پايه هاي كاراته متزلزل مي شود

سرمربي سابق تيم ملي گفت: امروز در غياب بزرگاني مثل سليمي كساني در كاراته نظر مي‌دهند كه هيچ چيز از اين رشته نمي‌دانند.

غلامرضا دباغيان در گفت و گو با فارس اظهار داشت: قبل از ورود ناظريان به كاراته تنها يك مقام سوم تيمي جهان در سال 1997 را داشتيم. بعد از آن، روند موفقيت هاي اين رشته در حالي آغاز شد كه تشكيلات فدراسيون را يك اتاق تشكيل مي داد.

وي ادامه داد: اردوهاي آن زمان در ورزشگاه معتمدي كه شبيه مسافرخانه هاي درجه سه بود، برگزار مي شد، با اين وجود كاراته به جايي رسيد كه در آسيا از بيشتر كشورها پيشي گرفت و نايب قهرماني را به خود اختصاص داد.

دباغيان خاطرنشان كرد: در مسابقات جهاني جوانان و اميد فرانسه تيم ايران شش مدال طلا گرفت و به قدري سرود ما پخش شد كه رئيس فدراسيون جهاني اعلام كرد، سرود ايران را حفظ شده است. در نخستين دوره رقابت هاي كشورهاي اسلامي از يازده مدال طلاي ايران، 6 عدد متعلق به كاراته بود. در فنلاند هم دو طلا بدست آورديم.

سرمربي سابق تيم ملي افزود: در رقابت هاي جهاني ژاپن با كسب يك مدال برنز به 14 سال پيش برگشتيم؛ اگر وضعيت كاراته بدين شكل ادامه يابد در مسابقات جهاني بعدي حتي اين مدال را هم نخواهيم داشت. كاراته سرشار از نيروهاي متخصص است؛ اما متاسفانه كساني نظر مي دهند كه هيچ چيز از اين رشته نمي دانند.

وي با اشاره به اينكه احترام خاصي براي آرين خو قائل است، تصريح كرد: افرادي مثل ايشان و سليمي از اساتيد كاراته و هميشه قابل احترام هستند. چرا ما بايد استاد سليمي را در كاراته ناديده بگيريم و به گونه‌اي برخورد كنيم كه او ديگر حاضر به همكاري نباشد؟ با حذف اين افراد پايه هاي كاراته متزلزل مي شود.

دباغيان افزود: اين فدراسيون در عرض سه سال، 3 رئيس عوض كرده است و با اين وضعيت هيچ اميدي براي پيشرفت آن وجود ندارد. آيا در جمعيت يك ميليوني كاراته 10 نفر متخصص پيدا نمي شود كه مديريت كاراته را برعهده بگيرد؟ نمي دانم چرا سازمان ورزش فكر مي كند در كاراته اصلاً متخصصي وجود ندارد.

وي عنوان داشت: در ايران پتانسيل كاراته به قدري زياد است كه مي توان در عين حال چند تيم را براي حضور در مسابقات مختلف مهيا كرد؛ اما متاسفانه اكنون براي اعزام تيم به بازي هاي هنرهاي رزمي تايلند نمي دانيم، چه كنيم. خيلي از ملي پوشان ديده نمي شوند و افرادي مثل عسگري، سلطاني، شاطرزاده ها، كتيرايي و بهنام فر از ميدان دور هستند.

سرمربي سابق تيم ملي با بيان اينكه وضعيت خوبي را براي تيم ملي نمي بيند، اظهار داشت: برنامه خاصي نداريم. به راحتي مسابقاتي مثل تايوان را از دست مي دهيم كه نمي توان آن را جبران كرد. اگر با صداقت عمل كنيم به نتيجه دست مي يابيم.

دباغيان درباره وضعيت قراردادهاي ليگ تصريح كرد: در سال هاي آينده اين مبلغ بيشتر كاهش مي يابد. روزي تكواندو حسرت ليگ كاراته را مي خورد و اكنون با ما قابل قياس نيست. هرجا كه مديري مدبر حضور داشته باشد، شاهد پيشرفت خواهيم بود.

وي تاكيد كرد: سازمان ورزش بايد فكري براي كاراته كند. آنها از فدراسيون ها به عنوان NGO(نهاد مردمي) نام مي برند و اين در حالي است كه بودجه دولتي مي گيرند و انتخابات را خود برگزار مي كنند. آيا اكنون اساتيد كاراته هدايت اين فدراسيون را برعهده دارند؟