رنجنامه گروهي از معلمان مدارس ايراني در دبي
گروهي از معلمان مدارس ايراني در دبي، در پيامي به «تابناک» نوشتهاند: احتراماً به آگاهي ميرساند ما چهل نفر از معلمان رسمي آموزش و پرورش مقيم امارات عربي متحده هستيم كه با عنوان تبعيت از همسر غير فرهنگي در مدارس ايراني تحت نظارت سرپرستي مدارس خارج از كشور مشغول به كاريم.
در اين باره بايد گفت که همگي ما با امضاي قرارداد يك ساله با دريافت 20 درصد حقوق ارزي، يعني يك پنجم حقوق پرداختي به ديگر همكاران اعزامي از سوي آموزشي و پرورش و البته با شرايط و ساعت كاري يكسان و غير استاندارد (36 ساعت) و گاه بيشتر در هفته موافقت کردهايم كه حقوقي تقريباً 2500 درهم، معادل تقريباً هشتصد هزار تومان در ماه ميشود. گفتني است كه همه اين شرايط را تنها و تنها براي حفظ و بقاي كانون خانواده و دوري از آسيبهاي روحي و رواني فرزندان خود پذيرفتهاند.
به هر روي، در پايان فروردين ماه 1388 يعني پس از گذشت هفت ماه از سال تحصيلي، متأسفانه هنوز حق الزحمه ماههاي گذشته را دريافت نکرده و اضافه بر آن، حكم رسمي اشتغال به كار نيز كه در سالهاي گذشته تا تاريخ 31 شهريور ماه صادر ميشد، امسال تا پايان خرداد ماه اعتبار داشته و آن هم درست در 27 اسفند 87 پس از يك ماه درخواست و اعتراض دسته جمعي صادر گشته است.
حال اين پرسش مطرح است که آيا اين پاسخ زحمت و خدمت صادقانه و خالصانه عدهاي از زحمتكشترين قشر جامعه كه خود منتقل كننده ارزشهاي اسلامي و فرهنگي و علمي ايران عزيز در بيرون از مرزها هستند و به تنهايي بار مشكلات متعدد زندگي در غربت را نيز به دوش ميكشند، است؟
آيا هيچ يك از مسئولان مربوطه، ميتواند لحظهاي خود را به جاي ما بگذارد و مشكل ما را مشكل خود بداند؟ مگر نه اين كه همگي در گفتار آرزومندند سربلند و پيروز از دايره امتحان الهي و انجام وظايف محوله برآيند؛ پس دستکم اندکي هم براي عمل در اين راستا تلاش كنند. آيا اين نوع رفتار حقكشي و ظلم مسلم و زير پا گذاشتن حقوق انساني و اسلامي نيست و آيا شايسته كشوري است كه پرچمدار ارزشهاي اسلامي انساني در دنياست كه به مشكلات و احقاق ابتداييترين و بارزترين حقوق شهروندان و خدمتگزاران رسمي خود بي توجه باشد و کوتاهي کند؟
نظر به اين كه از مراجعه به مقامات مسئول پاسخ منصفانهاي دريافت نكردهايم، عاجزانه از مقام محترم رهبري كه در جايگاه ولايت است و جامعه اسلامي هستند، خواهشمنديم خود شخصاً در رسيدگي به اين مشكل و برآورده شدن خواست بر حق عدهاي معلم مظلوم مرحمت فرموده و حمايت و پشتيباني خود را دريغ نفرمايند.
تقاضاي ما اين است كه دستکم در سال جاري كه همه بر پايه قرارداد سال گذشته كه 36 ساعت در هفته تدريس كردهايم، همچون سالهاي گذشته و بنا بر قرارداد امضا شده حقوق و مزايا دريافت کرده و مهمتر از همه حكم مأموريتي يك ساله يعني تا پايان شهريور ماه 31/6/88 صادر شود تا فرصت كافي براي برنامه ريزي براي سال آينده داشته باشيم و چنانچه تغييراتي در شرايط مد نظر مسئولان است، براي سال آينده و قراردادهاي جديد منظور شود.
پيشتر از پيگيري و رسيدگي جنابعالي سپاسگزاريم و از خداوند منان، سلامتي و سربلندي روزافزون براي حضرتعالي آرزومنديم.
و من الله التوفيق
