چه بلايي سر فوتبال آورديد آقاي علي آبادي؟

درک اين نکته اصلاً سخت نيست که ايران اگر در مقدماتي جام جهاني هم گروه اسپانيا و ايتاليا و دانمارک و قزاقستان هم مي شد، مي توانست به عنوان چهارمي گروه برسد.

به نوشته قدس؛ علي کفاشيان مي گويد: ببينيد عربستان و کره شمالي دوازده امتيازي شدند و ما با يازده امتياز در رده چهارم ايستاديم. پس تفاوت زيادي با تيمهاي صعود کرده نداشتيم.

رئيس فدراسيوني که نداند براي رسيدن به يک امتياز بيشتر، بايد برنامه چند ساله داشته باشيم، اصلاً چرا رياست فدراسيون فوتبال را پذيرفته است؟ چهارم شدن در يک گروه 5 تيمي، براي نخستين بار در تاريخ فوتبال ايران رخ مي دهد و همين کافي است تا همه لطف کنند و بپذيرند که يک فاجعه رخ داده و بايد با برنامه ريزي و اجراي برنامه ها، جلوي فجايع بعدي را بگيريم.

مگر فاجعه چه شکلي است؟ شاخ بلند دارد يا دم کلفت؟ نه؛ فاجعه همين شکلي است که داريد مي بينيد. فوتبال در اين چهار سال سقوط آزاد داشته و مسؤول اين سقوط هم در درجه اول رأس مديريت فوتبال است که به دليل دولتي بودن آن، نبايد اول نگاهمان را به علي کفاشيان بيندازيم.

بلکه مرجع نگاه ما محمد علي آبادي است که از ابتداي حضور در رأس سازمان ورزش، به جان فوتبال افتاد و پس از يک سال جنگ و دعوا با محمد دادکان، روحيه تماميت خواهانه خودش را در تلاش براي کسب رياست فدراسيون فوتبال نشان داد و تنها محدوديتهاي قانوني، او را از رسيدن به هدفش محروم کرد.

اين فوتبال به جرم زيبايي و فراگيري و محبوبيت عمومي اش، عروس هزار داماد شده و همه مي خواهند بر او حکومت کنند. آقاي کفاشيان، اگر شما آدم علمي هستيد که قاعدتاً بايد باشيد، حتماً مي دانيد که براي پيشرفت در جزئيات، وزارتخانه هاي هر کشور بودجه هاي پژوهشي ويژه دارند.

اگر ايران در مقدماتي جام جهاني 2006 از شش بازي 13 امتياز مي گيرد و يک بازي مانده به پايان مقدماتي جام جهاني صعودش قطعي مي شود و اين بار از 8 بازي يازده پوئن مي گيرد و در گروهش له مي شود؛ حتماً در کليات و جزئيات سقوط کرده ايم و پسرفتي وحشتناک داشته ايم. نديدن و تلاش براي درک نکردن اين نکات، هنري ويژه مي خواهد.

چه بلايي سر فوتبال آورديد آقاي علي آبادي؟ شما ادعا مي کنيد فقط سه روز مي توانيد درباره علم در فوتبال سخنراني کنيد و اتفاقاً اين ادعاي خود را چند بار هم با اشتباهات فاحش در جملات کوتاه، نشان داده ايد. اصلاً چه کسي در کجاي دنيا گفته رئيس وزارت يا سازمان ورزش يک کشور، بايد نظرات جزئي درباره ورزشها بدهد.

فوتبال ايران با همين دخالتها و تماميت خواهي ها به خاک کشيده شده و ناي بلند شدن از جايش را ندارد. امروز نبايد پرسيد که سيزده امتياز از شش بازي، چگونه به 11 پوئن از 8 مسابقه تبديل شد؟ اين پرسش، غيرعلمي و غيرعقلاني است؟

با يک جمله چند کلمه اي جواب ما را بدهيد. شايد ما داريم اشتباه مي کنيم. شايد ايران در اين هشت بازي، 16 امتياز گرفته و ال؛ن به جام جهاني صعود کرده. بياييد و ما را روشن کنيد. هر چهار سال يک بار در مقدماتي جام جهاني و در خود جام جهاني است که معلوم مي شود کشورهاي مختلف چه کاري در طول چهار سال انجام داده اند.

خب اگر ما داريم انتقاد غيراصولي مي کنيم، آقايان بيايند و بفرمايند در اين چهار سال چه بلايي سر پرسپوليس و استقلال و تيم ملي و ليگ آوردند که در ليگ قهرمانان آسيا و مقدماتي جام جهاني، مضحکه همه شده ايم و تازه ادعاي ابرقدرت بودن در فوتبال آسيا را هم داريم. راستي فاجعه چه شکلي است؟ راستي آقاي علي آبادي چه زماني بابت اين فاجعه از مردم عذر خواهي خواهد کرد؟