سفارت پراکنی

تارا اخوان: کمتر دانش آموزی پیدا می شود که درس تاریخ را با علااقه بخواند( البته اگر اصلا دانش آموزی پیدا بشود که باعلاقه درس بخواند!) در میان بزرگسالان هم کم پیش می آید که کسی کتابهای تاریخی بخواند وقتی هم که توصیه میشود فلان کتاب تاریخی خوب است بخوانید‌ٰ . معمولا با این واکنش مواجه می  شویم که ای بابا به چه دردی می خورد که درباره اتفاقات یک قرن پیش بدانیم؟ صرف نظر اینکه نویسنده معتقد است اتفاقات امروز نه فقط در صد سال پیش که در صدها سال پیش ریشه دارد به پرسش بالا می توان این جواب راداد که خب حداقل اتفاقات سی سال پ‍یش را بخوانید!

از اشغال سفارت امریکا در آبان ۵۷ تا اشفال و تخریب سفارت انگلستان در آذر۹۰ و حالا اشغال و تخریب سفارت عربستان در دی ۹۴؛ گویی برگ ریزان طبیعت حس دیپلمات ریزان به برخی دوستان میدهد...

اگر واکنش به اعدام یک شیخ شیعه را حکم چکاندن ماشه تفنگی بدانیم که با اتفاقات ریز و درشت قبلی پر شده بود (از تعرض به دو نوجوان گرفته تا حادثه منا در سال جاری) باز هم حمله و آتش زدن سفارت خانه خارجی قابل دفاع نیست و ابهاماتی دارد.

در حوزه سیاست داخلی در آستانه انتخابات حساس مجلس در حالیکه گروههای مختلف سعی در گرم کردن تنور انتخابات دارند ( کاری که بعد از سال ۸۸ کمی مشکل شده ) حمله عده ای نیروی خودسر به سفارت خانه خارجی و تخریب آنجا علی رغم ممنوعیت تجمع که قبلا از سوی استانداری تهران اعلام شده بود گویا به قصد ناتوان نشان دادن وزارت کشور به گروههای حامی دولت است. از آنجایی که دولت روحانی تمایل دارد خود را دولتی میانه رو معتدل و اهل گفت و گو نشان دهد اقدامات خشن از این قبیل نه تنها وجهه دولت را در میان طبقه متوسط تحصیلکرده خراب می کند تاثیرات بین المللی نیز دارد. ضعیف نشان دادن دولت روحانی شاید دستاورد شیرینی در حوزه داخلی برای مخالفانش باشد ولی در عرصه بین المللی تعهدات دولت-ملت ایران ( با همه تبعات حقوقی این اصطلاح) را خدشه پذیر می کند. 

از سوی دیگر این قبیل رفتارهای خارج از عرف بین المللی  تاییدی بر تبلیغات مخالفان بین المللی ایران هم هست . کشورهایی مثل اسراییل که همیشه مدعی اند ایران بازیگر خطرناکی در عرصه منطفه و بین الملل است و قاعده بازی را رعایت نمی کند. ادعایی که در روند تصویب برجام دیگر کشورهای منطقه و به خصوص عربستان آنرا تکرار می کردند. و حالا سلفی های هموطنان ما با وسایل غارت شده سفارت عربستان گویی شاهدی بر مدعای آنهاست.

اثرات اقتصادی تنش میان روابط عربستان و ایران فقط مربوط به بالارفتن چندروزه قیمت نفت نخواهد بود که البته دردی از کسری بودجه این دو کشور دوا نخواهد کرد. احتمال توقف سفر زیارتی به عربستان برای این کشور بارمالی سنگین تری خواهد داشت که البته تا این ساعت صحبتی از توقف به میان نیامده است.

درنهایت به نظر می رسد تنش منطقه ای میان ایران ؛عربستان و ترکیه تا به وجود آمدن یک موازنه قدرت با ثبات همچنان ادامه پیدا خواهد کرد. تا آن موقع بد نیست کمی تاریخ بخوانیم . قطع روابط دیپلماتیک با امریکا اگرچه طولانی شده ولی قابل ترمیم است. در مورد کشور انگلستان که حدود ۴ سال طول کشید ولی اثراتی که این حملات بر تصویر ایران در جهان می گذارد پایدارتر است.