تصاوير 10 راهپيمايي فضايي مشهور
بررسي تاريخچه 44 ساله راهپيماييهاي فضايي که يکي از اجزاي جدايي ناپذير ماموريتهاي فضايي طي دهههاي اخير به شمار ميرود ميتواند اهميت مطالعات فضايي را براي بشر به خوبي نمايان سازد.
به گزارش خبرگزاري مهر، مطالعه بر روي پديدههاي کيهاني بسيار پيچيده تر از آن است که بتوان تنها به واسطه تجهيزات قدرتمندي مانند تلسکوپهاي زميني به مطالعه آنها پرداخت. اختلالات متفاوتي از جمله اتمسفر زمين مانعي بزرگ براي دقت در اين مطالعات به شمار ميرود و به همين دليل بسياري از اخترشناسان با نياز به ابزاري براي مشاهده اجرام کيهاني در پس اتمسفر زمين مواجه شدند.
تلسکوپهاي فضايي، انواع کاوشگرها و ماهوارهها و از همه مهمتر و مشهورتر ايستگاه فضايي بين المللي که توسط انسان به مدار زمين و دورتر فرستاده شدهاند نتيجه فعاليتهايي است که در جهت رفع اين نياز شکل گرفته است. اما اين تجهيزات با اختلالاتي دورهاي مواجه ميشوند که رفع آنها از فواصل طولاني تقريبا غير ممکن به نظر ميآيد. به بياني ديگر احتمال تعمير قطعي بسياري از اين تجهيزات از مسير دور امري بسيار پيچيده و زمان بر است که ميتواند هزينه زيادي را نيز براي سازمانهاي فضايي فعال جهان از جمله ناسا و آژانس فضايي اروپا و روسيه به دنبال داشته باشد.
به همين منظور ماموريتهايي خطير شکل ميگيرند که طي آن فضانوردان مامور تعمير اين تجهيزات با ارزش و حياتي ميشوند. طي اين ماموريتها انواع قطعات و تجهيزات توسط فضانوردان نصب و يا تعمير خواهند شد که اين عمليات بدون شکل گيري راهپيماييهاي فضايي عملي نخواهد شد.
فضانوردان براي انجام اين راهپيماييها قبل از آغاز ماموريت ماهها به تمرينات سخت و طاقت فرسا در شرايط خلا ميپردازند تا در ماموريت اصلي بتوانند به خوبي با محيط تطبيق پيدا کرده و ماموريت را با موفقيت به اتمام برسانند. براي مثال هفت فضانوردي که روز چهارشنبه توسط فضاپيماي آتلانتيس به منظور تعمير تلسکوپ فضايي هابل زمين را ترک کردهاند ماهها قبل از آغاز سفر در بزرگترين استخر مسقف جهان در مرکز فضايي جو هانسون ناسا واقع در هيوستون به تمرين پرداختند. اين استخر 23 ميليون ليتري شرايط خلا را مشابه خلا موجود در فضا براي فضانوردان به وجود آورده و در اين شرايط تمرينهاي مختلف براي نصب انواع تجهيزات در زمان تعيين شده شکل خواهد گرفت.
به گزارش مهر، تنها از سال 1965 تا سال 2001 بالغ بر 45 راهپيمايي فضايي توسط فضانوردان سازمان ناسا شکل گرفته است و از سال 1998 تا سال 2009 در حدود 123 راهپيمايي فضايي به منظور تکميل و نصب قطعات جديد در ايستگاه فضايي بين المللي به انجام رسيده است. طولاني ترين راهپيمايي فضايي در ايستگاه بين المللي در سال 2001 حدود هشت ساعت و 56 دقيقه به طول انجاميده است و کوتاهترين آن در سال 2004 و تنها 14 دقيقه زمان صرف کرده است.
روز پنجشنبه 14 مي 2009 نيز يکي از تازه ترين راهپيماييهاي فضايي به منظور تعمير تلسکوپ فضايي هابل با موفقيت به اتمام رسيد که طي آن دوربيني جديد به همراه سازهاي براي اتصال به فضاپيماهاي روباتيک به اين تلسکوپ اتصال يافت.










