فدراسیون کشتی پا جای پای فدراسیون فوتبال میگذارد؟
چندی پیش، مربیان کشتی نامهای به وزیر ورزش و جوانان نوشتند و در آن از جو حاکم بر مدیریت کشتی کشور انتقاد کردند و از وزیر کشتیگیر کشورمان خواستند وضعیت این رشته را بازنگری کرده و فکری به حال کشتی کشورمان کند.
به گزارش «تابناک»، نزدیک یک سال و دو ماه از پیروزی رسول خادم قاطع و بدون حتی یک رأی مخالف در انتخابات فدراسیون کشتی میگذرد و مدیریت او در این مدت، علیرغم کسب افتخارات با انتقادها و چالشهای بزرگی هم مواجه بوده است.
بزرگترین نقطه چالش برانگیز فدراسیون کشتی اوضاع تیم ملی کشتی فرنگی کشورمان است؛ تیمی که در المپیک لندن درخششی خیرهکننده داشت و با بالا بردن توقعات عمومی این روزها در شرایط مطلوبی نیست. همه چیز از جایی شروع شد که چند ماه بعد از حضور رسول خادم در پست ریاست فدراسیون کشتی و به دست گرفتن زمام امور محمد بنا اعلام کرد، با شرایط موجود نمیتواند کار کند و سرانجام تیم ملی را ترک کرد. خیلیها موفقیت خیرهکننده کشتی فرنگی ایران در چند سال اخیر را به شخص محمد بنا نسبت میدهند و حتی لقب «معمار کشتی فرنگی» را به او نسبت داده بودند؛ اما سرانجام اختلاف نظرهایی که بنا با فدراسیون کشتی در خصوص کمیته فنی و نحوه انتخاب کشتیگیرانش داشت، موجب شد تا او عطای همکاری با این فدراسیون را به لقایش ببخشد و برای چندمین بار با تیم ملی قطع همکاری کند.
همین مسأله موجب شد تا تیم ملی در یک سال اخیر با فراز و نشیبهای فراوانی دست و پنجه نرم کند و اوج انتقادات از این تیم زمانی بود که در تهران جام قهرمانی را به جمهوری آذربایجان واگذار کرد و برابر تیمی که مربیاش دستیار بنا بود، شکست خورد. در همان روزی که تیم ملی در آزادی ۶-۲ به آذربایجان بازی را واگذار کرد، تماشاگران با حمایت از بنا، خواستار بازگشت او به تیم ملی شدند. علاوه بر هواداران کشتی، پیشکسوتان و مسئولانی هم در این مدت و حتی در روزهای خداحافظی بنا از تیم ملی، خواستار بازگشت و حفظ او در تیم ملی شدند، ولی نتوانستند یا نخواستند در امور داخلی فدراسیون دخالت کنند و سعیشان بینتیجه ماند.
اما مشکلاتی که در وضعیت تیم ملی کشتی فرنگی ایران موجود است، تنها به رفتن و یا کنار گذاشته شدن محمد بنا مربوط نمیشود. نگاهی به عملکرد این تیم و برنامهریزیهای صورت گرفته برای این تیم در مسابقات مختلف نشان میدهد که تیم ملی خیلی هدفمند در رقابتها ظاهر نمیشود. تیم ملی کشتی فرنگی کشورمان همین چند روز پیش در رقابتهای زومباتلی مجارستان شرکت و با پنج کشتیگیر، تنها دو برنز کسب کرد که البته اینجا به بررسی عملکرد آنها کاری نداریم.
ترکیب تیم ملی کشتیگیرانی تشکیل میدادند که دو هفته پیش در رقابتهای جامجهانی تهران و قبل از آن در جام تختی کرمانشاه شرکت کرده بودند. یعنی حدود سه هفته سه تورنمنت بینالمللی برای کشتیگیران فرنگیکار!
این تصمیم با کدام علم تمرین و کدام برنامهریزی مطابقت دارد؟ اگر این تورنمنت را نمیرفتیم چه اتفاقی برای تیم ملی کشتی فرنگی رخ میداد؟ یا اگر به جای این تیم، تیم کشتی فرنگی جوانان را که شانس حضور در دانکلوف بلغارستان را هم از دست داده بود اعزام میکردیم چه مشکلی پیش میآمد؟ آن هم در روزهایی که مسئولان فدراسیون کشتی از مشکلات مالی مینالند؛ هرچند این فدراسیون از وزارت ورزش مبالغ خوبی دریافت کرده و با ارتباطاتش هم توانسته کمکهای مالی قابل توجهی جذب کند.
انتقاداتی از این دست به عملکرد تیم ملی را در مسابقات پیش از این هم وارد شده و همه و همه نشان میدهد در یک سال گذشته و بدون حضور محمد بنا، تیم ملی کشتی سرپای ایران چندان به سمت هدفش شرکت نکرده است؛ اما این تنها انتقاد از عمکرد فدراسیون کشتی نیست.
شنیدها حکایت از این دارد که پیشکسوتان کشتی، چندی پیش در نامهای به وزیر ورزش از فضای حاکم بر کشتی فرنگی ایران انتقاد کرده و خواستار توجه وزیر ورزش و جوانان به این رشته ورزشی شدهاند. وزیری که البته به دلیل سابقه فعالیتهای ورزشیاش در رشته کشتی، علاقه خاصی به این رشته داشته و دارد؛ اما با این حال، شنیدهها حاکی از آن است که روابط فدراسیون کشتی و وزارت ورزش هم در مسیر فدراسیون فوتبال قرار گرفته و بیتوجهیهای صورت گرفته و ابهامات موجود ممکن است وزیر را مجبور کند به زودی تصمیمی نظیر آنچه در برابر کفاشیان و فدراسیون فوتبال گرفته در برابر فدراسیونهای کشتی هم بگیرد. اگر انتقادات و نارضایتیها از عملکرد مدیران این فدراسیون ادامه پیدا کند بعید نیست فدراسیون کشتی را هم در مسیر فدراسیون فوتبال ببینیم.
