چرا اوباما نباید درخواست اعراب را در کمپ دیوید بپذیرد؟

به گزارش «تابناک»، روزنامه «لس آنجلس تایمز» در مطلبی به موضوع نشست مقامات ارشد کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس با رئیس جمهور آمریکا پرداخته و می‌نویسد، این کشور‌ها خواستار وارد شدن به اتحادی شبیه «ناتو» با آمریکا هستند که آن‌ها را در مقابل هرگونه حمله احتمالی خارجی ـ به طور خاص از جانب ایران ـ در امان بدارد. به عقیده این روزنامه، نکته خوب ماجرا اینجاست که اوباما تمایلی برای سپردن چنین تعهدی به این کشور‌ها ندارد.

این روزنامه اشاره می‌کند، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در سال ۱۹۴۹ شکل گرفت تا چتری هسته‌ای را بر فرار کشورهای اروپای غربی ـ که از جنگ جهانی دوم آسیب دیده بودند ـ بگستراند و همچنین به عنوان سازمانی به منظور جلوگیری از تهدید اتحاد شوروی عمل کند. چتر حمایتی و همچنین کمک‌های آمریکا، کشورهای فرانسه، انگلیس، آلمان غربی و همچنین دیگر متحدین واشنگتن را قادر ساخت خود را بازسازی کرده و در ‌‌نهایت، زمانی که شوروی فروپاشید، با دیگر بخش‌های اروپا یکپارچه شوند.

به عقیده لس آنجلس تایمز، ناتو سبب محافظت از دموکراسی در اروپا شده و فضایی برای شکل گیری اتحادیه اروپا فراهم کرد. ناتو طولانی‌ترین اتحاد در طول تاریخ ‌و یکی از ابزارهای موفقیت این سازمان این بوده که از وقوع جنگ جلوگیری می‌کند. یکی از جالب‌ترین نکات درباره این سازمان آن است که عملی شدن جنبه دفاع جمعی این سازمان، نه در زمان حمله‌ای به اروپا که پس از انجام یک حمله تروریستی به ایالات متحده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ اتفاق افتاد؛ حمله‌ای که بیشتر عاملان آن، اتباع عربستان سعودی بودند.

باید گفت، تقریباً هیچ ‌شباهتی میان وضعیت اروپا در سال ۱۹۴۹ و وضعیت امروز خاورمیانه وجود ندارد. در آن زمان، یک قدرت معارض آشکار به نام اتحاد شوروی وجود داشت و کشورهای عضو ناتو متعهد شدند ‌ از ارزش‌های مشترک خود با آمریکا دفاع کنند.

اما امروز، دشمن کیست و دوست کدام است؟

سعودی‌ها با شمار زیادی از رؤسای جمهور آمریکا همکاری کرده‌اند. آمریکا از این کشور نفت گرفته و آن‌ها نیز از واشنگتن سلاح ‌یا در مواردی نیروی نظامی دریافت کرده‌اند. در حقیقت، این رابطه بیشتر یک توافق تجاری بوده تا دوستی میان دو کشور. از سوی دیگر، حاکمان سعودی یک پادشاه موروثی را در کشور خود برقرار کرده‌اند که با مخالفان خود با بی‌رحمی برخورد کرده و نسبت به زنان و افرادی که دارای مذاهب متفاوت هستند، به گونه‌ای ارتجاعی برخورد می‌کند.

بخش عمده دلارهای نفتی عربستان سعودی به سوی مدارس تندرو وهابی و خطیبانی که تبلیغ کننده قرائت افراط گرایانه از اسلام هستند سرازیر می‌شود‌‌ و به این ترتیب، ‌سعودی‌ها تغذیه کننده بسیاری از تروریست‌هایی هستند که ایالات متحده مدت‌هاست با آن‌ها در جنگ است.

باید اشاره کرد که سعودی‌ها دشمنان قسم خورده شیعیانی هستند که بر ایران حاکم هستند. از سوی دیگر، ایران‌‌ همان کشوری است که پس از وقوع انقلاب اسلامی، کارکنان سفارت آمریکا در آن بازداشت شدند. وزرای خارجه کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس یک استدلال مشخص برای اوباما خواهند داشت: ایران دشمن مشترک ماست و در نتیجه، ما با یکدیگر دوستیم و‌‌ همان گونه که از فرانسه و آلمان دفاع می‌کنید، باید از ما هم دفاع کنید.

اما ماجرا به این سادگی هم نیست. در حال حاضر، بزرگ‌ترین نگرانی دولت آمریکا در خاورمیانه، داعش (ارتشی چندملیتی از تروریست‌ها که در نتیجه جنگ داخلی در سوریه شکل گرفته و به عراق گسترش پیدا کرد و سبب بروز خشونت‌های تروریستی در اروپا هم شد) است. در این میان، به جز آمریکا، مهم‌ترین متحد عراق در مبارزه با داعش، ایران است.

هم ایران و هم عراق از مبارزه بشار اسد با داعش در خاک سوریه نیز دفاع می‌کنند. اما اسد همزمان با گروه‌های مسلح تحت حمایت آمریکا نیز می‌جنگند. سعودی‌ها هم با اسد مخالفند و هم با داعش اعلام مخالفت می‌کنند و می‌خواهند آمریکایی‌ها خود را به مبارزه با هر دوی آن‌ها متعهد سازند. آن‌ها همچنین با توافق هسته‌ای آمریکا با ایران مخالفند، زیرا به عقیده آن‌ها، برداشته شدن تحریم‌های موجود علیه ایران، به بهبود وضع اقتصادی ایران و افزایش نفوذ منطقه‌ای این کشور منجر خواهد شد.

به این ترتیب، از منظر خاص سیاسی، منفعت ایالات متحده بیشتر در این است که در پی بهبود روابط با ایران برآید، تا اینکه بخواهد علیه آن‌ها با سعودی‌ها همراه شود. از منظر کلی و در جنبه سیاست داخلی نیز اوضاع ایران به کلی با آنچه درباره عربستان سعودی گفته شد، متفاوت است.

تحلیلگر لس آنجلس تایمز در پایان مطلب خود و پس از بیان مطالب فوق می‌نویسد، تاکنون آمریکایی‌ها به اندازه کافی در خاورمیانه کشته شده‌اند و دلیلی برای درگیر شدن بیشتر آمریکا در این منطقه از جهان وجود ندارد.