تا كي دقيقه نودي؟!

احتمالا خيلي‌ها اظهارات آقاي متكي، وزير امور خارجه را در ديدار با سفراي خارجي مقيم تهران كه در بخش‌هاي گوناگون خبري ديروز يكشنبه از شبكه‌هاي صداوسيما پخش شد، شنيده باشند!

در اين اظهارات نكته‌هايي وجود داشت که نكاتي را به ذهن متبادر مي‌کند:

1. در اين اظهارات، لحن آقاي وزير امور خارجه، متفاوت با مصاحبه‌هاي پيشين ايشان بود. اين تغيير لحن و برخي تعابير موجود در آن، ارتباط مستقيمي با دخالت برخي كشورهاي اروپايي در حوادث و اغتشاشات اخير تهران داشت.

عبارات تحقيرآميز و معناداري مانند دولتمردان انگليسي بايد روياي امپراتوري اين كشور را كه در آن خورشيد غروب نمي‌كرد، فراموش كنند و به‌كارگيري تعبير هوشمندانه و تحقيرآميز جزيره انگليس به جاي كشور انگليس و عبارت كوتوله‌هاي سياسي فرانسه رنسانس اين كشور را به حراج گذاشته‌اند و نيز نسبت سخيف دادن به اظهارات ساركوزي، رئيس‌جمهور فرانسه ديده شد كه از موضعي انقلابي و عزتمند سرچشمه مي‌گرفت و شايسته تقدير است، ولي در عين حال، از اين واقعيت تلخ حكايت مي‌كند كه ما در برخورد با كشورهاي متفرعن و زورگوي اروپايي، تنها هنگامي كه ناراحت بشويم، انقلابي شده و از موضع عزت سخن مي‌گوييم! كه در اين صورت، خدا كند هميشه بين ما و آنها مسائلي پيش بيايد تا ما را نسبت به آنها و غير آنها مانند برخي كشورهاي مينياتوري! و نوجوان! منطقه عصباني كند تا با آنها از موضع عزت انقلاب و مردم هميشه بزرگ ايران صحبت و برخورد كنيم و موضعي عزتمندانه در پيش بگيريم.

به هر روي، به نظر مي‌رسد، هرچند اين تغيير لحن و موضع وزير خارجه ما در برابر كشورهاي زورگو در حد يك ديدار و كم بود! اما همين مقدار هم غنيمت بود. اين موضع‌گيري‌ها نياز به تكثير در ميان ديگر رده‌هاي ذيربط با خارج مانند موارد زیر و در عين حال نياز به تكرار تداوم داشته و دارد.

الف) سازمان حج و زيارت؛

ب) امور فرودگاهي ناجا در مقابله به مثل با ورود شهروندان برخي كشورهايي كه در رابطه با ورود شهروندان ايراني به آن كشورها سختگيري‌هاي بيجا و گاه تحقيرآميزي دارند؛

ج) وزارت ارشاد در رابطه با خبرنگاران كشورهايي كه با خبرنگاران ايراني مقيم يا اعزامي به كشورشان اعمال محدوديت‌هاي غير منطقي مي‌کنند و...

2. در مصاحبه جناب متكي، چيزي كه بسيار عجيب مي‌نمود و بيشتر جنبه طنز داشت تا موضع گيري يك مقام عالي رتبه سياسي كشور عليه اراجيف ساركوزي، رئيس‌جمهور فرانسه، اين بود كه ايشان نه از موضع يك رجل سياسي بلكه از موضعي عارفانه و اخلاق مدارانه به حضار كه همه نمايندگان هفت خط! دولت‌هاي خارجي در ايران بودند، چنين اعلام كرد از طرف همتاي خود ـ وزير امور خارجه فرانسه ـ نسبت به اظهارات آقاي ساركوزي معذرت‌خواهي مي‌كنم!

ظهور اين پديده! و اين نوع ديالوگ! در سياست خارجي ما چيز عجيبي بود! خوب است، اگر آقاي وزير از طرف همتاي فرانسوي و غير فرانسوي خود در اين‌گونه امور وكالتي دارند، آن را به مردم اعلام نمايند! تا كور شود هر آن كه نتواند ديد.

خدا كند وزير امور خارجه فرانسه كه احتمالا و بر مبناي عرف سياسي موجود در اين مورد به آقاي متكي نيابت نداده تا از طرف او از ملت ايران به خاطر اظهارات سخيف رئيس دولتش عذرخواهي كند، رگ حميتش در دفاع از ساركوزي نجنبد و كار خراب نشود!

