهرمانی در لیگ فرانسه را تجربه کرد. در چلسی نیز در دوره مربیان مختلف، نقش مهمی در مرکز زمین تیمش ایفا کرد. او با پیراهن چلسی در سال 2006 قهرمان جزیره شد و علاوه بر این در سال‌های 2007 و 2009 دو بار FA CUP را بالای سر برد. او در تیم ملی غنا نیز نقش مهمی در مرکز زمین ایفا می‌کند و با بازی‌های خوب او بود که غنا در جام جهانی 2006 به تنها تیم آفریقایی تبدیل شد که توانست به دور دوم مسابقات صعود کند.

محمد ابوتریکه (مصر): اگرچه در سال‌های اخیر به دلیل آسیب‌دیدگی از ناحیه زانو کمی افت کرده اما با این وجود این بازیساز متبحر مصری یکی از بهترین‌های قاره در دهه اخیر بوده است. او همواره برای تیم باشگاهی‌اش، الاهلی، بازیکن موثری بود و کمک کرد تا تیمش پنج فصل پیاپی در لیگ داخلی به قهرمانی برسد و البته سه بار نیز جام باشگاه‌های آفریقا را فتح کند.
در سال 2006 همراه با الاهلی مدال برنز رقابت‌های جام باشگاه‌های جهان را به دست آورد. ابوتریکه که به او لقب«قاتل متبسم» داده‌اند، یکی از ارکان اصلی قهرمانی تیمش در جام ملت‌های آفریقا در سال‌های 2006 و 2008 بود. با بیش از یکصد گل برای الاهلی و 22 گل با پیراهن تیم ملی مصر، او یک اسطوره در فوتبال آفریقاست و شایستگی حضور در ترکیب تیم منتخب دهه اخیر را دارد.

جی جی اوکوچا (نیجریه): بازیکنان آفریقایی زیادی نبودند که به اندازه اوکوچا در فوتبال آفریقا موثر باشند. او در لیگ‌های مختلف اروپایی بازی کرد و با سبک منحصر به فرد و جذاب بازی‌اش بسیاری را حیرت‌زده کرد. او اکنون بازنشسته شده و 14 گلی که در 75 بازی ملی به ثمر رساند، به اندازه کافی گویای تاثیر بالای او در ترکیب «عقاب‌ها» نیست؛ در حالی که او بازیکن محوری و لیدر تیم و تجربه‌اش برای تیم بسیار ارزشمند بود. او در فرانسه، آلمان، ترکیه و انگلستان بازی کرد و احتمالا بهترین بازیکن آفریقایی است که هیچ‌گاه جایزه بهترین بازیکن سال آفریقا را به دست نیاورد هرچند در سال‌های 1998 و 2004 دوم شد. او در دهه اخیر بازوبند کاپیتانی تیم ملی نیجریه و تیم بولتون را به بازو بست و با پیراهن نیجریه سه بار عنوان سومی و یک بار عنوان دومی را در جام ملت‌های آفریقا تجربه کرد.

مهاجمان
امانوئل آدبایور (توگو): چه با پیراهن توپچی‌های آرسنال و چه همراه با شاهین‌های توگو، او در هر رقابتی که شرکت داشت، نشان داد چه بازیکن موثری است. بهترین بازیکن آفریقا در سال گذشته در یکی از دشوارترین لیگ‌های اروپایی بازی می‌کند و فصل پیش موفق شد در مجموع 24 گل برای آرسنال به ثمر برساند. این مهاجم تنومند زیر نظر آرسن ونگر به هیچ جامی دست نیافت اما توپچی‌ها همواره قدردان گلزنی‌های آدبایور بودند. او کاپیتان و لیدر تیم ملی توگو است و توگو را به بزرگ‌ترین افتخار تاریخ فوتبالش یعنی حضور در جام جهانی 2006 آلمان رساند. آدبایور از فصل آتی پیراهن منچستر سیتی را برتن می کند.

دیدیه دروگبا (ساحل عاج) : این مهاجم قدرتمند یکی از بهترین‌های اروپا در چند سال گذشته بود و با چلسی در فینال جام باشگاه‌های اروپا حضور پیدا کرد؛ ضمن اینکه قهرمانی در جام حذفی و جام اتحادیه را نیز در کارنامه دارد. او یکی از ارکان اصلی تیم چلسی در قهرمانی‌های سال‌های 2005 و 2006 بود و در سال 2007 عنوان آقای گلی جزیره را به خود اختصاص داد. درخشش دروگبا موجب شد تا در سال 2006 عنوان بازیکن سال آفریقا را به دست آورد. دروگبا که نخستین بازی ملی‌اش را در سال 2002 انجام داد، نماد تیم ملی ساحل عاج است و به تیمش کمک کرد تا نخستین جام جهانی‌اش را در سال 2006 تجربه کند و نمایش قابل قبولی در برابر تیم‌هایی مانند آرژانتین و هلند داشته باشد. او با 38 گل زده بهترین گلزن «فیل‌ها» است.

ساموئل اتوئو (کامرون): اتوئو یکی از بهترین بازیکنان یک دهه اخیر فوتبال جهان بوده و گل‌های بسیار زیادی برای تیم‌های باشگاهی‌اش، مایورکا و بارسلونا و همین‌طور تیم ملی کامرون به ثمر رساند. بازیکنی که همه ویژگی‌های یک مهاجم را داراست و یک تمام‌کننده تمام‌عیار است. او این دهه را با قهرمانی در المپیک 2000 سیدنی و جام ملت‌های آفریقا در سال‌های 2000 و 2002 همراه با شیرهای رام نشدنی آغاز کرد. او در سال 2006 و 2008 در جام ملت‌های قاره نیز عنوان بهترین گلزن مسابقات را به خود اختصاص داد و بین سال‌های 2003 تا 2005، سه بار پیاپی بهترین بازیکن آفریقا لقب گرفت. او کوپا دل‌ری (جام حذفی اسپانیا) را با دو تیم مختلف فتح کرده و البته سه قهرمانی در لالیگا و دو قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا را نیز در کارنامه دارد. او در بین بازیکنان تیم منتخب دهه، بیشترین عناوین را کسب کرده است و در فصل بعد در اینتر توپ می زند.