پرشي بي حاشيه به قله محبوبيت

اعتماد؛ در حالي که منچستريونايتد آماده يک فصل طولاني ديگر و حرکت به سوي جام هايي تازه مي شود، رايان گيگز نيز براي نبردي جديد خود را مهيا مي کند.

گوش چپ ولزي کانديداي جدي منچستري ها براي حضور در کادر فني آنان و مشارکت در امر هدايت يونايتد است، اما الکس فرگوسن مربي ديرپا و اسکاتلندي منچستر از گيگز خواسته است يک فصل ديگر هم به عنوان بازيکن در خدمت يونايتد باشد و افتخاراتي تازه را بيافريند و او نيز پذيرفته است، همان طور که فن درسار 38ساله، اسکولز 36ساله و گري نويل 35ساله نيز چنين چيزي را پذيرفته اند و براي يک فصل ديگر در اولدترافورد توپ خواهند زد.

اما گيگز پرسابقه ترين فرد در ميان بازيکنان کنوني يونايتد است و تنها کسي است که در تمامي 11 قهرماني به دست آمده در ليگ برتر فوتبال انگليس در دوره 23ساله مربيگري فرگوسن سهيم و از دلايل بارز کسب آنها بوده است.

گيگز از 14سالگي در يونايتد حضور يافته و از 16سالگي عضو تيم الف باشگاه بوده و امروز هر کس مي خواهد از عوامل و فاکتورهاي استمرار و ثبات در يونايتد ياد کند و مثال هايي در اين خصوص بزند، حواسش به سمت گيگز مي رود.

وين روني که در 23سالگي تجربه پنج سال عضويت در يونايتد را دارد، با چنين باور و طرز نگرشي مي گويد؛ «عده يي بر اين نکته تاکيد مي ورزند که استعدادهاي من به زودي خواهد سوخت و دوام لازم را ندارم، اما چنين نيست و من الگوي خودم را گيگز قرار داده ام. او 21 سال است در يونايتد بازي مي کند و هميشه وزنه يي سنگين و معتبر براي ما بوده است و ما از او نيرو مي گيريم.»

از استمرار گيگز همين بس که اواخر فصل گذشته عنوان بازيکن برتر سال انگليس را از منظر اتحاديه فوتباليست هاي حرفه يي اين کشور (PFA) به دست آورد. او در بين جمعي از کانديداها حائز رتبه اول شد که سه منچستري ديگر شامل نمانيا ويديچ، کريستيانو رونالدو و ريوفرديناند هم در آن حضور داشتند.

يک در ميان

فرگوسن سعي کرده است در دو سه سال اخير از حجم بازي هاي گيگز و اسکولز بکاهد و به خاطر اينکه وقت بيشتري براي بازسازي و ترميم قوا داشته باشند، يک در ميان به ميدان بيايند. گاهي گيگز در ازاي يک بازي، در دو مسابقه بعدي استراحت کرده است.
نفراتي چون اندرسون و پارک جي سونگ براي جبران غيبت آنها به کار گرفته شده و بد نيز کار نکرده اند، اما ارزش گيگز هر موقع که به ميدان آمده، مشخص شده و فصل اخير فوتبال اروپا سند روشني در اين خصوص بود.استمراري از آن دست که برشمرديم و در حرف هاي وين روني به آن اشاره مستقيم شده، باعث شده گيگز اخيراً رکورد بازي در منچستريونايتد را که در اختيار بابي چارلتون معروف بود، بشکند و از رقم 780 و سپس 800 بازي رسمي براي شياطين سرخ عبور کند و به حد نصاب هايي برسد که بسيار بعيد است نسل هاي بعدي به آن دست يابند. از ديدگاه مايک فيلان دستيار اول فرگوسن برخي بازي هاي گيگز در فصل اخير چنان زيبا و موثر بود که به وصف نمي آيد و در رسيدن منچستر به اهدافش سهمي عمده داشت.

