زمزمه عاشقانه يک جفت قو
گراهام سونس پس از تساوي بدون گل ليورپول مقابل ناتينگهام فارست در هفته پاياني فصل 1984- 1983 از عدم لياقت تيمش براي تکميل پروژه هت تريک جام گفت. کاپيتان وقت ليورپول پس از پايان بازي مقابل قهرمان سه سال قبل اروپا گفت؛ «با توجه به شخصيت خاص باشگاه قهرماني ما در آن فصل سزاوارانه نبود. اگر کمترين امکانات ممکن را هم داشتيم باز هم بر جام بوسه مي زديم.»
به نوشته اعتماد و به نقل از گاردین، تصاوير و صداهاي 25 سال قبل در بهترين بازه زماني يادآوري مي شوند؛ هنگامي که ماراتن ليگ برتر به پايان نزديک مي شود و نفر دوم نه تنها براي پيشتازي تلاش نمي کند بلکه با خلق حماسي ترين سقوط ها ناخودآگاه نفر اول را به حفظ رتبه وامي دارد. اما آيا نفر اول (منچستريونايتد) لايق سومين قهرماني پياپي در ليگ برتر است؟ در اين مورد صحت اظهارات گراهام سونس به اوج مي رسد.
به هر حال اگر باور کنيم فوتبال نيز مانند زندگي از يکسري اتفاقات معنادار و مرتبط با هم تشکيل شده، پس ناگزير به پذيرش برخي خرافات خواهيم بود. 25 سال پيش ليورپول ناسزاوار در فينال المپيکو از رم يک مغلوب ساخت و به جام قهرماني رسيد. حالا پس از سپري شدن يک ربع قرن، منچستريونايتد در صورت غلبه بر آرسنال به پايتخت ايتاليا مي رود تا بلکه براي چهارمين بار فاتح اروپا نام بگيرد. نتايج هفته گذشته باعث شد مردان فرگوسن بي توجه به آمار و اعدادي که خاطرات خوب و بد را يادآور مي شود،
با آسودگي خاطر خود را آماده بازي هاي دشوار ادامه راه کنند. شايد بتوان ناکامي شياطين سرخ در راه رسيدن به فينال جام حذفي انگليس را ناشي از چمن نامطلوب ويمبلي يا ضربه پنالتي ضعيف برباتوف دانست اما به راستي غيبت ويديچ و فرديناند کمر قهرمان اروپا و انگليس را شکست. اگر گل هاي رونالدو را عامل توفيق شياطين سرخ در فصل گذشته بدانيم بدون ترديد بايد از زوج مرکز خط دفاعي مردان اولدترافورد به عنوان اصلي ترين دليل کاميابي طي سال جاري نام ببريم.
ويديچ پس از آن اشتباه وحشتناک مقابل فرناندو تورس يکي از عوامل برتري 4 بر يک ليورپول ميهمان مقابل منچستريونايتد ميزبان شناخته شد اما بازگشت پرفروغي داشت و حالا يکي از اصلي ترين ستون هاي باشگاه در راه برابري با رکورد قهرماني هاي ليورپول است. روزهاي محروميت او سخت ترين لحظات فصل منچستريونايتد را رقم زد.
در حقيقت زوج هاي مرکز خط دفاع مانند پيرمرد و پيرزني هستند که هر چه بيشتر کنار هم زندگي مي کنند، احتياج بيشتري به يکديگر پيدا مي کنند. مي توان آنها را به قو هم تشبيه کرد. چنانچه يک قو بميرد، جفت او هم دوام نمي آورد و به خاطر حجم بالاي آوازهايش در سوگ دوست از دست رفته جان مي دهد. جان تري در غياب ريکاردو کارواليو تا مدت ها با هيچ زوج ديگري هماهنگ نشد تا اينکه برانيسلاو ايوانوويچ از راه رسيد و هنگام به زانو درآوردن دفاع ظاهراً آهنين ليورپول لياقت هاي لازم جهت بازي کنار «کاپيتان جان» را بروز داد.
آرسنال تمام طول فصل از يک خط دفاعي نه چندان مطمئن ضربه خورد. در اين شرايط ونگر کيفيت نامطلوب ويمبلي را بهانه ناکامي قلمداد مي کند. جيمي هيل مردي که در دهه 60 کاونتري را از دسته سوم به دسته اول رهنمون کرد، اعتقاد داشت اولين خريد يک مربي موفق دو دروازه بان خوب خواهد بود.
درخشش فابيانسکي دروازه بان دوم توپچي هاي لندن در بازي با ليورپول نمايش ضعيف او مقابل چلسي را از خاطرها زدود و در عوض ياد فراز و فرودهاي بلانچ فلاور دروازه بان سابق ايرلند شمالي را زنده کرد. اين گربه (لقبي که براي بلانچ در نظر گرفته بودند) تحت هر شرايطي شيرجه مي زد، يا توپ را در آغوش مي گرفت يا گل هاي مضحکي دريافت مي کرد. دومين تساوي 4- 4 ليورپول طي هشت روز بار ديگر اين سوال را مطرح ساخت؛ دفاع بهتر است يا حمله؟ شايد نتوان اولويتي قائل شد. گاهي نتايج برآمده از خواست نهان مربيان است. رالي گل اخير ليورپول در بازي هيجان انگيز سال 1997 را به ياد آورد؛ زماني که ري اونز در پايان يک ماراتن فوتبال برتري 4 بر 3 قرمزهاي آنفيلد را مقابل نيوکاسل کيگان جشن گرفت. او هميشه برد مي خواست و حتي در پايان دراماتيک ترين نبرد طي دشوارترين مقاطع و آنجا که بخت هم ياري نمي رساند باز شاهد پيروزي را در آغوش مي گرفت.
در پايان يکي از کلاسيک ترين بازي هاي تاريخ فوتبال بين آلمان و ايتاليا در نيمه نهايي جام جهاني 1970 هواداران قبل از دانستن دلايل پيروزي 4 بر 3 لاجوردي ها خواستار اطلاع يافتن از رموز چنين رقابت پرگلي بودند. عده يي لذت بردند و گروهي تصور کردند در حال تماشاي بسکتبال هستند. باخبر شدن از احساس 120 هزار هوادار آن بازي غيرممکن به نظر مي رسيد. خب نمي توانيد يک حکم کلي صادر کنيد چون به عنوان يک تماشاگر فقط يک حق راي داريد و نظر شما در دل عقايد متضاد جمع چندان جدي گرفته نمي شود.
