نقل و انتقالات در تسخیر صنعتیها
متهم اصلی فصل نقل و انتقالات تیمهای صنعتی هستند؛ همان متهمان همیشگی و البته پر از گناهی كه همواره گناهشان برای همه ثابت شده. اما جرم این متهمها چیست؟ پاسخ این سؤال را همه میدانند؛ آشفته كردن بازار نقل و انتقالات. اتهام آنها چیزی است كه نمیشود از راه قانونی با آن مبارزه كرد. در قانون به این موضوع اشارهای نشده و احتمالا نميتوان اشاره كرد.
به نوشته خراسان؛ ظاهرا همه چیز قانونی است و كسی هم مرتكب خلافی نمیشود. كه اگر خلافی میشد، مدیران زیادی به اتهام اختلاس بركنار شده بودند. كه اگر خلافی میشد، اولین كسی كه بركنار شده بود، محمدرضا ساكت مدیرعامل باشگاه سپاهان بود؛ كسی كه همیشه با رقمهای پیشنهادیاش به فوتبالیستها، چوب لای چرخ بقیه تیمها میگذارد. در آیین نامه فدراسیون فوتبال اشارهای به مبلغ پیشنهادی باشگاهها به فوتبالیستها نشده است.
به عبارتی، سقفی برای بازیكنان تعیین نشده است. به همین دلیل است كه هر كس بودجه بیشتری داشته باشد میتواند بهترینهای نقل و انتقالات را از دست رقبا برباید و تیم بهتری ببندد. بحث وجود سقف قرارداد مدتهاست در فوتبال ایران مطرح میشود. حتی سال 83، زمانی كه مبلغ قراردادها به ندرت بیشتر از 100 میلیون تومان میشد، اتحادیه فوتبال باشگاههای ایران طرحی را تصویب كرد كه باشگاهها موظف بودند به هر بازیكن به ازای یك سال نهایتا 25 میلیون تومان بدهند.
همه مدیران باشگاهها از جمله مدیرعامل باشگاه سپاهان با این مصوبه موافقت كردند اما فردای همان روز سپاهان با رسول خطیبی قراردادی به ارزش 250 میلیون تومان بست و این مصوبه را نادیده گرفت. از طرفی هر بار كه بحث سقف قرارداد برای فوتبالیستها مطرح شده، به موازات آن موضوع پولهای زیر میزی مطرح شده؛ همانطور كه درباره پرداخت مالیاتها نیز این بحث بارها مطرح شده و نمونههای آن به دفعات دیده شده است.
واعظیآشتیانی مدیرعامل باشگاه استقلال اولین كسی است كه در سال 88 بحث سقف قرارداد را مطرح میكند. او میگوید: «در فوتبال حرفهاي نميتوان سقفي براي قرارداد بازيكنان تعيين كرد. اما وقتي دروازهبان و مهاجم به تعداد كافي نداریم چگونه ميتوانيم ادعاي فوتبال حرفهاي داشته باشيم؟ چندي پيش تفاهمنامهاي به امضاي وزير صنايع، وزير راه و ترابري و رئيس سازمان تربيت بدني ديدم كه در آن سقف قرارداد بازيكنان 250 ميليون تومان ذكر شده بود. جالب است در اين ميان برخيها مدعي شدهاند ما بودجه داريم اما داشتن بودجه كه دليل نميشود. آنها با اين كار خود بازار را آشفته ميكنند. ضمن اينكه به اعتقاد من كار كردن در باشگاههايي كه مشكل مالي ندارند، سخت نيست. اما در دو باشگاه استقلال و پرسپوليس كه مختصر بودجهاي دارند و بايد بقيه هزينهها را با اسپانسر پوشش دهند، كار كردن دشوارتر است. انرژي قابل توجهي از مديران دو باشگاه صرف مسائل مالي ميشود.»
برای اطلاع از تفاوت تیمهای صنعتی و غیرصنعتی كافی است نگاهی به رقم قرارداد بازیكنان باشگاههای صنعتی و غیرصنعتی بیندازیم. استقلال كه یكی از مطرحترین تیمهای ایران است و همیشه شایعههایی در مورد مبلغ قرارداد بازیكنانش وجود دارد امسال به هیچكدام از بازیكنان خود بیشتر از 300 میلیون تومان نداده است.
امیرحسین صادقی با 245 میلیون تومان یكی از گرانترین بازیكنان استقلال است. سیدمهدی سیدصالحی با 220، حنیف عمرانزاده با 200 و محمد محمدی با 220 میلیون تومان دیگر بازیكنان استقلال هستند.