نقطه اي کليدي

يکي از بارزترين آنها در برابر چلسي در زمستان سال پيش بود که يونايتد آن را با اقتدار و با استفاده از اشتباهات مکرر مدافعان چلسي سه بر صفر برد و در آن روز ناظران هر چه کوشيدند بازي گيگز را برآورد و نقد کنند، نتوانستند زيرا او بيش از حد پرتحرک و فکور بود و هر جا توپ در حرکت بود، گيگز براي پوشش دادن آن و ارسال دو سه پاس موثر با آن آمادگي داشت. فيلان مي گويد؛ «آن ديدار نقطه يي کليدي براي ما و خود گيگز بود.»او در آن روز درس فوتبال مبتني بر فکر و تکنيک را به همه و حتي يارانش داد و منچستر هم فهميد که با آن ابزار مي تواند از نو بر تارک ليگ بنشيند. حسن بزرگ گيگز اين است که مي تواند از نظر جسماني خود را در شرايط ايده آل نگه دارد و انگار دکتر خود و طبيب کسالت هاي خويش است. او به درجه يي از کمال در رشته تخصصي خود رسيده است که ما در اولدترافورد چندان در جريان تمريناتش دخالت نمي کنيم و اجازه مي دهيم آن طور که خودش صلاح مي داند، به تمرين بپردازد و آنگاه سر فرصت با ما همراه شود.» ديگر حسن گيگز کم حاشيه بودن او و متمرکز بودن وي بر کارها و اهدافش و در نگاهي کلي تر فوتبال است.
هافبک مهاجم ولزي البته در سال هاي نخست مطرح شدنش در ورزش فوتبال برخي مسائل و علايق جنبي را آفريد و کارشناسان ابراز نگراني کردند که مبادا گيگز در راه گام برداشتن در مسير جرج بست گوش چپ ايرلندي دهه 1960 و اوايل دهه 1970 يونايتد قرار داشته باشد و به فردي همچون او تبديل شود و سرنوشتش مثل بست (که بر اثر زياده روي در مصرف مشروبات الکلي در59سالگي جان سپرد) به تيرگي گرايد.

پايان ناآرامي ها

اما چنين نشد و گيگز ايام ناآرام 19 تا 23سالگي اش را پشت سر نهاد و از آن پس به آرامي فکور و برنامه ريز شد و هر سال که بر عمرش افزوده شد باتجربه تر، عاقل تر و کم مشکل تر از گذشته عمل کرد و همان طور که قبلاً آمد هر بازيکني که به اولدترافورد مي آيد، ابتدا نام و اوصاف گيگز مقابل چشم هايش سبز مي شود و وي را الگوي خويش مي بيند و بايد بکوشد مثل او شود. به لحاظ تکامل و غناي فني نيز گيگز پيوسته بازيکن بهتري شده، به طوري که قدرت بازي سازي او و توانش در اداره تيم اينک به حدي بي سابقه رسيده است. فرگي با اعتراف به همين موضوع مي گويد؛ «از گيگز و اسکولز خواسته ام امسال هم با ما راه بيايند و در ميدان حاضر باشند، زيرا تجربه آنها غيرقابل جايگزين است. هر حرکت و پاس آنها مي تواند در روزهاي خاص حلال مشکلات ما باشد و براساس آنچه من ديده ام، هنوز مي توانند يکي دو سال ديگر ما را همراهي کنند. حتي اگر آنها بازيکناني 90 دقيقه يي و هميشگي نباشند، مي توانند يک در ميان براي ما به ميدان بيايند و تعيين کننده باشند.»

مقدمه پيروزي هاي بعدي

اثر روحي حضور گيگز و امثال او در اولدترافورد نيز غيرقابل انکار است. کمتر از دو ماه بعد از واگذاري فينال جام قهرمانان باشگاه هاي اروپا و در حالي که فصل جديد ليگ برتر انگليس از دهه سوم مرداد و فصل تازه جام قهرمانان باشگاه هاي اروپا از دهه سوم شهريور راه مي افتد، گيگز با ارائه هشداري به موقع به يارانش گفته است؛ «شکست در برابر بارسلونا و از دست دادن عنوان قهرماني باشگاه هاي اروپا هر چه بود، گذشت و بهتر است به آينده فکر کنيم. من فکر مي کنم همان باخت بهترين عامل تحريک کننده براي ما جهت داشتن آينده يي بهتر و همراه با فتح جام هايي تازه باشد. ما مي توانيم بر پايه آن شکست زيرساخت فتوحات بعدي خود را بگذاريم و اين کاري است که در دست اجرا داريم.»