آخرين ميخ ها بر تابوت ابومسلم

قدس؛ مديرعامل باشگاه ابومسلم گفت: من مدير فني تيم فوتبال هستم و رياست کميته فني را نيز برعهده دارم. حسين قاسمي در مورد تشکيل کميته فني باشگاه ابومسلم اظهار داشت: رضا احدي، يحيي گل محمدي، مارکار آقاجانيان و عارف محمدوند اعضاي کميته فني هستند و من هم رياست اين کميته را بر عهده دارم و خودم مدير فني ابومسلم هستم.

مديرعامل باشگاه در مورد بدهي ها و مشکل تعليق ابومسلم گفت: به کميته انضباطي فدراسيون رفتم و اين مشکل حل شد. به من گفتند مبلغي از سازمان ليگ طلبکاريم و مي توان با آن بدهي هاي باشگاه را تسويه کرد. به اين ترتيب در اين زمينه دغدغه اي نداريم.

وي در مورد بي نتيجه بودن مذاکره با جاسم محمد غلام مدافع عراقي عنوان کرد: اين بازيکن امروز به دفتر من خواهدآمد و پيش پرداخت مورد نظرش را پرداخت مي کنيم و مشکلي در زمينه جذب وي نداريم. صلاح حسن مهاجم عراقي نيز روز آينده به تهران خواهد آمد.

ابومسلم امروز به کجا مي رود؟ آنها با اين وضعيت مي تواند به جايي برود يا بايد منتظر سقوطش بود؟ اينها ساده ترين و در عين حال کليدي ترين سؤالهايي است که اين روزها ذهن علاقه مندان به اين باشگاه بي نوا را به خود مشغول کرده است.

امروز به هر قسمت از اين باشگاه (در به کار بردن کلمه باشگاه براي ابومسلم ترديد زيادي دارم) نگاه مي کنيم پر از آنارشي و سردرگمي است. آنارشي يعني اينکه نه وظايف مشخص است و نه مکانها. کارکنان و بازيکنان ابومسلم امروز نمي دانند مافوقشان بني اسد است يا قاسمي؟ هواداران هم البته نمي دانند که بايد شکايت به چه کسي برند؟ به مديرعامل يا به رئيس هيأت مديره؟ که در ابومسلم رئيس هيأت مديره حتي در کار انتقال بازيکنان هم دخالت مي کند، که در ابومسلم، مديرعامل خودش آستين بالا مي زند و به جاي مدير روابط عمومي با رسانه ها لابي مي کند. که در ابومسلم دلالهاي بزرگ سرمربي مي آورند و بازيکن ارائه مي کنند.

بدبينانه است که ادعا کنيم راهبرد مشکي پوشان براي روزهاي پيش رو را دلالها تبيين مي کنند و قاسمي و بني اسد به جاي رجوع به اهالي فن پاي ميز مذاکره با کار چاق کن ها مي نشينند. بدبينانه است اين انگاره ها، اما از واقعيت هم دور نيست. به پرونده نقل و انتقالات بازيکنان ابومسلم نگاه کنيد.
از چارچوب دروازه تا نوک حمله و حتي روي نيمکت اين تيم از شاه مهره ها خالي شده و جاي آنها را بازيکنان درجه چندم پر کرده اند. هوشنگ لوينيان، فرشاد بهادراني، پژمان جمشيدي، مجتبي سرآسيابي و... مثلاً شکارهاي تابستاني آقايانند!

کدام يک از اين شکارها در طول فصل گذشته در ليگ برتر ستاره تيم هايشان بودند؟ اصلاً کدام يک از آنها در طول ليگ فرصت بازي آنچناني پيدا کردند؟ آنها اغلب يا مصدوم بودند يا نيمکت نشين. اين يعني ابومسلم شاه مهره هايي چون بائو و گردان و جواد رزاقي و... را داده و به جايشان بازيکنان واپس زده ديگر تيمها را جذب کرده است.

اين يعني دلالها توانسته اند بازيکنان باد کرده روي دستشان را وارد مجموعه ابومسلم کنند و اين يعني مديران ابومسلم بازهم در فصل نقل و انتقالات نمره منفي گرفتند. درست مثل سال قبل و درست مثل تمام سالهايي که مشکي پوشان شده بودند شکارگاه ديگر تيمها.

اما چرا مديران ابومسلم به اين سادگي در آزمون تابستاني رفوزه مي شوند؟ جواب را بايد در لايه هاي بالايي قدرت در اين تيم جستجو کرد. جايي که اختلاف و ضعف در مديريت و البته بي اعتمادي بيداد مي کند.

پيدا کردن پورمهدي در ميان اين همه سرمربي با تجربه و آشنا به علم روز در ليگ و حتي در خراسان شاهکاري بود که تنها از عهده يک مديريت ناکارآمد برمي آمد. در خصوص جذب بازيکناني که ديگر تيمها عذرشان را خواسته بودند هم دقيقاً همين نظريه صدق مي کند.

مي خواهم بگويم اينکه هواداران براي نجات تيم محبوبشان دست به دامان رئيس جمهور و معاونين و استاندارش مي شوند همين را نشان مي دهد که مديريت ابومسلم با دست خودش دارد آخرين ميخ ها را برتابوت اين تيم مي کوبد. حال آقايان با جيب خالي و اين همه ادعاي واهي از جان اين زمين خورده رو به موت چه مي خواهند؟ خدا مي داند و بس.

هواداران به تعداد سهام رد و بدل شده بين آقايان کاري ندارند. آنها حتي به بي اعتمادي آقايان نسبت به يکديگر و حتي لابي هاي دشمنان دوست نما هم کاري ندارند. آنها تيمي مي خواهند که حتي با حداقل ها آبروداري کند و بدون حاشيه و جنجال در ليگ جولان دهد. آنها نمي خواهند که به واسطه ادعاهاي خنده دار و خلف وعده مديران تيم انگشت نما شوند و سرشکسته. آنها نمي خواهند احساساتشان جريحه دار منفعت طلبي دلالان شود.

همين هم هست که به رئيس جمهور نامه مي نويسند و خواستار عزل مديران ناکارآمد مي شوند. آنها به حق دنبال مطالبات حداقلي خود هستند که امروز پايمال شده و زورشان نمي رسد تنهايي احقاقش کنند که ديگر اميدي به آقايان پرادعا ندارند.

آنها اميدوارند با اين عريضه نويسي هاي بي تکلف مسؤولاني که دم از مردم مداري مي زنند بغض فرو خورده آنها را لمس کنند و براي حداقل خواسته شان طرحي نو دراندازند.