درباره این تصویر دردناک چه می‌توان گفت؟ (گفت‌وگوی آنلاین)

گفت‌و‌گوی آنلاین «تابناک»، مخاطبان را به ارائه دیدگاه و گفت‌و‌گو درباره نظریات هم دعوت می‌کند. «تابناک» ‌‌لحظه‌ای این گفت‌و‌گو‌ها را تا ساعت 20 منتشر می‌کند.

از شروع منازعات در سوریه تا کنون، تصاویر دردناک زیادی از جنگ و زشتی های آن منتشر شده، به ویژه آنکه یک سوی میدان گروهی بی‌رحم و خون‌ریز قرار دارند که از رقم زدن هیچ جنایتی مضایقه نمی‌کنند و برایشان زن و مرد، پیر و جوان، کودک و نوجوان هیچ فرقی ندارند؛ گروهی که گویی به لذت تفریح، می‌کشند، وگرنه این‌گونه سر نمی‌بریدند، تکه تکه نمی‌کردند، زنده زنده نمی‌سوزاند و دفن نمی‌کردند و دست آخر از همه این جنایات شنیعشان فیلم نمی‌گرفتند تا جهانیان به توحششان پی ببرند.

بدین ترتیب جهانیان بارها شاهد تصاویری بودند که هر یک برای یک عمر محزون شدنشان کافی به نظر می‌رسید؛ تصاویری که پیشتر کمتر مجال جهانی شدن می‌یافتند، زیرا ارتباطات به قدر امروز وسعت نیافته بود و حالا هم با چنان شتابی در حال انتشارند که اشکمان خشک نشده، نسخه تازه تری از آنها منتشر می‌شود تا نگذارد زخم هایمان التیام بیابند؛ نسخه‌‌ای به روز شده از غزه، یمن، سوریه، کوبانی و دیگر نقاط داغِ کره خاکی.

از این تصاویر دردناک تر، تصاویری است که از دوردست تر از جبهه های نبرد و درگیری منتشر می‌شود و به مراتب تلخ تر است. مثل تصویر کودکی عراقی که در فرار از دست داعش، آنقدر زجر کشیده بود که... یا تصویر آن کودک سوری که دستش را جلوی لنز دوربین بالا برد تا تسلیم شود ... یا حتی تصاویری که از پناهجویان فراری این سرزمین ها در اروپا منتشر می‌شود؛ همان هایی که برای کمتر رنج کشیدن، رنج سفر و بی احترامی در کشورهای مقصد را به جان خریده‌اند، چون رنج بزرگتری را چشیده‌اند و می‌دانند در قیاس با آن، باقی رنج ها حکم شوخی دارد!

اما در میان همه این تصاویر، تصویر کودکی سوری که در مسیر رفتن به یونان غرق شده و جسم ظریف و بی جانش بر ساحل غم نشسته، دردناک تر به نظر می‌رسد؛ اینقدر دردناک که به فاصله چند ساعت از انتشارش در رسانه های ترکیه، به شدت در شبکه های اجتماعی دست به دست شده و واکنش گرفته و هر کسی به گونه‌ای بر آن مویه کرده و برایش مرثیه ای سروده.

کودکی خردسال که باید در ساحل آرامش غنوده باشد اما از زشتی های روزگار، سر بر آستان بی کران دریا، برای ابد خسبیده تا داغ خود را برای همیشه بر دل بشریت بگذارد؛ بشر به ظاهر مدرنی که هنوز خون می‌ریزد، نابود می‌کند و همه اصول انسانی را در قرن بیست و یکم به سخره می‌گیرد تا نشان دهد همه آنچه در قرن ها ساخته و فکر می‌کند، دستاوردهایی برای امن کردن جهان هستند، جز شعار کارکردی ندارند؛ چه سلاح های که می‌سازند و می‌گویند دفاعی است و چه نهادهایی که پدید می‌آورند و می ‌گویند جهانی است!

به این بهانه قصد داریم مجالی برای گفت‌وگوی شما درباره این موضوع فراهم آوریم؛ مجالی برای گفت‌وگو درباره این عکس که انتشارش به چند ساعت نکشیده، میلیون ها نسخه از آن در جهان تکثیر و متون فراوانی به آن سنجاق شده. دیدگاه شما درباره این عکس چیست؟

نظرات شما در این باره تا ساعت 20 منتشر می‌شود.