کلاغه به خانه اش نرسيد
سال ها است از عدم جذابيت بوندس ليگا مي گويند اما مجبورند هرچند سال يک بار ميخکوب اتفاقات هفته پاياني منظم ترين ليگ معتبر اروپا شوند.
به نوشته اعتماد، دوران معاصر بوندس ليگا را با گل خانمان برانداز گيدو بوخوالد اشتوتگارتي در چهار دقيقه پاياني بازي هفته آخر فصل 1992-1991 بين تيم صنعتي آلمان و لورکوزن به ياد مي آوريم؛ اتفاقي که اجازه نداد دورتموند پس از سال ها تحقير قهرماني را از چنگ قرمز و سفيدها بربايد.
چند سال بعد دورتموند به تلافي اين اتفاق شوم در رالي جذاب هفته هاي پاياني به انتظار طولاني هوادارانش خاتمه داد و سپس نوبت به بايرن رسيد تا دو فصل پياپي در واپسين لحظات جاي صدرنشين را بگيرد. لورکوزن هم براي عقب نماندن از قافله در حالي که تا چهار هفته پاياني فصل 2002-2001 با اختلاف 7 امتياز از زرد و مشکي پوشان پيش بود، عاقبت در هفته ماقبل پاياني صدر جدول را به رقيب داد و در پايان جشن 81 هزار نفري ورزشگاه وست فالن را به نظاره نشست. امسال شاهد رقابتي ترين بوندس ليگاي تاريخ هستيم. ولفسبورگ، بايرن يا اشتوتگارت؟ شايد ورق زدن گذشته باعث يافتن پاسخي هرچند نامفهوم شود.
فقط چهار دقيقه...
تا قبل از تغيير فرمت سايت رسمي دورتموند، اتفاق رخ داده در هفته پاياني فصل 1992- 1991 مقدمه بخش تاريخچه باشگاه بود.دوستداران دورتموند به دويسبورگ رفته بودند تا در کنار مشاهده پيروزي تيم شان خبر توقف اشتوتگارت صدرنشين مقابل لورکوزن در خطر سقوط را بشنوند. خواسته اول برآورده شد اما مورد دوم... تا دقيقه 86، جدال همزمان با تساوي پيش مي رفت. هواداران دورتموند در انديشه جشن قهرماني بودند اما «گيدو بوخوالد» ملي پوش از راه رسيد و گل برتري اشتوتگارت را به ثبت رساند.
تعقيب و گريز پله يي
سه فصل بعد، دورتموند تا دو هفته پاياني در نوک قله روزگار سپري مي کرد اما يک لغزش در هفته ماقبل پاياني وردربرمن و ديتر آيلتس زحمتکش را به صدر دعوت کرد. تصوير اشک ريختن چاپيوسات سوئيسي در پايان فصل عادي جلوه مي کرد، با اين حال اتفاق ديگري رخ داد. بادآورده را باد برد. دورتموند پيروز شد. وردربرمن نتوانست امتيازهاي کامل را تصاحب کند و وست فالن با سه سال تاخير جشن بزرگي برپا کرد.
آغاز قصه «نورکوزن»
لورکوزن که در جريان قهرماني حماسي اشتوتگارت تيمي سقوط کرده بود، اين بار براي قهرماني به کارزار فصل 2000-1999 پاي گذاشت. وقتي برباتوف، بالاک و ساير ستارگان تيم کارخانه يي از فرط شادي ناشي از پيروزي پرگل در هفته سي وسوم بطري آب به سمت يکديگر پرتاب مي کردند، تصوير ناکامي مردان «دام» اصلاً امکان پذير به نظر نمي رسيد اما بکن باوئر زيرک با شارژ مالي «اونتر هاخينگ» (تيم سوم ايالت باواريا و رقيب لورکوزن هفته پاياني) معادلات را تغيير داد. معلوم نبود چرا پاي بالاک شل شد. ستاره ساليان آتي ديار ژرمن ها يک گل به خودي زيبا زد و در ادامه وقتي خبر پيروزي سه بر يک بايرن در استاديوم پخش شد، اونتر هاخينگ اختلاف را افزايش داد. بايرني ها شادمان از تثبيت قهرماني، پس از گل سوم اجازه يافتند بيش از حد معمول شادي کنند. با حفظ اين نتايج بايرن به دليل تفاضل گل بهتر سيني نقره يي بوندس ليگا را بالاي سر برد. لورکوزن به «نورکوزن» (کنايه از تيمي که هرگز قهرمان نمي شود) تغيير نام داد.
