مقصد انصاري فرد؛ ترکستان
وقتي باشگاهها با برنامه و راهبرد عقلاني کار کنند و پيش بروند، ناخودآگاه سطح کار و خلاقيت مطبوعاتي که در مورد آنها مي نويسند نيز بالا مي رود. اين نکته را مي شود هر تابستان در گمانه زنيهاي بازار نقل و انتقالات اروپا ديد؛ جرياني که براساس ضعفها و قوتهاي تيمها شکل مي گيرد مشاهده کرد.
به نوشته قدس، تابستان دو سال قبل روزنامه ال موندو اسپانيا در يکي از شماره هاي خود پرونده ويژه اي در مورد فعاليت بارسلونا در بازار نقل و انتقالات داشت. اين روزنامه از مردم خواسته بود از بين تيري آنري و آبيدال و دني آلوز به بازيکن يا بازيکنان مورد نظر خود رأي بدهند تا مديران بارسا بدانند که از نگاه مردم، تيمشان به کدام بازيکنان نياز بيشتري دارد. در واقع هر باشگاهي پيش از پايان فصل بايد بداند براي فصل آينده در چه پستهايي کمبود دارد و نيازمند تقويت آن است.
داشتن اين برنامه کلي کمترين و ساده ترين کاري است که يک باشگاه مي تواند انجام بدهد و بر اساس آن، مطبوعات تکليفشان در تابستان روشن است و مي دانند که مثلاً بارسلونا که هيچ ضعفي در سمت راست خط دفاع ندارد، ناگهان نمي رود يک دفاع راست بخرد، فقط به صرف خراب کردن اهداف باشگاه رقيب يعني رئال يا والنسيا.
در انگليس هم همين طور است. امسال هيچ کس انتظار حضور ستاره هاي بزرگ در اولدترافورد را ندارد، چرا که يونايتد ضعف چنداني در هيچ پستي ندارد. شايعات تنها محدود به اين است که در صورت جدايي توس يا رونالدو، فرگوسن وارد بازار مي شود تا کريم بنزما يا ريبري را به منچستر بکشاند.
در ايران که کشور «ناگهان خيز» و عجيبي شده، خريد و فروش در بازار نقل و انتقالات، هيچ ربط و ارتباطي به نقاط ضعف و قوت تيمها ندارد.
پرسپوليس که يک فصل تمام از شکارهاي خود در تابستان گذشته ضربه خورد و تيمي پر از «رستم» شده بود و نتوانست هيچ افتخاري کسب کند بار ديگر وارد همان جاده شده و کارش به جايي رسيده که انصاري فرد براي جلب توجه، بازيکنان مورد نظر خود را به توليدي پوشاک دوستش مي برد و آنجاست که عکاسان بايد منتظر گرفتن عکس مهره هاي جديد پرسپوليس باشند.
اينکه پرسپوليس بيشترين لطمه را از ضعف در سمت چپ خط دفاع خورد و اينکه با بازگشت خليلي و تمايل توره به تمديد قراردادش، قرمزها ضعفي در خط حمله نخواهند داشت، هيچ ربطي به برنامه هاي مديرعامل باشگاه ندارد و براي همين است که انصاري فرد اول مي رود اشپيتيم آرفي را جذب مي کند و بعد حتي با صابر ميرقرباني که يکي از ضعيف ترين مهاجمان فصل اخير ليگ بود نيز عقد قرارداد داخلي مي کند و بعد هم معلوم نيست کي نوبت جذب مدافع چپ مي رسد و آيا اصلاً قرار است دفاع چپ بخرند يا نه؟
شکل ساده و درست فعاليت در بازار نقل و انتقالات اين است که سرمربي تيم در پايان فصل به مديريت باشگاه اعلام مي کند که در فصل بعد مي خواهد با چه سيستمي بازي کند و اهداف خود را نيز به مديريت اعلام مي کند و وعده هاي قهرماني اش را بر مبناي جذب مهره هاي مورد نظرش مي دهد و هم براي برقرار کردن شرايط مساعد براي کادر فني، فعاليت در بازار را شروع مي کند.
وينگادا اعلام کرده در جذب مهره هاي جديد هيچ مشورتي با او نشده است. شايد اصلاً وينگادا رفتني باشد، اما آيا خريدهاي پرسپوليس براساس سليقه و خواسته هاي سرمربي آينده اين تيم انجام مي شود؟ حتي افشين قطبي هم فصل قبل شاکي بود که تيم را خودش نبسته و مي توانست با همين بهانه ، ناکاميها را گردن ديگري يا ديگران بيندازد. چه برسد به اين تابستان که عباس انصاري فرد با سرعت نور در حال جلو رفتن در بازار است و هيچ نگاهي هم به کاستي هاي تيمش نمي اندازد و فکر مي کند با فعاليت پرشتاب خود، در حال جلب توجه جامعه رسانه و هواداران پرسپوليس است.
تا وقتي اين جور فعاليتها موجب مثبت شدن نگاه هواداران به مديريت يک باشگاه شود، نبايد انتظار پيشرفت از باشگاهها داشت.اين وسط نقش کادر فني پرسپوليس چيست؟ اصلاً ماندن در تيمي که مربي حق تدوين برنامه ها در بازار نقل و انتقالات را نداشته باشد، ضعف پرستيژ براي سرمربي و دستيارانش ايجاد نمي کند؟ مربي خراب کن نمي شود؟
پرسپوليسي ها دارند شورش را در مي آورند. ناگهان وسط ليگ چشم باز مي کنند و تازه مي فهمند به ترکستان رسيده اند؛ بدون يک دفاع چپ يا هافبک دفاعي خوبي که مانع حضور بهادر عبدي در اين پست شود.
