فصل سرد حدادي كي پايان مي‌يابد؟

احسان حدادي، جوان با اراده‌اي است كه بر اثر يك اتفاق به سراغ پرتاب ديسك رفت‌، خيلي زود استعدادش را نشان داد و با تلفيق استعداد و سخت‌كوشي و اراده، بهترين پرتابگر جوان ايران شد و به مسابقه‌هاي جهاني جوانان راه يافت.

به نوشته جام جم؛ در آن روزهايي كه احسان خود را آماده مي‌كرد تا به آوردگاه جهاني برود، كمتر كسي فكر مي‌كرد او قهرمان جهان شود،‌ حتي نمي‌شد كسي را يافت كه با اطمينان بگويد احسان مدال مي‌آورد. اما او رفت و قهرمان جوانان جهان شد تا بزرگ‌ترين افتخار تاريخ دووميداني ايران ثبت شود.

پس از آن بود كه بلند پروازي‌هاي احسان شروع شد و او با پشتكار در تمرينات و به مدد تكنيك خوب و پيشرفته‌اش در مسابقه‌هاي آسيايي بزرگسالان خودي نشان داد و قهرمان شد.

او خيلي راحت ركورد آسيا را شكست و پس از آن مسابقه‌هاي جايزه بزرگ اروپايي را هدف گرفت و به مصاف نامداران جهان رفت. احسان سال 1387 را خيلي خوب شروع كرد.

او در بهار پارسال چند بار قهرمانان المپيك و جهان را برد و حد نصاب آسيايي 69 متر و 32 سانتي‌متر را به دست آورد. پس از آن درخشش بود كه الكنا قهرمان دو المپيك 2000 سيدني و 2004 آتن به تحسين جوان ايراني پرداخت و در مصاحبه‌اي گفت: اگر حدادي همين‌طور پيش برود، كسي قادر به مغلوب كردن او نخواهد بود. اين حرف‌ها بر دل‌ها و اهالي دووميداني نشست و اراده احسان را هم بيشتر كرد.

حالا همه از او انتظار مدال المپيك داشتند. وقتي احسان، گرد كانتر قهرمان جهان را در وطن خود او شكست داد، مگر مي‌شد از اين جوان انتظار مدال المپيك نداشت؟

اما دنياي قهرماني و ورزش حرفه‌اي اصول و منطق خاص خود را دارد و در كمين قهرمانان، حوادث گوناگون نهفته است. شايد در آن روزي كه احسان در استوني با تمام توان پرتاب مي‌كرد، كانتر مراقب بدنش بود و براي المپيك نقشه مي‌كشيد و مي‌خواست اوج خودش را در پكن نشان دهد. احسان تجربه مسابقه‌هاي دووميداني المپيك را نداشت و درست در آستانه المپيك اعلام شد او مصدوم است؛ اما به المپيك مي‌رود. برخي‌ها مي‌گفتند فدراسيون دووميداني دست پيش گرفته كه پس نيفتد.

اما به گفته برخي از اهل نظر ازجمله مسوول كميته پزشكي فدراسيون دووميداني، احتمالا فشار بيش از حد در تمرينات و مسابقه‌هاي جايزه بزرگ و پيش پرتابي يعني زياده از حد پرتاب كردن، كار دست احسان داد و او مصدوم شد. پس اگر اين استدلال را بپذيريم، مي‌شود گفت هم مربيان احسان مقصر بودند و هم فدراسيون دووميداني.

پس از المپيك ديگر احسان را پرفروغ نديديم. او اراده و انگيزه گذشته را نداشت و از ناراحتي سينه راست خود شكوه مي‌كرد

به هر حال احسان قدم به المپيك گذاشت. از همان پرتاب اول، از چهره او مي‌شد خواند كه روحيه و تمركز هميشگي را ندارد. انگار خودش را باخته بود. سه تا پرتاب كرد و در مجموع هفدهم شد و از رسيدن به مرحله نهايي بازماند. گريه‌ها و اشك‌هاي احسان پس از مسابقه، حكايت از عمق اندوه و درد و نوميدي او مي‌داد، اما او بايد با واقعيت كنار مي‌آمد. كانتر خيلي راحت صعود كرد و قهرمان المپيك شد و احسان حتي در جمع 8 نفر اول هم جا نگرفت.

پس از المپيك ديگر احسان را پرفروغ نديديم. او اراده و انگيزه گذشته را نداشت و از ناراحتي سينه راست خود شكوه مي‌كرد. او در آخرين روزهاي سال 87 ابراز اميدواري كرد كه در سال 88 به دوران اوج خود برگردد. اما در بهار امسال در مقايسه با بهار پارسال او نه در مسابقه‌اي بين‌المللي شركت كرد و نه ركوردي شكست.

حالا مسابقه‌هاي مهم قهرماني جهان را در پيش داريم و معلوم نيست در اين مسابقه‌ها وضع احسان چگونه خواهد بود. به نظر نمي‌رسد با وضعيتي كه در چند ماه اخير داشته، در مسابقه‌هاي جهاني حتي اگر شركت كند، بختي داشته باشد. با روحيه‌اي كه از او سراغ داريم، قدم به مسابقه‌هايي نمي‌گذارد كه از پيش باخته باشد.

پس مي‌توان حضورش در رقابت‌هاي جهاني برلين را منتفي دانست. اما احسان عاشق پرتاب ديسك است و با ورزش خود زندگي مي‌كند و هنوز جوان است و فرصت‌هاي زيادي پيش‌رو دارد. در حالي كه الكنا به مرز بازنشستگي رسيده و به نظر نمي‌رسد كانتر هم در سال 2012 در 33 سالگي توان خود را در المپيك پكن داشته باشد.

اينها را احسان خوب مي‌داند و حتما براي المپيك لندن برنامه بلند‌مدتي خواهد داشت. پس از مسابقه‌هاي جهاني برلين، مسابقه‌هاي دو و ميداني قهرماني آسيا، مهم‌ترين رويداد پيش روي احسان خواهد بود. اگر آنجا خود را تثبيت كند، بايد براي بازي‌هاي آسيايي 2010 و مسابقه‌هاي جهاني 2011 خودش را آماده كند و بعد هم منتظر المپيك لندن بماند.

احسان بارها گفته پس از ناكامي در پكن، بزرگ‌ترين هدف زندگي او المپيك 2012 خواهد بود. اما براي كاميابي در المپيك، بايد خوش‌باوري‌‌هاي قبل از المپيك را كنار بگذارد و با آمادگي و واقع‌بيني و بهره‌گيري از علم نوين ورزش و تمرين خود را براي مدال‌ المپيك آماده كند. حدادي روياي لندن را در سر دارد و بدون مدال المپيك آرام نخواهد گرفت.