به گزارش خبرگزاري مهر، مطالعه بر روي پديدههاي کيهاني بسيار پيچيده تر از آن است که بتوان تنها به واسطه تجهيزات قدرتمندي مانند تلسکوپهاي زميني به مطالعه آنها پرداخت. اختلالات متفاوتي از جمله اتمسفر زمين مانعي بزرگ براي دقت در اين مطالعات به شمار ميرود و به همين دليل بسياري از اخترشناسان با نياز به ابزاري براي مشاهده اجرام کيهاني در پس اتمسفر زمين مواجه شدند.
تلسکوپهاي فضايي، انواع کاوشگرها و ماهوارهها و از همه مهمتر و مشهورتر ايستگاه فضايي بين المللي که توسط انسان به مدار زمين و دورتر فرستاده شدهاند نتيجه فعاليتهايي است که در جهت رفع اين نياز شکل گرفته است. اما اين تجهيزات با اختلالاتي دورهاي مواجه ميشوند که رفع آنها از فواصل طولاني تقريبا غير ممکن به نظر ميآيد. به بياني ديگر احتمال تعمير قطعي بسياري از اين تجهيزات از مسير دور امري بسيار پيچيده و زمان بر است که ميتواند هزينه زيادي را نيز براي سازمانهاي فضايي فعال جهان از جمله ناسا و آژانس فضايي اروپا و روسيه به دنبال داشته باشد.
به همين منظور ماموريتهايي خطير شکل ميگيرند که طي آن فضانوردان مامور تعمير اين تجهيزات با ارزش و حياتي ميشوند. طي اين ماموريتها انواع قطعات و تجهيزات توسط فضانوردان نصب و يا تعمير خواهند شد که اين عمليات بدون شکل گيري راهپيماييهاي فضايي عملي نخواهد شد.
فضانوردان براي انجام اين راهپيماييها قبل از آغاز ماموريت ماهها به تمرينات سخت و طاقت فرسا در شرايط خلا ميپردازند تا در ماموريت اصلي بتوانند به خوبي با محيط تطبيق پيدا کرده و ماموريت را با موفقيت به اتمام برسانند. براي مثال هفت فضانوردي که روز چهارشنبه توسط فضاپيماي آتلانتيس به منظور تعمير تلسکوپ فضايي هابل زمين را ترک کردهاند ماهها قبل از آغاز سفر در بزرگترين استخر مسقف جهان در مرکز فضايي جو هانسون ناسا واقع در هيوستون به تمرين پرداختند. اين استخر 23 ميليون ليتري شرايط خلا را مشابه خلا موجود در فضا براي فضانوردان به وجود آورده و در اين شرايط تمرينهاي مختلف براي نصب انواع تجهيزات در زمان تعيين شده شکل خواهد گرفت.
به گزارش مهر، تنها از سال 1965 تا سال 2001 بالغ بر 45 راهپيمايي فضايي توسط فضانوردان سازمان ناسا شکل گرفته است و از سال 1998 تا سال 2009 در حدود 123 راهپيمايي فضايي به منظور تکميل و نصب قطعات جديد در ايستگاه فضايي بين المللي به انجام رسيده است. طولاني ترين راهپيمايي فضايي در ايستگاه بين المللي در سال 2001 حدود هشت ساعت و 56 دقيقه به طول انجاميده است و کوتاهترين آن در سال 2004 و تنها 14 دقيقه زمان صرف کرده است.
روز پنجشنبه 14 مي 2009 نيز يکي از تازه ترين راهپيماييهاي فضايي به منظور تعمير تلسکوپ فضايي هابل با موفقيت به اتمام رسيد که طي آن دوربيني جديد به همراه سازهاي براي اتصال به فضاپيماهاي روباتيک به اين تلسکوپ اتصال يافت.

تصوير بالا تصويري از تلويزيون ناسا را نشان ميدهد که در آن دو فضانورد شاتل آتلانتيس خود را براي انجام راهپيمايي فضايي به هابل رساندهاند. سايت خبري ويرد با بررسي تاريخچه راهپيماييهاي فضايي تصاويري جالب را از اين ماموريتهاي خطير و حياتي ارائه کرده است.

اولين راهپيمايي فضايي در 18 مارچ 1965 توسط آلکسي لئونوف روسي به انجام رسيد و وي را به اولين انساني که تا به حال به فضا پا گذاشته است تبديل کرد. اين تصوير توسط دوربين تصوير برداري که به فضاپيماي سوويت وسکود 2 اتصال يافته به ثبت رسيده است.

اد وايت اولين آمريکايي است که قدم به فضا گذاشت و طي ماموريت جميني 4 در محيط ناشناخته فضا پرسه زد. وي در اين تصوير به واسطه دو رابط مقاوم به فضاپيما اتصال يافته است.

روستي شويکارت در اين تصوير خارج از اتاقک مدارگرد آپولو 9 ديده ميشود. آپولو 9 تنها ماموريتي آزمايشي بوده و هيچگاه به کره ماه نرفت.

بروس مک کندلس فردي است که براي اولين بار در سال 1984 بدون اتصال به کمند محافظ به راهپيمايي فضايي پرداخت. وي در اين تصوير در برابر فضاپيماي چلنجر و بر فراز سياره آبي ديده ميشود.

در اين تصوير که به سال 1992 تعلق دارد سه فضانورد در حالي ديده ميشوند که ماهواره ارتباطي 4.5 تني اينتل ست را به دست گرفتهاند.

کتي ترونتون در اين تصوير در تلاش براي جداساختن صفحه خورشيدي شکسته شده از بدنه هابل است. اين ماموريت در سال 1993 با موفقيت به اتمام رسيد. آنچه در اين تصوير به شکل ستارهاي کم فروغ ديده ميشود سياره زمين است.

دو فضانورد از يکديگر به عنوان تکيه گاه استفاده کرده و در تلاش بري نصب تجهيزات جديد هابل به سر ميبرند. اين تصوير به ماموريت سال 1993 ناسا تعلق دارد.

کارل ميد و مارک لي در سمت راست تصوير دو فضانوردي هستند که در ماموريت سال 1994 در حال انجام راهپيمايي ديده ميشوند.

زماني که در سال 2007 قسمتي از باله خورشيدي ايستگاه بين المللي فضايي دچار شکستگي شد، اسکات پارارزينسکي به منظور تعمير اين اختلال از بازوي روباتيک ايستگاه استفاده کرد.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۲