دوباره بايرن، اين بار شالکه
يک سال بعد تاريخ تکرار شد. اين بار بايرن با سه امتياز اختلاف از شالکه پيش بود و باز هم اونترهاخينگ حريف رقيب بايرن نام داشت. در اين شرايط پرونده بازي شالکه که مدت ها در صدر قرار داشت، خيلي زود بسته شد. در يک ورزشگاه نتيجه 5 بر 2 به سود آبي هاي گلزن کرشن ثبت شد و در استاديومي ديگر هيچ گلي نروييد. سرانجام در نودمين دقيقه اتفاق رخ داد. باربارز ستاره بوسنيايي هامبورگ گل قهرماني شالکه را وارد دروازه اولي کان کرد. سنگربان بايرن با روحيه يي مثال زدني بلافاصله توپ را از تور بيرون کشيد و دوان دوان گوي چرمي را در وسط زمين کاشت. دروازه بان ذخيره حريف چنين روحيه يي نداشت. او در سومين دقيقه وقت هاي تلف شده پاس به عقب را با دست مهار کرد و ضربه آزاد پاتريک اندرسون را درون دروازه خود ديد. هواداران شالکه حين انجام حرکات موزون در وسط زمين اشک ريختند و به خانه رفتند. راستي صالي حميدزيچ وقتي آنچنان سر خود را به چمن کوبيد، سالم از زمين بيرون رفت؟
سه جام پريد
لورکوزن تا چهار هفته پاياني بر اختلاف هفت امتيازي با دورتموند تاکيد مي کرد اما نورنبرگ کلاوس اوگن تالر در بدترين زمان سريال شکست هاي باير را آغاز کرد. دو باخت و يک تساوي در سه بازي بعدي به دورتموند اجازه داد با برتري پرگل مقابل هامبورگ يک هفته قبل از پايان به صدر جدول برسد. وقتي خبر پيش افتادن وردربرمن در خانه دورتموند طي هفته پاياني به باي آرنا (ورزشگاه اختصاصي لورکوزن) رسيد، دست ها به آسمان رفت اما سرانجام در فاصله 14 دقيقه مانده به پايان فصل ايورتون به لطف پاس روسيچکي گل برتري نايب قهرمان آن فصل جام يوفا را به ثمر رساند. دورتموند با سامر جام را بالاي سر برد؛ اتفاقي که هنوز مجدداً به وقوع نپيوسته است... و حالا اين کورس سه اسبه.
در توصيف هيجان انگيزترين و غيرقابل پيش بيني ترين بوندس ليگاي تاريخ همين بس که هرتابرلين تا هفته پيش مدعي دوم قهرماني بود اما شايد در پايان بازي هاي امشب فرصت حضور در ليگ قهرمانان را هم از دست بدهد. ولفسبورگ با توجه به تفاضل گل مطلوب از وردربرمن، بازنده نااميد فينال جام يوفا و فيناليست اميدوار جام حذفي آلمان يک تساوي مي خواهد و در سوي مقابل جدال اشتوتگارت و بايرن هم امتياز در آليانس آرنا داستان خاص خود را دارد. رومنيگه جنگ رواني به راه انداخته و گفته چنانچه تيمش دوم شود، به بازيکنان تبريک خواهد گفت اما «آن خدادادي» بايرن را چه کنيم؟ اگر ببرند و ولفسبورگ ببازد، جام به باواريا پر مي کشد. شايد مارکوس بابل سرمربي اشتوتگارت سد راه آرزوهاي تيم سابق خود شود. کسي چه مي داند،
