همین مانده نام «ایران» را هم مال خود کنند!
یک هنرمند پیشکسوت در حوزه نگارگری گفت: جعل کردن و دروغ بستن به تاریخ هنر و فرهنگ ایران نیازمند یک مبارزه شدید و کاملا جدی است.
مجید مهرگان در گفتوگو با ایسنا، درباره انتشار کتابی که در آن، نگارگریهای ایرانی به نام جمهوری آذربایجان معرفی شده و توزیع آن در اکسپوی 2015 میلان، اظهار کرد: ما در این زمینه به یک مبارزه خیلی جدی نیاز داریم. جلوگیری از جعل کردن و دروغ بستن به تاریخ به یک مبارزه شدید و کاملا جدی نیاز دارد تا بتواند تأثیرگذار باشد.
او ادامه داد: چرا کشور جمهوری آذربایجان اینقدر علاقه دارد که هنرهای ایران را مال خودش کند؟ همین مانده است که آنها اسم «ایران» را هم مال خودشان کنند. در دورهای که هنرمندان ما آثار نگارگری ارزشمند خود را خلق میکردند، کشوری به نام آذربایجان اصلا وجود خارجی نداشت. تا کنون دزدی فرهنگی نداشتیم که آن هم حالا مد شده است. میخواهند همهچیز را برای خودشان کنند همانطور که نسبت به شخصیتهای ایرانی این کار را میکنند.
این هنرمند همچنین بیان کرد: هنری که به ایران مربوط است باید معرفی شود. رسانههای ما از جمله تلویزیون و روزنامهها وظیفه دارند هنر ایران را به مردم معرفی کنند. در این صورت، چنین ادعاهایی بیمعنی میشوند. ما به برنامهسازی در زمینه نیاز داریم و تا وقتی هنر ایران به نام ایران معرفی نشود، معلوم است که کشورهای دیگر آن را به اسم خودشان ثبت میکنند.
مهرگان با تأکید بر اینکه مسؤولان باید در این زمینه پاسخگو باشند، گفت: مسوولان حوزه فرهنگ و هنر صد درصد باید در اینباره پاسخگو باشند. این موضوع شاید حالا کوچک به نظر برسد، اما در آینده، یک مسأله بزرگ و خطرناک خواهد بود. من نمیدانم چرا مسؤولان کاری نمیکنند.
او افزود: بسیاری از میراث ما هنوز ثبت جهانی نشدهاند. اگر اینها هرچه زودتر ثبت نشوند، خیلیها منتظر هستند که فرهنگ، تمدن و تاریخ ایران را به نام خودشان بزنند.
به گزارش ایسنا، پاویون کشور جمهوری آذربایجان در اکسپوی 2015 میلان کتاب نفیسی را شامل مینیاتورهای ایرانی با عنوان «مینیاتور آذربایجان» به بازدیدکنندگان عرضه کرد.
در این کتاب که خبرنگار ایسنا به نسخهای از آن دست یافته، با امتناع از ذکر نام «ایران»، شهرهای اردبیل، تبریز، ارومیه و مراغه (در استانهای اردبیل و آذربایجان شرقی و غربی ایران) تا ایروان (پایتخت جمهوری ارمنستان) و باکو (پایتخت جمهوری آذربایجان)، قلمرو هنر این کشور توصیف شده است.
نکتهی عجیبتر اینکه در صفحههای متعدد این کتاب، تصویرهایی از کتابهای قدیمی خطی و نگارگری ایرانی بهعنوان نمونههایی از مینیاتور آذربایجان ارائه شده است. در بالای تصویرها نیز نام آثار، ادیبان و داستانهای مختلفی چون شاهنامه فردوسی، دیوان حافظ، خمسهی نظامی، گرشاسبنامه، کلیله و دمنه، همای همایون، خاورنامه، جامعالتواریخ، هفت اورنگ، فالنامه و ... با تلفظ فارسی، اما به خط لاتین آمده است. محل خلق یا نگهداری بسیاری از آثار نیز شهرهایی مانند تبریز ذکر شده است.
خب راست میگن آخه آذربایجان قسمتی از خاک بود دروغ نمی گن که اینا هنوز خودشون رو ایرانی میدونن ما ملت ایران خواهان الحاق استانهای اشغال شده ی آران و مغان به کشور هستیم.ما ملت ایران هیچ کدوم از استان های اشغال شده رو به رسمیت نمیشناسیم.
هر چه سریعتر باید مسئولین باید فکری کنند هرچند میدونم باز هم فکری نمیشه
مگه واسه ی مولانا یا نظامی گنجوی یا ساز تار کاری کردند که بخوان واسه ی این کاری کنند؟؟!!!
اشکالی ندارد اگر خودشون بخواهند به سرزمین آباواجدادیشان متصل شوند شما ناراحتید این موصوع نشان میدهد علاقه زیادی به مام میهن دارند آذربایجان اکنون یک کشور است انشاءالله به میهن اصلی خودش متصل خواهد شد چه کنند! هیچ چیزی از خود ندارند!نه استقلال ملی، نه استقلال فرهنگی، نه هنر!
می خواهند عقده خود را که هیچ چیزی برای افتخار کردن ندارند، همه را با دزدی فراهم کنند. غافل از اینکه حقارت خود را برملا می کنند.
دیگه حالم از این همه بی تفاوتی بهم میخوره. کلا به این نتیجه رسیدم که این جامعه و مملکت دیگه درست بشو نیست چون تنها چیزی که برای بزرگان اهمیت نداره تاریخ این سرزمین و مردمان آن است. هزار و یک درد بی درمان گرفته این کشور....
اگه آزادی بیانی هست پس نشر بده تابی.
درضمن من چون دارم با گوشی نظر میدم ممکنه پرچمی غیراز ایران نشان داده بشه.
آیا اهالی آن سرزمینها مالک هنری نیستند که در سرزمین خودشان رشد یافته بوده است؟ مهم نیست که آن سرزمین در دورانی تحت حاکمیت دولتی مرکزی به نام پارس بوده است. مهم اینست که برای مثال نظامی گنجوی در گنجه که از شهرهای کشور آذربایجان امروزی است به دنیا آمده و همانجا رشد پیدا کرده و همانجا اشعارش را سروده و منتشر کرده و همانجا هم از دنیا رفته است. حالا وارثان او در همان سرزمین و در همان شهر نسبت به نام او بیشتر محق هستند یا ما؟ همه ما متعلق به فرهنگ بزرگی هستیم که در این سرزمین جریان داشته است. امروز نام بخشهایی از این سرزمین ایران است و نام بخشی آذربایجان و بخشی افغانستان و بخشی تاجیکستان. همه اهالی این کشورهای امروزی مالک و وارث آن فرهنگ پیشین هستند و کسی نباید ناراحت شود که چرا دیگری خود را وارث و مالک میداند!
لطفا لطفا لطفا به مسوولان فشار بیارید تا اقدام کنن. چون اگه فقط صحبت کنیم و کاری انجام ندیم واقعا چیزی واسمون نمیذارن. آذربایجان بیشتر از همه داره بهمون ضربه میزنه. کشوری که در حد استان های ایرانه. جناب مهرگان به نظر هنوز ارتباط عميق پيشينه تاريخي ايران و آذربايجان را درك نكردند