پيشنهادي براي حل فاجعه پيشآمده براي مردم غزه
از قيام مردم فلسطين که از اول تا هفتم شهريور 1308 و در واکنش به تظاهرات خشونتآميز جوانان صهيونيست صورت پذيرفت و به قيام «براق» مشور است تاکنون که نزديک به هشتاد سال از مبارزات بحق مردم فلسطين ميگذرد دو خيزش عمومي مردم فلسطين در هجدهم آذر 1366(انتفاضه اول) و هفتم مهر 1379(انتفاضه دوم) نقطه عطف مبارزه و دفاع مشروع ملت فلسطين است. هرچند تاريخ مبارزات فلسطين، شاهد انواع جنايات از سوي صهيونيسم و حاميان غربياش بوده، ولي از سوی ديگر، جانفشاني رهبران و مردم فلسطين غيرقابل چشم پوشي است. با نگاهي به تحولات دهه اخير، ميتوان ادعا نمود چنانچه نسلي که در اين دو مرحله مبارزاتي اخير يعني انتفاضه اول و دوم پرورش يافتند در سال 1948 حضور داشتند، هرگز رژيم صهيونيستي شکل نميگرفت. برای تبديل دستاوردهاي اين مبارزات بحق مقاومت مشروع و دفاع از سرزمين در برابر اشغالگر که هم در حقوق و نظام بينالملل به رسميت شناخته شده است و هم ميتوان به استيفاي حقوق اين ملت تحت ستم پرداخت، نکات زير را مطرح ميکنم:
1- برگزاري ساليانه روز قدس با سطح مشارکت وسيع توسط مردم ايران با همه گرفتاريهاي ريز و درشت و داخلي و خارجي که دارند، نشاندهنده وجود و حضور مسئله فلسطين در وجدان عمومي است. بعيد است اين حجم از مشارکت در هيچيک از راهپيمایيها پس از راهپيمایي 22 بهمن وجود داشته باشد و اين نشان از آمادگي مردم براي کمک به حل مشکل مردم فلسطين از جهت مادي و معنوي دارد. برگزاري اين روز با همه مشکلاتي که مردم ساير کشورها با آن روبهرو هستند نيز مؤيد اين امر است.
2- تنها راه نجات مردم فلسطين استفاده درست و برنامهريزي شده از حضور مردم است. مسئله فلسطين بايد از چهارچوب صرف دولتي و سياسي خارج شود. در نظام کنوني روابط بينالملل، دولتها براي ايفاي نقش در مقولات خاصي با محدوديتهايي روبهرو هستند، در حالي که اولا مردم و نهادهاي مردمي و سازمانهاي غير دولتي چنين محدوديتي ندارند و ثانيا دولتها در هر گونه مذاکرات احتمالي براي کسب و استيفاي حقوقي که از دست رفته است از اين موضع مردمي ميتوانند استفاده نموده و دست بالا را داشته باشند. به عبارت ديگر، حضور قدرتمند مردم و سازمانهاي غير دولتي در هر پديده داخلي و خارجي، يک امر مثبت است که منافع بيشماري دارد و فقط نياز به اعتماد عملي رهبران و مسئولان يک جامعه به مردم دارد، ولي به نظر ميرسد اگر در استفاده از حضور مردم موفق نبودهايم، بايد در روش مديريت سياسي اجتماعي خود تجديدنظر کنيم. وقوع چنين روندي حکومت و دولت از زير بار سنگيني خارج شده و لازم نيست تبعات و هزينههاي موضعگيريها و اقدامات نهادهاي مردمي را بپردازد.
رژيم صهيونيستي با اقدامات خود، ميخواهد در کنار ايجاد تفرقه و تحرکات شديد نظامي در غزه با محاصره، تضعيف و تخريب بنيه اقتصادي اين منطقه مردم فلسطين را به زانو در آورد و خواستههاي نامشروع خويش را به آنان تحميل كند.
با نگاه به آمار و گزارشهاي منابع نسبتا مسقل بينالمللي، ميتوان به راحتي به عمق فاجعه و سياستي كه رژيم صهيونيستي در كنار تحركات نظامي خود در غزه دنبال ميكند، پي برد. به دنبال تحريم دولت قانوني فلسطين که توسط مردم برگزيده شده بود، از سوي غرب و با توجه به آنکه همه زيرساختهاي اقتصادي مردم فلسطين در اين منطقه توسط صهيونيستها و در سکوت مطلق رسانههاي جهاني، از بين رفته است، اين منطقه با کمبودهاي شديد غذايي و نخستين نيازهاي بشري روبهرو هستند. رژيم صهيونيستي به يک عبارت ساده، از هيچگونه جنايتي در اين منطقه خودداري نکرده است. تخريب مزارع، کارگاههاي صنعتي، منازل مسکوني، خيابان و جادههاي مواصلاتي تنها اقدام کوچکي از ددمنشي اين رژيم در قبال مردم مقاوم اين منطقه است که به تازگي با دو چراغ سبز حاميان غربي و در رأس آنها دولت کنوني آمريکا و برخي کشورهاي منطقه به اقدامات خود دست ميزند.
در يک جمله ساده، اين رژيم غزه را شخم زده و همزمان با قطع درختان زيتون که تنها محل درآمد و زندگي مردم اين منطقه است، منطقه را به يک مزرعه بزرگ البته بدون انجام عمليات کشت تبديل نموده است!
