6 ضربه سر به يادماندني تاريخ فوتبال

آن‌چه انگلیسی‌ها به اصطلاح «کیک اند راش» (سیستم سنتی ارسال از جناحین و نواختن ضربه سر به قدرتمندترین شکل ممکن) می‌خوانند، بد یا خوب از قدیم‌الایام نقش زیادی در روییدن گل در فوتبال داشته است.

به نوشته خراسان و به نقل از گاردین؛ اگر ضربه‌های ایستگاهی پرواز در بن‌بست تاکتیکی حریف است و چنان‌چه پنالتی هدیه‌ای آسمانی و به اصطلاح «گل شرطی» تلقی می‌شود در سوي مقابل ضربه‌های سر نوعی تکنیک و در واقع مکمل قدیمی‌ترین حربه دنیا (سانتر) به حساب می‌آیند. 6 ضربه سر زیبای تاریخ فوتبال این‌گونه شکل گرفت.

مارکو فان‌باستن (بازی رفت میلان و رئال‌مادرید در نیمه‌نهایی فصل 1990-1989 لیگ اروپا)

میلان در حالی 20 سال پیش با شتاب به سمت کسب چهارمین قهرمانی خود در اروپا پیش‌می‌رفت که رئال‌مادرید با وجود نیم‌دهه سلطه بر لالیگا، خارج از اسپانیا چندان قدرتمند نشان نمی‌داد. در این شرایط بازی رقبا بدون گل پیش‌می‌رفت تا این‌که مائورو تاسوتی مدافع میلان پیشروی کرد و از فاصله 50 یاردی توپ را روی سر مارکو فان‌باستن فرستاد. مدافعان قوهای سپید تصور نمی‌کردند کمک مربی پارسال روسونری از آن زاویه توپ را به مقصد ستاره هلندی بفرستد. به همین دلیل یک سهل‌انگاری ساده شکل گرفت. البته چه کسی از قدرت تمام‌کنندگی فان‌باستن بی‌اطلاع بود؟ تاسوتی ساخت و مارکو گلو (لقب فان‌باستن) از فاصله 18 یاردی با تمام توان توپ را دور از دستان پاکو بویو درون دروازه جای داد. شاید بتوان آن صحنه را یک گل به خودی نامید چون به هر حال توپ بعد از برخورد به تیر دروازه با بدن بویو ارتباط برقرار کرد؛ هرچند هیچ‌کس در قدرت بهترین مهاجم دهه 90 فوتبال هلند تردید نداشت.

هریستو بونف (بازی بلغارستان و اروگوئه در جام جهانی 1974)

ثبت 7 گل در 6 بازی مرحله مقدماتی باعث شده بود هم‌وطنان بونف این ستاره را با آسپاروهوف که سال 1971 همراه هم‌تیمی‌اش در سانحه رانندگی جان باخت، مقایسه کنند. اوج اشتیاق و تمرکز بالای بونف (دو مؤلفه اصلی سرزن‌های موفق) در جریان بازی بلغارستان و اروگوئه رخ نمود. او مانند آکروبات‌باز‌های اهل آمریکای‌جنوبی با یک پا به پرواز درآمد و در چنین شرایط سختی از 12 یاردی گل زد. 3 دقیقه بعد اروگوئه بازی را به تساوی کشاند. بلغارستان در دیدار پایانی گروه به مصاف هلند بزرگ شتافت. بونف چه شد؟ او با وجود بازی در خط میانی بهترین گلزن ملی تاریخ بلغارستان نام گرفت و سال 1982 در آکسفوردیونایتد کفش‌هایش را به دیوار آویخت.

خارد بورگتی (بازی مکزیک و ایتالیا در جام جهانی 2002)

گاهی سرعت توپ ارسالی، بازیکن هدف را دچار دردسر می‌کند اما در شب جدال مکزیک و ایتالیا باز هم نمی‌توانست بورگتی را جا بگذارد. شاید هر بازیکن دیگری هم جای مدافع ایتالیایی بود، نمی‌توانست مقابل انعطاف بدنی خارد، نوع خاص پاس بلانکو و چرخش سر گلزن، واکنش مناسبی نشان دهد. بوفون به عنوان یکی از بهترین دروازه‌بان‌های جهان تسلیم شد و بورگتی رفت تا در بولتون آلردایس به ادامه هنرنمایی بپردازد.

هنریک لارسن (بازی سوئد و بلغارستان در یورو 2004)

ضربه‌های سر پرشی یکی از مؤلفه‌های فوتبال زیباست. تنها بازیکنان خیلی شجاع می‌توانند در سخت‌ترین شرایط به مناسب‌ترین منطقه انتقال یابند و بی‌هیچ ترسی در مسیر ارسال هم‌تیمی‌ها به پرواز درآیند. اندی گری، دانکن فرگوسن و کوین موران بدون کوچک‌ترین ملاحظه‌ای به هوا می‌پریدند. پرش‌های کیت هاچن و آلن کلارک ارزشی به اندازه فتح جام حذفی انگلیس داشت اما ضربه سر لارسن مقابل بلغارستان هرچند دستاورد بزرگی درپی نداشت اما به لحاظ زیبایی واقعا به‌یادماندنی‌تر از شاهکارهای امثال کلارک بود. زمان‌بندی و سرعت بازیکن سابق بارسلونا، سنگربان حریف را شگفت‌زده کرد. وقتی لارسن از بازنشستگی منصرف شد، هواداران فرصت حداقل یک‌بار لذت بردن از ضربه‌های سر پرشی را به‌دست آوردند و هنگامی که او رفت، خلأ چرخش‌های زیبا عینیت یافت.

پل آگوستینو (بازی استرالیا و اروگوئه در جام جهانی جوانان)

اگر این صحنه را دیده باشید، احتمالا شاهکار لارسن را فراموش می‌کنید. او به حالت افقی پرید و بالای سر مدافعان حریف ضربه سری فوق‌العاده زد. البته کمک کاپیتان موسکات (او همیشه با اشتیاق برای گلزنی هم‌تیمی‌هایش تلاش می‌کرد) در ثبت این شاهکار تأثیر داشت. درنهایت استرالیا در وقت اضافه 2 بر یک پیروز شد و در نیمه نهایی به مصاف برزیل رفت.

کریس براس (بازی بری و دارلینگتون در لیگ دسته دوم انگلیس)

نخست فصل 1987-1986 لیگ انگلیس جان بارنز با استفاده از غفلت تونی آدامز توپ را برای نیکول ارسال کرد و این بازیکن از فاصله دو یاردی گل برتری لیورپول را درون دروازه آرسنال جای داد. کروکس هم از فاصله‌ای نزدیک‌تر یکی از 6 گل تاتنهام را به ولوز تحمیل کرد. نمی‌توانیم یکی از این دو گل را به دیگری ترجیح دهیم اما قادریم نمونه تکامل یافته‌تری را معرفی کنیم. براس با این‌که در بری کوچک بازی می‌کرد اما از استانداردهای برترین بازیکنان بهترین تیم‌های جزیره برخوردار بود. در به ثمرنشستن گل او شجاعت بیش از تکنیک مؤثر به نظر می‌رسید؛ هرچند درنهایت زیر فشار رقبا استخوان بینی او شکست. دستاوردهای سیسینیو و ریسه قابل احترام است با این حال هیچ مدافع راستی را به اندازه براس شجاع ندیده‌ایم.