بین تمام بازیكنان استقلال تنها كسی كه میتواند بیشتر از 300 میلیون تومان بگیرد، مجتبی جباری است كه البته هنوز با مدیران استقلال به توافق نرسیده است. با اینكه استقلال امسال تا به حال تمام قراردادهای خود را زیر 300 میلیون تومان بسته اما سپاهان كه بین باشگاههای صنعتی سرآمد ولخرجهاست، حتی حاضر است600 میلیون تومان به سید مهدی رحمتی بپردازد.
بعد از پیشنهاد 600 میلیون تومانی سپاهان به مهدی رحمتی بود كه دیگر هیچ باشگاهی سراغ این دروازهبان نرفت. گفته میشود سپاهان حتی حاضر شده تا 700 میلیون تومان هم به رحمتی بدهد و علاوه بر آن، مالیات این مبلغ را هم پرداخت كند. سپاهان با عقد قرارداد با بازیكنانی مثل هادي عقيلي (600 ميليون تومان)، سيدجلال حسيني (500 ميليون تومان)، احمد آل نعمه و محسن بنگر (هر كدام 400 ميليون) گرانترین خط دفاع لیگ را دارد.
شاهين خيري هافبك ذوبآهن نیز با قراردادي بالغ بر 300 ميليون تومان به سپاهان ملحق شده است. ميثم خسروي و مهدی كريميان نيز ظاهرا با قراردادهاي 250 ميليون توماني به سپاهان پيوستهاند. امير قلعهنویي را هم بايد گرانترين مربي تاريخ فوتبال ايران دانست. مبلغ قرارداد يك ساله او با سپاهان ارزشي بالغ بر 450 ميليون تومان دارد.
این مبلغی است كه مورد تأیید قائممقام باشگاه سپاهان نیز قرار گرفته است. تابش میگوید: «اين قرارداد زير 500 ميليون و بيشتر از 400 ميليون تومان است و رقمهايي مانند 900 ميليون تومان بسيار غير واقعي است.»
در حالي كه برخي تيمها مثل ملوان، پاس، مقاومت سپاسي و راهآهن حتي از جذب بازيكنان 250 ميليوني عاجز ماندهاند، تیمهای صنعتی در بازار نقل و انتقالات یكهتازی میكنند. در نقل و انتقالات باید مس كرمان را بعد از سپاهان دانست. این تیم هم مثل سپاهان بسیاری از رقبا را در رسیدن به بازیكنان مورد نظرشان ناكام گذاشته است.
گفته ميشود ارزش قرارداد كعبي با مس كرمان 550 ميليون تومان است. علی سامره، بازیكن فصل گذشته عجمان امارات نیز ظاهرا با قراردادي 500 ميليون توماني به مس كرمان رفته است. فرزاد آشوبي هم براي تمدید قراردادش با مس 420 ميليون تومان گرفته است. تراكتورسازی تبریز دیگر تیم صنعتی است كه بازیكنان مورد نظر خود را با مبالغ نجومی جذب كرده است.
این تیم قراردادی به ارزش 400 ميليون تومان با نصرتی بسته كه البته برخی منابع خبری مبلغ این قرارداد را 450 میلیون تومان عنوان میكنند. نیكبخت واحدی هم با مبلغ 350 میلیون تومان به تراكتورسازی رفته است. عباس آقايي، رسول خطیبی و حسن رودباریان هم با قراردادهاي 300 میلیون تومانی به این باشگاه رفتهاند. جالب است كه در چنین شرایطی مدیرعامل سپاهان باز هم از باشگاههای صنعتی دفاع میكند.
ساكت كه فرصت را برای حمله به واعظیآشتیانی مناسب میداند میگوید: «هر مجموعه، مجمع و هيئت مديره سياستگذاريهاي مخصوص به خود را دارد. اينكه فردي فرا سوي ساختارهاي مديريتي خود صحبت كند، كار زيبايي نيست. ميدانيم تمامي باشگاهها دولتي يا نيمه دولتي هستند و تمامي ما از بودجه دولت استفاده ميكنيم. اين سياست نخنمايي است كه در تمام فصلها عليه باشگاههاي صنعتي مطرح ميشود. در فصل گذشته هم فردي كه بيشترين حمله را عليه باشگاههاي صنعتي انجام ميداد، كسي بود كه در يكي از اين دو باشگاه بزرگ بيشترين بازيكنان و مربي را با بالاترين مبلغ جذب كرد و حتي بسياري از بازيكنان مورد نظرش نفرات تيمهاي صنعتي بودند. اما با اين وجود بيشترين تهمتها را به تيمهاي صنعتي وارد كردند.»