5- براي نتيجهگيري از اين بحث، يکي از حرکاتي که ميتواند هم تداومبخش حرکت مردمي در روز قدس باشد و هم تمريني براي ديدن نتايج ملموس حرکتهاي مردمي و رهبري آن توسط نهادهاي مدني همچون احزاب، دانشجويان و روحانيون را در پي داشته باشد، اين كه مردم مسلمان در آستانه راهپيمايي روز 22 بهمن، در صورتي که به درستي در جريان وضعيت اين منطقه قرار گيرند، همچنان در تداوم حمايت خود از مردم فلسطين، علاقهمند به کمک به مردم غزه خواهند بود تا با اهداي کمکهاي نقدي و جنسي خود از طريق هلال احمر و يا کميته مردمي، حمايت از انتفاضه به دست خانوارهايي که در اين منطقه در آستانه يک جنايت و نسل کشي قرار دارند، قرار گيرد. کمکهاي جمعآوري شده مردمي از اين حرکت ميتواند با نهادهاي مردمي در اختيار نهادهاي اجتماعي و خيريه مشابه در دولت قانوني فلسطين حاکم در غزه قرار گيرد تا جبران تحريم غرب و صرف تأمين نيازهاي اساسي و بازسازي کارگاههاي توليدي و ايجاد شغل شود.
6ـ در اين حرکت که با پيشتازي رسانهها براي اطلاعرساني ميتواند آغاز شود، گروههاي اجتماعي با تشکيل گروههاي جمعآوري کمک توسط اعضاي خود، ميتوانند حرکت جديد و تأثيرگذاري را آغاز كنند. شرايط حاکم بر غزه هر انساني را با هرگونه گرايش فکري به فکر واميدارد؛ آيا فاجعه انساني که در اين منطقه در شرف تکوين است، در حدي نيست که اگر رسانههاي غربي به راحتي از کنار آن ميگذرند، حداقل مطبوعات مستقل و هزاران وبلاگ نويس فارسي که نقش تعيين کنندهاي در اطلاعرساني دارند، به ميدان بيايد و و ضعيت رقتبار مردم اين منطقه را به تصوير بکشانند؟
فيلمهاي بسيار زيادي در ميان آرشيو شبکههاي عربي و انگليسي هست که با انعکاس درست آنها، ميتوان مردم را در جريان مشکلات مردم غزه قرار داد. اين حرکت حتي ميتواند ديگر کشورها را نيز متأثر کرده و به حرکت وادارد. حرکت وحدت آفريني که اگر اتفاق بيفتد، به راحتي ميتواند تحقق همه خواستههاي مردم فلسطين را به همراه خود داشته و نامشروع بودن صهيونيسم را نيز اثبات و نظام سلطه را براي تدام پشتيباني بيقيد و شرط از اين رژيم دچار مشکل كند.
7ـ آيا شرايط ضد انساني که در اين منطقه در جريان است، ارزش آن را ندارد که با حساسيت و توجه ويژهاي به مشکلات اين منطقه پرداخته شود؟ شريفترين مردم براي بقاي خود در مبارزه در دو جبهه داخلي و خارجي در شرايط ويژه و مرگباري هستند؛ زندگي خود، اطفال و نسل آتي آنان در اثر کمبود دارو و مواد غذايي در معرض خطرند. آيا مراجع محترم تقليد و عمودهاي خيمههاي نهادهاي مدني و احزاب و استوانههاي حرکتهاي اجتماعي، نميخواهند به روش رهبر راحل انقلاب اسلامي تأسي جويند و با يک حرکت همه جانبه اجتماعي و صرفا براي انجام يک کار انساندوستانه، روز غزه را به عنوان نماد مقاومت در برابر ظالم پايهگذاري کنند؟ آيا همچنان ميپنداريم محرم با روز عاشورا پايان يافته و هر کس بايد سر در گريبان خويش کند و چشم به اين نسلکشي و جنايت انساني فروبندد؟ چرا لحظهاي به گرفتاريهاي مردم غزه نميانديشيم؟ آيا نميخواهيم نداي هل من ناصر ينصرني آنان را بشنويم؟
و سيعلم الذين ظلموا اي منقلب ينقلبون
نصرتالله تاجيک
خيلي مسئله جالبي هست . بايد از كساني كه تظاهر ميكنند دغدغه حقوق بشر دارن سوال كرد كه حالا كجا هستند ؟ وبلاگ نويسهائي كه به كوچكترين مسئله حساسيت نشان ميدهند چرا در مورد اين كشتار وحشيانه سكوت كرده اند ؟ احزاب مدافع حقوق بشر و كرامت انسان كجا هستند ؟ بايد به جواب اين سوالها فكر كرد عمر موسی وزیر خارجه مصر و دبیرکل اتحادیه عرب ضمن محکوم کردن اقدامات اسراییل خواستار نشست فوق العاده سران عرب و کنفرانس اسلامی و ... و واکنش نسبت به این مساله شده است.یکی از گشنگی داشت گریه میکرد دیگری بهش گفت نون بهت نمیدم اما تا صبح باهات همدردی و گریه میکنم.
عمر موسی جان نمیخواد این همه زحمت بکشید لطف کنید دروازه رفح رو بازکنید که فلسطینی های بیچاره محاصره کامل نباشند. و دیگران بتونند نون به فلسطینیها برسونند تا از گشنگی نمیرند.از یک طرف این حرفها را میزنند از طرف دیگر با همدستی اسراییل به محاصره فلسطینیها کمک میکنند. امروز اخبار از خفه شدن تعدادی زن پشت دروازه مصر و فلسطین خبر داد. واقعا جای تاسف دارد.