ماجراي آغاز عزاداي علني حسيني در لبنان

وبلاگ «شمر شناسي» نوشت: امسال صدمين سالگرد آغاز رسمي و علني برگزاري مجالس عزاي حضرت اباعبدالله الحسين عليه السلام در لبنان توسط علامه «سيد عبدالحسين شرف الدين» به شمار مي‌رود.

داستان شگرفي دارد اين اولين مراسم رسمي عزاي روز عاشورا؛ سال 1908 ميلادي آن هنگامي که «لبنان» بخش کوچکي از سرزمين امپراتوري «عثماني» به شمار مي‌رفت؛ استبداد و شکنجه، برخورد روزمره نظاميان عثماني با مردم اين منطقه، خاصه جامعه ضعيف شيعيان جنوب لبنان بود. در آن روزگار که کوچکترين مراسم عزاي حسيني به شدت سرکوب مي‌شد، در ماه فوريه برابر با ايام عاشورا، جمعي از شيعيان شهر «صور» خدمت علامه «سيد عبدالحسين شرف الدين» مي‌روند و از ايشان دعوت مي‌کنند تا در مراسم مخفي عزاي روز عاشورا سخنراني نمايند. اين بزرگوار که از مخفي بودن مراسم مطلع مي‌شوند، از آمدن سر باز زده و مي‌فرمايند مراسم اباعبدالله الحسين بايد علني برگزار شود و در غير اين صورت ايشان نخواهند آمد.

ايشان و مردم که از خطرات برگزاري علني مراسم اطلاع داشتند، هم‌پيمان مي‌شوند که در راه برگزاري علني اين مراسم از همه چيز خود گذشته و حتي جان خود را تقديم نمايند. مراسم آغاز مي‌شود؛ همه آماده بودند ... روز، روز عاشورا بود و صحنه، صحنه برخورد حق و باطل ... علامه مي‌بينند در مراسم، کودکان 10-15 ساله نيستند، متوجه مي‌شوند که بچه ها را در کوچه‌ها گماشته‌اند تا پاسباني داده و در صورت آمدن سربازان عثماني خبر آورند. علامه دستور مي‌دهند بچه‌ها همه بيايند و جلوتر از پدران خود و در ابتداي مراسم بنشينند.

ذکر مصيبت سيدالشهدا آغاز مي‌شود ... آناني که در آن مراسم بوده‌اند، نقل کرده‌اند که چنان قدرت و شعفي ذره ذرات وجودشان را پر کرده بود که تا آن تاريخ احساس نکرده بودند... و آن روز را از مبادي آغاز شيعه مقتدر در لبنان ناميده‌اند. انسجام مراسم و شجاعت شيعيان باعث مي‌شود وقتي که سربازان عثماني وارد مراسم شدند، با مردمي مقتدر روبرو شوند که جرات برخورد با آنها را در خود نبينند. سربازان نيز در مراسم مي‌نشينند. مراسم کاملا علني برگزار مي‌شود و تبديل مي‌شود به يکي از مبادي قدرت تشيع در لبنان و بعد از آن نيز به صورت مراسمي رسمي و سالانه در سراسر مناطق شيعه‌نشين برگزار مي‌گردد.