وینگادا سردار شکست

حکایتی است در کلیله و دمنه که شباهتی با شرایط بعضی ورزش ها در بعضی کشورها و باشگاه ها دارد..گویند که مردی بود با مکنت مالی و خدم و حشم فراوان که دهها راس حیوان باربر داشت.روزی بر او بیماری چیره گشت و چون عطر مرگ بر او نزدیک آمد از ترس آتش دوزخ به یاد حلالیت افتاد. تک تک خدم و حشم و حیوانات را به پیش خود خواند و حلالیت طلبید.

به گزارش گل، همه آمدند و بخشیدند تا نوبت به شتر رسید. حرفهای ارباب که به پایان رسید ، شتر نشخوار کنان گفت: شلاقهایت ، لگدهایت و بارهای سنگینی را که بر دوشم گذاشتی را می بخشم ولی یک چیز را نمی توانم ببخشم. شبی که در بیابان گم شده بودیم ، افسار مرا به دم استری بستی تا او راهنمایمان باشد.برای اینکار هیچ گاه تو را نمی بخشم.

وینگادا که به پرسپولیس پیوست و در اولین نبردش استقلال را زمینگیر کرد، خوشبینی پرسپولیس را فرا گرفت.وینگادا همه را به یاد فوتبال زیبای دنیزلی و تیزهوشی آری هان انداخت و اینگونه پرسپولیس به قهرمانی خوشبین شد.ولی خیلی زود همه خوشبینی ها رنگ باخت.پرسپولیس شرایط بدی از لحاظ فنی ، جسمانی و حتی روانی پیدا کرده است.

نمایش این تیم بیانگر مشکلاتی است که با حضور وینگادا پر رنگتر از قبل شده و کم کم کشتی طوفان زده پرسپولیس را به صخره ها کوبید.کشتی ای که قرار بود با ناخدای جدیدش در ساحل آرامش پهلو بگیرد، امروز تکه چوبی شناور روی آب بیشتر نیست.

پرسپولیس وینگادا شاخصه ای برای مطرح شدن از خود ابراز نکرد.تیمی بدون فلسفه که شباهتی انکار نشدنی با پرسپولیس پروین دارد.جلسات تمرینی بدون حاصل که از این تیم ، گروهی اینچنین ملال آور ساخته که حتی شور و هیجانی برای پیروزی از خود نشان نمی دهند.

وینگادا با ملیتی پرتغالی و از فوتبال اروپا به پرسپولیس پیوست ولی هر روز که گذشت ، شاخصه های آسیایی اش بیشتر به چشم آمد. مربی ای که بیش از یک دهه در فوتبال عربی کار کرده و کاملا عربیزه شده.

حتی نگاهش به پرسپولیس مانند تیمهای عربی بود که نباید در ماههای اول شکست را در آنها تجربه کرد وگرنه خیلی زود اخراج خواهی شد.و جالب اینکه پرسپولیس خیلی زود شکست خورد آنهم در استادیوم آزادی تا اشتباه وینگادا در اتخاذ استراتژی اش نمایان شود.

او با تمام تجربه اش ، سرانجام نتوانست از فوتبال ایران و تیم پرسپولیس شناخت مناسبی پیدا کند . او حالا به همراه مدیری که به انتخاب او تن داد تابوت شکست را بر دوش خواهند کشید و ساعتی بعد به دنبال شغلی تازه خواهند بود.

وقتی در کنفرانس مطبوعاتی قبل از بازی دیروز خبرنگاران به چهره او خیره شدند ، شکست را دریافتند.او یک مربی کم روحیه ، محافظه کار و فاقد شور بود که تمام شجاعتش را خرج اخراج کریم باقری کرد که صاحب کاراکتر ترین بازیکن یک دهه اخیر پرسپولیس است.

رفتار طرفداران عصبی آخر مسابقه یادآور حکایت کلیله و دمنه بود . مرد از دنیا رفت و شتر او را نبخشید. داستان ما هم به همین شکل به پایان خواهد رسید. چه کسی افسار این اشتران را به دم این استران بسته؟