نغمه خود را بخوانيد و از صحنه برويد

تماشاي برتري 6 بر 2 بارسلونا مقابل رئال مادريد، همانقدر که براي عاشقان فوتبال تهاجمي و زيبا غنيمتي بزرگ محسوب مي شد، مي توانست تحفه ناخواسته علاقه مندان به فوتبال مکانيکي و نتيجه گرا باشد.

به نوشته اعتماد و به نقل از تایمز، بله، پيروزي باشکوه کاتالان ها دشمنان ظاهراً قسم خورده چلسي را شاد کرد چون آنها از هم اکنون به تحقير شدن آبي پوشان لندن در پايان بازي امشب مي انديشند. سبک فعلي تيم گوارديولا که شبيه روزهاي ابتدايي حضور زيدان در رئال مادريد است ناخودآگاه شيوه رها و آزاد معتبرترين کريکت بازان دنيا را به ياد مي آورد.

اگر اين پاراگراف را مبالغه آميز مي پنداريد، به بازي شش سال قبل رئال مادريد مقابل منچستريونايتد ميزبان فلاش بک بزنيد و هت تريک رونالدو را مجسم کنيد. تيم هاي رويايي هميشه وجود داشته اند و حالا هم يکي ديگر.

همه به صف شده اند تا 27 مه در ورزشگاه المپيک رم براي قهرماناني مانند ژاوي، اينيستا و مسي کف مرتب بزنند؛ هر چند درصد اندک ناخالصي آرسنال و منچستريونايتد احتمالاً سد راه بارسلونا مي شود. حريفان با سلاح خطا روح هنري آبي اناري پوشان را تا مرز نابودي پيش مي برند. در بازي رفت چلسي سه برابر بارسلونا مرتکب خطا شد اما بازيکنان اين تيم به اندازه بارسايي ها اخطار گرفتند و البته پويول هم آسيب ديد.

آنچه بر قباحت بازي مهمان سه شنبه گذشته افزود، نيت تخريبي و نه تاکتيکي نهفته در پس تمام خطاها بود. اصولاً يکي از شيوه هاي هيدينک، برنامه ريزي روي مصدوم کردن بازيکنان کليدي حريف است. به ياد داريد کره جنوبي او در نيمه نهايي جام جهاني 2002 بالاک را دواخطاره کرد و جوان آلماني فينال را از دست داد.

دست سرنوشت همان طور که بالاک و هيدينک را براي مصدوم کردن بارسايي ها متحد کرد، مهرباني عجيبي در ذات اشتارک آلماني به وجود آورد تا او براي خاطيان جريمه هاي سنگيني در نظر نگيرد. متاسفانه عدم علاقه بارسا به انجام خطا با عشق فراوان داوران بازي هاي اروپايي به عدم توقف بازي ها توام شده تا ميزان بازي تخريبي و بدون مجازات رقباي کاتالان ها افزايش يابد. آقايان، فوتبال کشتي نيست.

برخوردها را ببينيد و در سوت خود بدميد. چرا اصرار داريد خطاها را ناديده بگيريد؟ وادي توپ گرد، دنياي پرغوغاي هنر تلقي مي شود و در اين صحنه هر کس از حق ارائه آزادانه خلاقيت هايش برخوردار است. ژاوي، اينيستا، مسي و ساير بازيکنان بارسلونا رابطه يي عجيب و فرامتني با هواداران برقرار کرده اند. کار به جايي مي رسد که در قالب دشمنان ابدي قهرمان فصل 2006-2005 اروپا هم چاره يي غير از دوست داشتن قدرتمندترين باشگاه حال حاضر اروپا نخواهيد داشت. هنگام اظهارنظر درباره زيبايي ناگهان به ياد صحنه يي خاص مي افتم.

در رقابت چهار سال پيش دو تيم، تري پس از ناديده گرفته شدن خطاي کارواليو روي ويکتور والدس فرصت ثبت گل صعود تيمش را به دست آورد. اميدوارم اين بار داوران قصاب آرزوهاي چهره زيباي ميدان نشوند البته ظاهراً تمايل به کشتن خلاقيت جهاني شده است.بازي درگيرانه در ال کلاسيکوي اخير، حرکت لاليگا به سمت بهره گيري از آموزه هاي ليگ برتر را نشان داد.

آنجا در اسپانيا مفسران چنين توجيه مي کنند؛ اتکا به سبک پرشور لاتين باعث قهرماني نمي شود. بايد نتيجه گرايي را هم ياد گرفت. ما هم اينجا برداشت خاصي داريم؛ بارسلونا نسبت به شنبه روز دشوارتري پيش رو دارد چون هنوز تفاوت هاي بنيادين سبک دو ليگ مانع غلبه کامل زيبايي بر زشتي مي شود. براي يک عاشق فوتبال معاني مختلف يک پديده مجرد چندان اهميتي ندارد. براي اين عده، زيبايي، زيبايي است، مي خواهد دو دريبل باشد يا چند گل زيبا.

زشتي هم زشتي است، چه يک خطاي ساده و چه نگه داشتن توپ به قصد اتلاف وقت. در اين نما کليات به ياد آورده مي شود. پيروزي در خاطره ها ثبت مي شود و چند سال بعد کسي نمي پرسد چگونه بر حريف غلبه کرديد. اصلاً شايد همين موضوع مربيان و بازيکنان را ماشيني تربيت کرده و در اين وانفسا وقتي تيمي را فارغ از اين دغدغه ها مي بينيم، ذوق زده مي شويم.

هنر بارسا جاودانه است چون در عصر زشتي ها متولد شده اما اگر امشب آبي هاي لندن صعود کنند، چند سال ديگر در لابه لاي کرکري هاي فوتبالي حق بارسا را بيشتر از تيم هيدينک خواهيد دانست؟