از شوخي كه بگذريم، اين پرسش براي من و امثال من مطرح است كه: آيا نمي‌شود و نمي‌توان در مسأله‌اي به اين مهمي و حساس، جدي و بهتر از اين سخن گفت؟

3. آقاي متكي در مصاحبه خود، گويا در نقش يك نيروي امنيتي و اطلاعاتي از افزايش شك برانگيز تعداد مسافران انگليسي به تهران در آستانه انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري خبر داد و افزود: اينها با اهداف خاص اطلاعاتي و امنيتي به ايران مي‌آمدند.

بنا به گفته وزير خارجه ما، ناگهان شمار اين مسافران به اندازه‌اي غير معمول زياد شد كه پرواز كوچك خط لندن به تهران به يك هواپيماي جمبوجت بويينگ747 تبديل شد.

در اين باره هم پرسش‌هايي به ذهن مي‌رسد:

ـ آيا در آن هنگام با اين افزايش تعداد مسافر از انگليس خوشبينانه برخورد شد يا نه؟

ـ آيا در آن هنگام، دوستان وزارت اطلاعات و... در اين مورد تحليل کنوني وزير خارجه ما را داشتند يا نه؟ اگر داشتند، چرا در اين باره علاج واقعه پيش از وقوع نكردند و در اين موقعيت حساس به عناصر امنيتي و اطلاعاتي انگليس اين همه ميدان شرارت دادند و آنها را فورا از خاك ايران بيرون نكردند؟

4. ما تا كي مي‌خواهيم نسبت به اعمال سياست درست و اسلامي و مفيد مقابله به مثل، اين همه بي‌اعتنا باشيم؟ چرا وقتي نماينده صداوسيماي ما در نيويورك اجازه ندارد از شعاع 25 كيلومتري مقر سياسي ما در اين شهر جلوتر برود، ما اينقدر بي‌تدبير، دستپاچه و ساده لوح هستيم كه به خبرنگار شبكه خبري «فاكس نيوز» ـ كه در وابستگي آن به وزارت دفاع آمريكا، كسي كمترين ترديدي ندارد ـ اين همه ميدان مانور مي‌دهيم تا در آشوب‌هاي اخير تهران، فعال مايشا به هر جا كه خواهد برود و هر چه را مي‌خواهد، مخابره كند و هنوز هم...؟!

5. چرا وزارت ارشاد ما بايد با اين همه ديرکرد نسبت به اخراج خبرنگار شبكه «بي.بي.سي» انگليس از تهران كه در اغتشاشات اخير، ماهيت دشمني و كينه‌توزانه دولتمردان انگليسي را نسبت به مردم ايران نشان داد، اقدام كند؟ واقعا كه همه چيزمان دقيقه نودي شده است!

آن افشاگري جناب متكي از ورود سيل‌آساي عناصر امنيتي و اطلاعاتي جزيره انگليس! و اين هم اقدام ديرهنگام اداره كل مطبوعات و رسانه‌هاي خارجي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي! دقيقه نود هم كه گذشت! آيا براي حضرات آقايان، اقدامي آن هم در وقت اضافه اين بازي تلخ! باقي مانده است؟!

6. از كميسيون خارجي و امنيت مجلس خبر مي‌رسد، قرار است بحث سطح روابط ما با سه كشور مداخله‌گر اروپايي، انگليس، فرانسه و آلمان در دستور كار مجلس مورد بررسي قرار گيرد؛ هرچند اين کار مفيد است، اما چنين به نظر مي‌رسد كه در اين زمينه دارد خيلي تعلل مي‌شود.

پاسخ گستاخي‌هاي اخير دشمنان اين ملت، نبايد به صدور يك بيانيه و يا اظهارات چند دقيقه‌اي جناب رئيس ‌مجلس محدود شود. اخراج سفير يا برخي سفرا، پاسخي معنادار به اين كشورها و كشورهايي است كه هر از چند گاه بدشان نمي‌آيد كينه‌توزي‌هاي خود را نسبت به ايران و ايراني آشكار كنند؛ اقدامي انقلابي، علاوه بر آنكه شايد آنان را از كرده‌ها و غلطهايشان پشيمان خواهد كرد، روحيه‌اي انقلابي به مستضعفاني خواهد داد كه در ذهن خود از اين كشورها، اسطوره‌هايي ساخته‌اند كه حتي نمي‌شود به آنها انگشتي به نشانه اعتراض كشيد.

خدا رحمت كند امام را كه در قاعده‌اي كلي و اساسي در اين باره مي‌فرمود: «بايد هيمنه ابرقدرت‌ها را شكست».