وظیفه علما و مسئولین نظام در معرفی اصلح
یکی از کاربران "تابناک" در پیامی آورده است:
مناظره فینال هیچ شک و شبهه ای باقی نگذاشت. همه مردم چه موافق و چه مخالف، چه طرفدار پر و پا قرص آقای احمدی نژاد، همه و همه بر برنامه و مرام و اخلاق محسن رضایی احسنت گفتند. متاسفانه جو جامعه احساساتی شده و در این مدت تبلیغات هم حساسیت و عدم تاثیر پذیری جامعه روی رای های تعصبی را زیاد کرده اما کسی نمی تواند از حقیقت بگذرد و در همه مراوده ها و مکاتبه ها ارجحیت و برتری محسن رضایی بر سایر صالحان عرصه انتخابات مورد تاکید قرار می گیرد.
این موضوع توسط ایرانیان ساکن خارج از کشور و حتی رادیو و تلویزیون های خارجی نیز منعکس شده است. اما مسئله اصلی این است که آیا مردم نسبت به آراء از پیش تعیین شده خود در فضای احساساتی خواهند گذشت و به عقل و منطق و بلوغ سیاسی خود باز خواهند گشت یا نه؟
مسلما غلبه هر فردی در هر قشری بر احساسات آن هم در فضای تخریبی و پر تنش در هر موضوعی چه شخصی و چه اجنماعی و ساسی امری مهم است که علما علم دین چنین غلبه ای را شجاعتی بزرگ می نامند و کاری بس سخت است. اما چه کسانی باید جو پذیرش عقل بر احساساتی که بطور شدید توسط مبلغین دیگر کاندیداها مورد هجمه هست آرام کنند و فرصت عمل عقلایی را برای مردم ایجاد نمایند؟
مسئولیت چه کسانی است که حقیقت را عریان کنند و مردم را به تبعیت از شعور سیاسی خود هدایت نمایند؟ آیا اگر انتخاب اصلح که در آخرین مناظره عیان شد و تائید عمومی گرفت نباید صورت پذیرد؟ آیا شعور ساسی و عقلایی ملت توسط جهانیان زیر سئوال نخواهد رفت که مردم ایران در عین تایید محسن رضایی تحت تاثیر جو روانی جامعه از عقل خود به سمت احساسات لجام گسیخته حاکم در جامعه توسط رهبران سیاسی خود هدایت شدند؟
آیا بلوغ سیاسی جامعه زیر سوال نخواهد رفت؟ آیاتناقض بین بیان منطق عقلایی و کتابت رای چه چیزی را نشان خواهد داد؟ وظیفه چه کسانی است که جو جامعه را در دو روز باقی مانده آرام کنند و موقعیت عمل عقلایی خارج از احساسات جهت دهی شده در چند ماه اخیر را فراهم نمایند. آیا وظیفه علما، دانشگاهیان، دانشجویان و مسئولین اجرایی که از سر بلوغ عقلی این مسندها را عهده دار شده اند نیست؟ رهبران دینی و سیاسی چه خواهند کرد تا انتخاب اصلحی که به اشتباه به مردم تلقین نموده اند را اصلاح کنند؟ نکند آنان نیز اسیر قدرت غلبه احساسات و حفظ شانیت و باقی ماندن بر اشتباه شوند؟ نظر آنان بر مردم اثر داشته، نحوه بیان آنان بر مردم اثر داشته اما حالا که خود اذعان دارند برتری دیگری را تکلیف آنان چیست؟
