هدف از تحقیق و تفحص افزایش نرخ ارز چیست؟
اکنون بیش از سه سال است از دوره التهابات ارزی در سال های 90 و 91 می گذرد؛ جریانی که منجر به آن شده که یکباره نرخ ارز با افزایش سه برابری روبه رو شود و در نهایت ارزش و افت پول ملی ایران دستخوش گزارش های روزانه در سایر رسانه های جهانی قرار بگیرد. در همان زمان اما دلایل متفاوت زیادی برای این موضوع مطرح بود که مهمترین آن، رشد فزاینده فشار تحریم ها بر کشور و قطع کانال های ارتباطی ایران در مسیر انتقال و ورود و خروج ارز بود، ولی این موضوع هرگز مانع از آن نشد که بسیاری، این التهابات ارزی را به دولت وقت نسبت داده و برخی نیز وجود گروه های هدف دار در بازار ارز را منجر به افزایش بی رویه نرخ ارز قلمداد کنند.
به گزارش «تابناک»، اما صرف نظر از دلایل متعددی که برای این موضوع مطرح شده بود، گویا مجلس قصد دارد بعد از سه سال، موضوع افزایش نرخ ارز و التهابات آن دوره را مورد تحقیق و تفحص قرار دهد.
در همین رابطه، یونس اسدی عضو کمیسیون کشاورزی مجلس به روزنامه ایران گفته است: مقدمات طرح تحقیق و تفحص را آماده کردهایم؛ البته چون متن نهایی آماده نشده، نمیتوانم اطلاعات بیشتری بدهم، چون ممکن است متخلفان اسناد و مدارک را زیر و رو و ردپای خود را گم کنند.
وی بیان کرده: نظر من بر تحقیق و تفحص است تا جزئیات مشخص و پرونده راهی قوه قضائیه و متخلفان محاکمه شوند. اینکه قیمت ارز از ۱۲۶۰ تومان به ۳۶۰۰ تومان برسد، یعنی ۳ برابر شود، قابل تأمل است و ضمن اینکه بحران ساز بود، منافع زیادی را برای برخی افراد خاص تأمین کرد. سه برابر شدن قیمت ارز ارتباطی با مکانیسم بازار و عرضه و تقاضا نداشت. خود دولت وارد واسطهگری و دلال بازی در ارز میشد.
اما پرسش اساسی اینجاست چرا مجلس قصد دارد سه سال بعد از این ماجرا، اکنون پای تحقیق و تفحص را پیش بکشد و اساسا دلیل نبش قبر نرخ ارز آن هم بعد از گذشت التهابات چیست؟!
حرف های زیادی برای گفتن وجود دارد
وی گفت: ما خود از موضوع تحقیق و تفحص استقبال می کنیم. بهتر است، آسیب شناسی کنیم که از سال 57 تا 94 نرخ ارز چه مقاطعی افزایش داشته و چرا داشته و نه تنها در چند سال گذشته. اقتصاد ملی کشور را که به خوبی بررسی کنیم، می بینیم، در هر چند سال ما این افزایش نرخ ارز را داریم و باید دلیل آن را شناسایی کنیم. شاید امروز دلیل را به گردن تحریم و صرافان بیندازیم؛ اما در خصوص اوایل دهه 70 چه باید بگوییم؟ چرا در سال 57 که ابتدای انقلاب است نرخ دلار 7 ریال بوده و چرا به تدریج افزایش یافته است؟ ما در این خصوص استقبال می کنیم و حرف های زیادی برای گفتن داریم.
یک سر نخ بزرگ در افزایش بهای دلار
وی ادامه داد: من تنها یک سر نخ کوچک به شما می دهم که بسیار مهم است و جای دقت زیادی دارد. در 31 اردیبهشت 91 و یک خرداد 91 باید دو نرخ را نگاه کرد؛ یکی نرخ بنزین و دیگر نرخ دلار. نکته اساسی مهم دیگر در این میان اینکه صادرات ما نهایتا برای کشور ارز آوری دارد. ممکن است بانک مرکزی برای دادن حقوق معلمان و خیلی از بودجه بگیران دولتی، با نشر شبانه روزی اسکناس این مشکل را حل و رفع کند، ولی برای تأمین قطعات یدکی، دارو و تجهیزات وارداتی نمی توانیم خزانه را فعال کنیم و باید ارز داشته باشیم.
اما این ارز چگونه تولید می شود؟ یا از زیر زمین نفت بیرون می آید، یا پسته می فروشیم یا خدمات. باید دقت کنیم به قیمت سوخت و رابطه آن با ارز آوری. یک کلمه نیز این وسط باید بیاید به نام قاچاق سوخت؛ یعنی اگر سوخت قاچاقی از ایران خارج شود، در نهایت ارز وارد کشور می شود که خود در یک مقطع در نهایت کمک به اقتصاد دولت است.
وی افزود: اگر قیمت سوخت را افزایش دهیم، ارزآوری از محل کلمه قاچاق کاهش پیدا می کند. در نتیجه فشار به عرضه می آید و نهایتا قیمت افزایش پیدا می کند. در کشوری که 95 درصد عرضه ارز توسط بانک مرکزی است نقش 5 درصدی صرافان واقعا چیست؟
در قبال ارز خارج شده چه چیز وارد کشور شده است؟
وی درباره اتهام وارده به صرافی ها در انتقال ارز به کشورهای عربی گفت: ظاهر قضیه همین است که صرافان به این کشورها ارز انتقال داده اند؛ اما ادامه این داستان هم باید ردیابی شود. ارزهایی که رفته و انتقال پیدا کرده، چه شده؟ واقعیت این است که ارز رفته و به جای آن گندم و تجهیزات آمده است. آیا اسم این خطاست؟ صرافان در یک تیم، مجموعه و پروسه ای قرار گرفته است، نتیجه آن انتقال این پول بوده و نه به قبل آن کار دارد و نه به بعد آن. نباید تنها به ارقام ارز خارج شده از کشور توجه کرد، بلکه باید دید چه اتفاقی در قبال آن افتاده است.
وی در نهایت گفت: انگیزه ها متفاوت است و باید دید هدف تحقیق کنندگان از این موضوع چیست؟
