سونامی سرطان، همه شوربختي است!
دامن گستر شدن سرطان به دليل آلودگي هوا در اين سطح و اندازه نه سرنوشت ناگزير پايتخت نشينان است و نه دردي لاعلاج، تنها کافي است به تاريخ شهرهاي مدرن نگاهي سرسري بيفکنيم تا اين نکته روشن شود که آلودگي هوا پديده تازهاي نيست وبيشتر کشورهاي توسعه يافته در پگاهِ دوره صنعتي شدن خود با آن دست به گريبان بودهاند ولي با اراده معطوف به حل مشکل سالهاست که اين معضل را از سر راه برداشتهاند
مهدي مالمير در سرمقاله مردم سالاری نوشت:
اين روزها فراگيري انواع و اقسام سرطانها در پايتخت به چنان درجهاي رسيده است که برخي تحليلگران از آن با عنوان «تراژدي» ياد ميکنند؛ تراژدياي که کمتر خانوادهاي را ميتوان در اين چند ساله در شهر تهران سراغ گرفت که به طريقي با آن دست وپنجه نرم نکرده باشد! با اين همه، اگر کمي از نزديک تر به واژه تراژدي بنگريم به نظر نميآيد بتوان به آسودگي به آمار هر روز بالا رونده بيماري سرطان در شهر تهران تراژدي لقب داد! سبب آنکه: تراژدي اساسا به رويدادهايي گفته ميشود که از دلِ منطقِ ناگزير زندگي برآمده باشند واراده انساني کمتر اثري در رخ دادن يا ندادن آنها دارد.
به مثل: مرگهاي ناگهاني، انواع حوادث طبيعي مانند سيل و زلزله و... جملگي تراژديهاي زندگي انسان را رقم ميزنند و از آنها در بيشتر مواقع گريزي نيست! با اين وصف، پرسشي که سر بر ميآورد اين است که دريا لرزه (سونامي) سرطاني را که امروز به آن چشم دوختهايم چه ميتوان نام نهاد؟ شايد «شوربختي» عبارت بهتري براي روايت رويدادهاي تلخ اين روزهاي ما باشد. چراکه تنها از شوربختي آدمياست که حوادثي را که ميتوان با اندک حساسيت وارادهاي از وقوع آنها جلوگيري کرد ،به سبب کم کاريها وخام دستيها در برابر چشمانش ذره ذره بدل به مصيبتهاي بزرگ ميشوند!
با اين همه، گفتن ندارد که دامن گستر شدن سرطان به دليل آلودگي هوا در اين سطح و اندازه نه سرنوشت ناگزير پايتخت نشينان است و نه دردي لاعلاج، تنها کافي است به تاريخ شهرهاي مدرن نگاهي سرسري بيفکنيم تا اين نکته روشن شود که آلودگي هوا پديده تازهاي نيست وبيشتر کشورهاي توسعه يافته در پگاهِ دوره صنعتي شدن خود با آن دست به گريبان بودهاند ولي با اراده معطوف به حل مشکل سالهاست که اين معضل را از سر راه برداشتهاند و به صفحات تاریخ سپردهاند. بررسي کارنامه شهرهاي مدرن حجتي است بر اين ادعا!
در برابر اما، ما براي رهايي از اين مشکل تا به حال چه کردهايم؟ جز نصيحت مردم به ترک ديار و خروج از تهران وسرکوفت زدن به مهاجريني که از زور بيکاري و بلاتکليفي وبه سوداي گذران زندگي و لقمه اي نان، رنج به سر بردن در اين شهر هيولايي را به جان خريده اند، از عهده چه کار نمايان ديگري بر آمدهايم؟! سياستهايي مثل: دورکاري وانتقال کارمندان به شهرستانها که در دوره دولت نامتعادل قبل مطرح شد نه تنها دردي از شهر تهران دوا نکرد، آنچنان در حوزه اجرا با اما واگرهاي فراوان روبهرو بود که حتي خود مديران وقت نيز اميدي به جدي گرفتن اين دست سياستها از سوي شهروندان نداشتند!
نسخههايي که به راستي خود هيچ دست کمي از بيماري نداشتند و جز بار کردن پريشاني بر سر پريشانيهاي پايتخت حاصل ديگري در پي نداشتند! طرفه اين جاست که مديران شهر تهران که در هر همايش و جلسه سخنسرايي، نگراني شان را از افت اخلاقي پايتخت به رخ ميکشند، در برابر آمار ترسناک افزايش سرطان که سلامت اخلاقي وجسماني شهروندان هر دو را آماج گرفته است، سکوت پيشه کردهاند و دم بر نميآورند؟! و سرانجام اينکه: آيا به راستي تعبير دقيقي است معضلي را که در حوالي بياعتنايي ما و مديران ما چنين ابعاد غول آسا و هراسآوري به خود گرفته است «تراژدي» بناميم؟ دست کم تا زماني که دست ندانم کاريها و بي ارادگي ما در کار است تراژيک نيست، همه شوربختي است!
