مجلس مستقل بماند
دیدگاه های منتقدانه شماری از اصولگرایان در انتقاد از دولت نهم، مانع از رسیدن به یک تصمیم قاطع از سوی همه آنان برای معرفی یک کاندیدا شده و همان طور که در یادداشت دیگری نوشتم، این شرایط زمینه سکوت برخی از چهره ها و تشکل ها را به همراه داشته است.
در این زمینه مراجع تقلید به ویژه شخص آیت الله العظمی مکارم و همین طور آیت الله العظمی مظاهری در اصفهان رسما اعلام سکوت کرده و تلاش کرده اند تا روحانیت به خصوص در سطح مرجعیت درگیر مسائل جاری سیاسی روز نشود. موضعگیری برخی از تشکلهای روحانی نیز این موضوع را تأیید می کند.
اکنون پس از اعلام اسامی کاندیداها و تأیید آنها برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری، این احتمال خواهد بود که هر کدام از این چهار نفر، توسط مردم به ریاست جمهوری انتخاب شود.
طبعا مجلس شورای اسلامی که وظیفه اداره بخش مهمی از جامعه را به لحاظ قانونی و نظارت بر عهده دارد می بایست شرایطی را پدید آورد که با هر کسی که انتخاب شد تعامل سازنده داشته باشد. بنابراین مجلس و به خصوص فراکسیون اصولگرایان با توجه به سکوت مراجع معظم تقلید، می توانند از این الگو برای فراهم کردن شرایط مساعد استفاده کنند.
در این زمینه، بارها رئیس مجلس شورای اسلامی تأکید کرده است که به مصلحت مجلس نیست تا در انتخابات ریاست جمهوری موضعگیری کند. روشن است که هر نماینده ای می تواند در این زمینه شخصا اقدام کند اما در کل، اگر مجلس موضعگیری نکند، اقدامی شایسته کرده و برای کار آینده مجلس با هر کسی که انتخاب شود، بسیار تأثیر گذار خواهد بود.
جالب آن که تجربه نشان داده است که موضعگیری مجلس تأثیری در رأی مردم نخواهد داشت و مشارکت در این کار، جز کاستن از حیثیت مجلس اثری نخواهد داشت. این تجربه در اداوار گذشته مجلس نیز بوده و در شرایط کنونی که وضعیت چهار کاندیدا تقریبا نزدیک به یکدیگر است، موضعگیری سکوت از اهمیت بیشتری برخوردار خواهد بود.
طی روزهای باقی مانده تا انتخابات و با توجه به نقش مهم صدا و سیما و مصاحبه ها و مناظره ها باید احتمال هر نوع تغییری را در فضای عمومی جامعه داد کما این که رئیس دولت نهم نیز در همان بحث های تلویزیونی مسیر را عوض کرد. طبعا نمایندگان محترم مجلس نباید تصور کنند که آنچه در شرایط کنونی وجود دارد یا حدس زده می شود تا آخر انتخابات ادامه خواهد یافت. آنان می توانند در کلیت مجلس شورای اسلامی با موضعگیری آرام، روی اصول خود پافشاری کرده و از پایگاه مجلس صرفا برای تصویب قوانین و نظارت استفاده کنند.
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی با توجه به اهمیت این اصل است که طی ماه گذشته بارها و بارها اعلام کرده است که مجلس در این باره موضعی نداشته و نخواهد داشت.
این نظر که در شرایط کنونی وضعیت چهار کاندیدا تقریبا نزدیک به یکدیگر است .از لحاظ حضرتعالی است .
ولی هیچ اساسی مبنی بر آن نیست .
نگران مجلس جهت تایید کاندیدای رسمی به عنوان نظر رسمی مجلس شورای اسلامی هم نباشید آنها تکلیف صیانت از قوه مقننه را خودشان بهتر از ما می دانند .
من بعنوان یک تحصیل کرده خارج حوزوی و مدرس مثنوی و فصوص مایلم بدانم چرا آقای جعفریان عرفان را مترادف مغول می داند؟ از آقای جفعریان سوال دارم که اگر نظر سنجیها رای بالای آقای رضایی را به جای آقای احمدینژاد نشان میدادند نظر ایشان همین بود؟ نمیشه که آدم بدون جهت گیری باشه مجلس اگر وارد نشود و نماینده های مردم به عنوان نخبگان و چکیده آنها در مورد انتخابات نظر ندهند تنها اتفاقی که می افتد اینست که مجدداً مردم تحت نفوذ عوام فریبی دوباره به کسی رای میدهند که نباید بدهند. در مورد نکته اولی که دوستمان فرموده بودند بنده با توجه به سه دور مطالعه متن آقای جعفریان به کلمه تحت عنوان عرفان دست نیافتم بهتر بود که ایشان این نظر را در جایی دیگر و در موطن و مکنتی استوارتر بیان می کردند.در مورد دومین نظر هم بنده خدمت دوست عزیزمان عرض کنم که به تعبیر پارتو آنچه موتور محرک جامعه محسوب می شود، الیت ها و نخبگان هستند در صورتی که شخصیت برجسته، محقق و روشنفکری همچون آقای جعفریان اظهار نظر می کنند با فردی که عامی است متفاوت است گرچه به نظر برسد که این گفته را شخصی عامی هم می توانست بزند اما در هر صورت تاثیر و تاثرات این گویند با آن گویند از زمین تا به آسمان است.
به نظر مي رسد نظر آقاي لاريجاني براي آقاي جعفريان خيلي خيلي مهم باشد . ضمنا جامعه مدرسين قم اعلام موضع كرده است. واين براي مردم مهم است. و اين كه مراجع محترم تقليد چيزي نفرمودند از اين بوي مخالفت آنان استشمام نمي شود. بحث اصول گرائي در کتب و بحث هاي تئوري و حوزوي جاي دارد و در ميادين اجرائي و افکار عمومي معني ندارد. اين بحث هاي آقاي جعفريان دقيقا نشان ميدهد که ميزان فعلا راي ملت نيست و ميزان راي حاکمان باصطلاح اصول گرا ست که متفق القول هم نيستند. زيرا بعضي آنهابالاخره فهميده اند که اصولگرائي در نظام بجائي نميرسد و کشور را به بن بست ميرساند مانند شوروي سابق و کره شمالي امروز و.... ولي سوال من اين است که چرا آقاي جعفريان که تاريخ را بدين زيبائي تجزيه و تحليل ميکنند چرا هنوز به اصولگرائي خود پافشاري دارند.آيا مصلحتي اصولگرا شده اند ويا اينکه ايشان واقعا اصولگرائي را راه نجات نظام ميدانند؟ از ايشان انتظار ميرود اين بحث را باز کنند که تا چه حد واقعي و تا چه حد مصلحتي است تا سايرين روشن شوند .متشکرم
به نظر من هم مجلس حزب سیاسی نیست که در انتخابات وارد شود. اصولا مردم یکبار مجلس را انتخاب می کنند به اعتبار نمایندگی مجلس یکبار رئیس جمهور را برای اداره مملکت انتخاب می کنند. چرا باید مجلس مثل یک حزب سیاسی عمل کند؟ 
آقای رسول جعفریان عزیز من علیرغم ارادتی که به شما دارم اعلام می کنم اولا شما از ریاست جمهوری نا امید شده اید و به مجلس امیدوارید دوما من با شما در دوره قبلی مشورت کردم و شما آقای احمد نژاد را تایید کردید و الان که به بمبست رسیده اید اعلام دارید که فرقی با هم ندارند اما وجدانا این موضوع را رسما و شفاف بفرمایید