فقط برنامه قطبي کافي نيست

افشين قطبي برنامه اي داده که مي توانيد با لبهايتان بازي کنيد و از قد و بالاي اين برنامه کيف کنيد. اصلاً نگو برنامه، بگو باقلوا. بگو قطاب، بگو هلو. خط کش و مداد نقاشي اش را برداشته و مسير حرکت ايران در راه موفقيت را ترسيم کرده و به دست تاج و کفاشيان داده است.

به نوشته قدس؛ به عادت معمول حاضر است ريش گرو بگذارد که مسير او به کاميابي ختم خواهد شد. هدف قهرماني جام ملتهاي آسياست و راهيابي به مسابقات جام جهاني.

از آخرين باري که قطبي قول داد، زياد وقتي نمي گذرد. همان زمان که هيجان زده از بستن سريع ترين قرارداد تاريخ - به ادعاي خودش - قول داد که تيم ايران را به جام جهاني ببرد. ميانگين امتيازات او در مقايسه با امتيازات جمع شده توسط دايي به صراحت مي گويد، اگر قطبي از ابتدا سرمربي تيم ملي ايران بود، امروز ما با بيش از 12 امتياز راهي مسابقات جام جهاني شده بوديم.پ

اما اين دست «اگر» و «مگر»ها پارامتري قطعي براي نتيجه گيري مطلق در فوتبال نيست. واقعيت عريان فوتبال مي گويد، ما با همت دايي و قطبي نتوانسته ايم به جام جهاني برويم، همين! حالا اگر اعداد هم به نفع او شهادت دهند، آقاي امپراتور نمي تواند در «بد قولي» اتفاق افتاده از آنها کمک بگيرد. او گفت «مي رويم» اما، نرفتيم.

حالا افشين قطبي «مي رويم» ديگري را در آستانه امضاي قراردادي چهار ساله با فدراسيون فوتبال مطرح مي کند. آيا اين بار مي توانيم؟ برنامه دارد؟

اين اتفاق خوبي است اما چه برنامه اي؟ با چه ضمانتي براي اجرا؟ اينکه قطبي برنامه دارد و با فکر پا پيش گذشته است را بايد ميمون و خجسته انگاشت، اما چند صد نفر مدير، مربي و بازيکن که در اين فوتبال بدون برنامه روزگار مي گذرانند، چه؟ موفقيت در فوتبال تابع فاکتورهاي بي شماري است که در نهايت به کاميابي در عرصه ملي مي انجامد. يعني زمين فوتبال و ورزشگاهي مجهز لازم است. مربياني که کار پايه را بشناسند و شاکله فوتباليستهاي نوجوان را صحيح بريزند.

بعد از آن نوبت به باشگاه ها مي رسد. سازندگي کجاي کار اين باشگاه هاست؟ به برآيند کار آنها در ليگ قهرمانان آسيا نگاه کنيد تا متوجه عمق فاجعه در عرصه باشگاهي ايران شويد.

حالا در اين وانفسا، تنها برنامه قطبي کار را پيش مي برد؟ آيا سرمربي تيم ملي قرار است يازده بازيکن را به صورت گلخانه اي در اختيار بگيرد و با برنامه اش آنها را قهرمان جام ملتهاي آسيا کند؟

قطعاً اين اتفاق ممکن نيست و برنامه هاي قطبي تنها در قالب يک برنامه کلي و جامع براي پيشرفت همسو و همه جانبه فوتبال جواب خواهد داد. يعني علي آبادي هم بايد برنامه داشته باشد، کفاشيان هم همچنين و مديران باشگاه ها هم حتماً.

چراغ قوه کم نور او نمي تواند اين مسير تاريک را روشن کند که اگر غير اين باشد، فقط بد قولي دوباره او را در چهارسال آينده شاهد خواهيم برد.