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۹
انتشار یافته: ۱۳
مشکل تهرن نشیان این است که خدا و خرما را با هم می خواهند هم امکانات رفاه و درآمد خوب و هم آسایش،هوای پاک و شهر سالم . اگر یک بار مدیران و برنامه ریزان کشور جرات پیدا کنند که بخشی از بار تهران را سبک کنند آنوقت خواهید دید که حل این معضل آنچنان هم سخت نیست اما آنچه مانع از براشتن چنین گامی است ترس از فنا شدن منافع آنی و لحظه ای همان کسانی است که قرار است این تصمیم سخت را بگیرند یا اجرا کنند. بیش از یازده سال پیش هیتی از ژاپن امدند و طرح دادند که اکر اجرا می شد امروز هوای پاک داشتیم و هزاران نفر که بر اثر سرطان و سکته و.،و، در خاک هستند ،زنده بودند ولی به انی که سوار هواپیما شدند،طرح بایگانی شد. !؟!؟ چرا؟ چرا پارازیت ها بر چیده نمی شود؟ مگر همین اکنون مردم با وجود این پارازیت ها، ماهواره ها را نمی بینند،؟ به فرض گروهی نبینند، فیس بوک هست، تلفن، ای میل و.و.و.و هست، پس چرا؟ باید اب و خاک الوده شود ؟ عامل اصلی پارازیت را یادتان رفته ،نکند مینوشتی سانسورتان میکردند؟ از زمان ایجاد پارازیت سونامی سرطان اوج گرفته وگرنه سی چهل سال پیش هم آلودگی تهران وجود داشت ولی آمار سرطان به این اندازه نبود. 
بت سلام خدمت شما من در سال 86 پدرم را بعلت سرطان حنجره از دست دادم بعد از کلی هزینه که کردم والان مادرم مبتلا شده سرطان روده خواستم بگم که واقعا سرطان بجز درد هزینه خیلی بالایی داره بخصوص که الان داروهای اصلی را تایید نمی کنند و هرچه داروی فیک هست تایید میشه نه عزیز از شوربختی نیست از عدم نظارت بر کالا است تو جنوب ماده سمی به گوجه میزنن تا قرمز بشه و اخرش میشه سرطان شما نگاه کنید به روند الودگی اگر ما چندین روز نگذاریم هیچ خودرویی تردد کند باز هم الودگی وجود دارد گویی کسی ویا کسانی پشت این موجود بودن دود والودگی از ذرات خاک گرفته تا کربن را برای همیشه در هوای تهران صادر کردهاند همه این مشکلات بخاطر این هوای آلوده,این حجم پارازیت ها,آب آلوده,جدیدا سیب و خیار و گوجه مسموم و و و و در یک کلام بخاطر منافع تعدادی محدوده که جان اکثریت را به خطر انداخته.خدا از شما نگذرد 
بخشی از سرطان به آلودگی هوا مربوط میشود اما مواد غذایی آلوده مانند مرغ هایی که باید طی 6 ماه رشد کنند در 45 روز رشدشان کامل ده و به کشتارگاه میروند یا سوسیس و کالباس و نوشابه های گاز دار که همه ما از خطرات حتمی و یقینی آن آگاهیم و یا میوه و سبزیجاتی که با فاضلاب آبیاری شده و برای دفع حشرات آغشته به سموم مختلف است و یا با آب سالم تغذیه شده اما دارای کود شیمیایی و سموم مختلف است گوجه فرنگی و هندوانه ای که با رنگ های صنعتی قرمز می شوند ویا نانهایی که بدون سبوس هستند و یا روغن ها و کره هایی که معلوم نیست از چه درست شده اند. شکلات و شیرینی های متنوع با مواد نامعلوم و روغن پالم، شکر و قند یا نمکی که اصلاً نمک نیست و مواد لازم و ضروری آن تصویه شده و معلوم نیست به چه میزان ید به آن افزوده شده است. یا استرس فراوان در زندگی های جدید و یا امواج موبایل و ماهواره و ... چگونه میتوان به سلامت و عمر طولانی اندیشید؟؟؟ نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