گذري بر آرا، اقوال و احوال احمدينژاد
پارسا م. در يادداشتي ارسالي به «تابناك» نوشت:
جناب رئيسجمهور به لحاظ شخصيتي داراي ويژگيهايي است كه نه فقط در مقايسه با روساي جمهور سايركشورها كه حتي در بين رجال سياسي سابق و لاحق نيز كم نظير است.
احمدي نژاد را شخصي يافتيم كه به شدت خود را معتقد به اسلام و ارزشهاي آن ميداند. با نام و ياد خدا كلامش را آغاز و همواره فرج حضرت صاحب الامر (سلام و درود خدا بر او) را از خدا خواستار بوده و آرزوي شهادت در بين دو دست مبارك آن حضرت را طلب ميكند.
اسلام را ديني براي همه اعصار و همه مكانها معرفي نموده و مدعي اداره جامعه جهاني است و حتي پيشنهاداتي را براي اداره بهتر جهان داده، ميدهد و حتي خواهد داد.
سخنانش بيشتر جنبه جهاني دارد. بسيار علاقهمند به دخالت در اداره جهان است تا به زعم خويش ملتهاي مانده زير يوغ استكبار و استثمار و استبداد (و مابقي مصدرهاي باب استفعال) را نجات بخشد و مدال افتخار اسلام را بر سينه همه مظلومان جهان بنشاند.
شايد بتوان گفت، احمدينژاد در كنار شخص اجرايي بودنش، به يك معنا خود را در لباس يك نظريه پرداز و تئوريسين نشانده و نشان داده است كه بسيار به سخن گفتن و سخن جديد گفتن علاقه دارد. ضمن اينكه بسيار فعال و پركار است و خود را وقف كار كرده است.
اما اي كاش كلام و سخنان يك انسان، تنها ملاكِ قضاوت بود و جهت نمره دادن به وي، ديگر نيازي به رفتار شناسي نميبود.(كه البته اينگونه نيست!)
اگر اندكي با نگاه موشكافانه به رفتار و اقوال او فارغ از شعارهاي ناب و اصيلش نظري بيفكنيم به نتايج ديگري نيز خواهيم رسيد.
موارد ذيل از ويژگيهاي رفتاري جناب رئيس جمهور است كه از نظر نگارنده (با اطلاعات ناقص خود در زمينه جامعه شناسي) گذشته است:
1- احمدي نژاد مردي بسيار مطمئن، با اراده و داراي اعتماد به نفس بالاست كه در همان ابتداي ورود، از «ميشود، ميتوانيم» سخن گفت. هر عرصهاي چه داخلي و چه خارجي، از فرهنگ و ورزش و اقتصاد گرفته تا مسائل بين الملل همه و همه را محتاج و نيازمند راهنمايي و ارائه نظرات خود ميداند و نوعي «احساس تکليف» در هر زمينهاي در درونش موج ميزند.
2- در داشتن افق و هدف، بسيار متعالي، مقدس، خوب و انقلابي است. آرزوهاي بزرگ و زيبايي دارد، اما در برنامه، روش و ابزارهاي رسيدن به آنها هرگز ابزارهاي شناخته شده را نميپذيرد و به قول خود دنبال راه اسلامي اجراست. اين اعتقاد وي تاكنون نتايج مثبتي در امور مهم كشوري به همراه نداشته است.
3- بسيار سريع تصميم ميگيرد، به صورت کاملا چريکي و پارتيزاني؛ آنقدر سريع كه تصميماتش تا حدودي شتابزدهاند. چون بسيار فعال است، دوست دارد آنچه كه خود به آن پي ميبرد (در هر زمينهاي از اقتصاد و سياست داخلي تا حضور در عرصه بينالملل) هر چه زودتر عملياتي شود و در دالانهاي تصميم سازي و منتظر ماندن تا نظر ديگران گير نكند.
4- نوع تفکر اجرايي در ذهن رئيس جمهور «تفکر زودبازده» است. همواره به دنبال اجرايي نمودن طرحهايي است که بازدهي و جواب آن زودتر مشخص شود. اين نوع تفکر در سياستهاي «بنگاه زود بازده» در اقتصاد، سهام عدالت، وام ازدواج، وام مسکن و... بسيار مشهود است. در حالي که در اداره جامعه همه چيز به هم مربوطند، چه اقداماتي كه در كوتاه مدت اثرات خوب ولي در بلندمدت به ضرر فرهنگ و تمدن اسلامي تمام ميشود.
5- به افرادي كار ميسپارد و در دولتش اعتماد ميكند كه به وي و کار وي اعتقاد راسخ داشته باشند، «كابينه 70ميليوني» به بياني درست ميتواند باشد، اينكه اگر همه ملت معتقد به كار احمدي نژاد باشند، ميتوانند براي يك بار هم كه شده در كابينه حضور يابند!
6- وي علاقهاي به كار گروهي و تعاون نشان نداده است. بيشتر روحيه تك روي در تصميمگيري و اجرا نشان داده است و خود را تنها متولي و متصدي امور مملكت نشان داده است.
7- بر نتابيدن نظرات ديگران، نبود روحيه برخورد مناسب با نقد و انتقاد ديگران، متاسفانه تعريف درستي از «نقد منصفانه» در اين دولت بيان نشد؛ به عبارتي حرفهايي که در مورد اين دولت زده ميشد يا در جرگه تعريف و تمجيد قرار ميگرفت و يا مصداق تخريب و لجن مالي نمودن بود. و به همين خاطر است كه در سالهاي اوليه دولت تنها به نقدهاي بسيار منصفانه و سازنده «حسين شريعتمداري» مدير مسئول كيهان جايزه «بهترين نقد» تعلق گرفت.
