سنا: رايس شكنجه زندانيان را تاييد كرده بود
وزير امور خارجه دولت بوش در زمان تصدي پست مشاور امنيت ملي رييس جمهور، به طور شفاهي درخواست سيا را براي انجام شكنجه به روش خفگي مصنوعي بر روي يك تروريست مظنون القاعده در ژوئيه سال 2002 تاييد كرده بود.
به گزارش ايسنا، جزييات نقش كاندوليزا رايس، وزير پيشين امور خارجه آمريكا در استفاده از شكنجه عليه مظنونان تروريست در گزارشي از سوي كميتهي اطلاعاتي سناي آمريكا تشريح شده است.
اين گزارش نشان ميدهد كه رايس نسبت به آنچه كه در پاييز گذشته در شهادت كتبي به كميتهي نيروهاي مسلح سناي آمريكا اذعان كرده بود، نقش بزرگتري در اين برنامه داشته است.
خبرگزاري آسوشيتدپرس گزارش داده است كه در آن زمان سازمان امنيت ملي به رياست رايس به نظرات حقوقي مخالف شكنجه كه به كرات بيان شد، توجهي نكرده است.
كميته نيروهاي مسلح سناي آمريكا نيز در گزارشي كامل به جزييات ارتباط مستقيم بين برنامهي بازجويي سخت سازمان اطلاعات مركزي آمريكا و سوء استفاده از زندانيان گوانتانامو، زندانهاي افغانستان و زندان ابوغريب عراق پرداخته است.
بر اساس اين روايت جديد از اين شكنجهها كه در آن پيشنهادات حقوقي دولت جورج بوش، رييس جمهور پيشين آمريكا به سيا نيز وجود دارد، رايس شخصا در ژوئيه 2002 تاييديهي شكنجهي ابوزبيده يكي از بازداشتيان مهم القاعده را به جورج تنت، مدير وقت سيا داده بود.
وي پاييز سال گذشته تنها به اين مطلب اذعان كرد كه در نشستهايي شركت داشته كه در آنها در مورد درخواست بازجويي سيا بحث ميشد و اين كه وي از دادستان كل خواسته بود تا اين درخواست را از لحاظ حقوقي بررسي كند.
رايس مدعي شده بود كه جزييات اين نشستها را به ياد نميآورد. يك سخنگوي رايس نيز از اظهارنظر در اين باره خودداري كرد.
چند روز پس از تاييديهي دولت، وزارت دادگستري استفاده از روش خفگي مصنوعي را تاييد كرد.
بر اساس اين گزارش، ابوزبيده در اوت 2002 حداقل 83 بار تحت اين شكنجه قرار گرفت.
در اين افشاگري جديد ذكر شده است كه سالهاي بعد از اين اقدام به طور متعدد اين برنامه از لحاظ حقوقي در داخل كاخ سفيد مورد بررسي قرار گرفت و به طور ضمني اين نتيجه به دست آمد كه اين روشهاي سخت به ويژه احساس خفگي مصنوعي احتمالا ناقض قوانين ضد شكنجه و همچنين قانون اساسي آمريكاست، اما وكلاي دولت بوش به روند انجام اين برنامه اعتبار ميبخشيدند.
سيا در سال 2005 ديگر از اين شكنجهي قديمي استفاده نكرد.
در اين دو گزارش سنا خاطرنشان شده كه وكلاي سيا براي نخستين بار در آوريل 2002 چند هفته پس از دستگيري ابوزبيده در پاكستان طرح شكنجهي وي را با روش احساس خفگي مصنوعي به وكلاي كاخ سفيد دادند.
تنت در خاطرات خود نوشته است كه افسران سيا خود اين طرح را ارايه كرده بودند.
سپس رايس در مه 2002 به همراه جان اشكرافت، دادستان كل وقت و آلبرتو گونزالس، مشاور كاخ سفيد با نمايندگان سيا ديدار كرد تا در مورد استفاده از اين روش شكنجه گفتوگو كند.
بنابر گزارش كميته سرويسهاي مسلح سنا، دفتر حقوقي پنتاگون، وزارت دفاع آمريكا، شش ماه پيش از اين زمان يعني در دسامبر سال 2001 در مورد استفاده از تاكتيكهاي تمريني بازجويي و بازداشت بر روي يك يگان آموزشي ارتش آمريكا كه به نيروهاي مسلح چگونگي تحمل رفتارهاي سخت را آموزش ميداد، تحقيق كرده بود.
يك مقام پيشين اطلاعاتي آمريكا عنوان كرد كه افسران سيا همچنين با استفاده از تجربهي انجام روشهاي سخت نمايشي بازجويي توسط اين يگان، پيشنهاد انجام اين شكنجه را داده بودند.
سپس مقامهاي اين يگان آموزشي، به درخواست دفتر مشاور كل پنتاگون جزييات روشهايشان را به پنتاگون اعلام كردند كه اين فهرست شامل احساس خفگي مصنوعي نيز بود.
اين يگان آموزشي هشدار داده بود كه اين تكنيكهاي سخت فيزيكي به دليل مقاوم كردن بيشتر زندانيان ميتواند نتيجه معكوس داشته باشد.
آنها هم چنين در مورد صحت اطلاعات به دست آمده از روشهاي سخت و واكنش غيرقابل تحمل عموم مردم نيز هشدار داده بودند.
وزارت دادگستري كمتر از يك هفته بعد با انتشار نظر حقوقي خود از برنامهي سخت بازجويي سيا حمايت كرد.
در اين نظريه اين گونه نتيجه گرفته شده است كه استفاده از روشهاي سخت بازجويي براي بازداشتيان تروريست قابل پذيرش است، زيرا همين تكنيكها باعث درد شديد فيزيكي و يا رواني براي دانشجويان مورد آزمايش ارتش آمريكا كه در برنامهي آموزشي دولت شركت داشتند، نشده است. اما چندين تن نيز كه در اين برنامه شركت كرده بودند، با استفاده از بازجوييهاي تمرينيشان در شرايط جنگي مخالفت كرده بودند.
يك روان شناس ارشد ارتش در يك نامهي الكترونيكي به تاريخ اكتبر 2002 به پرسنل خود در خليج گوانتانامو نوشت: اين روشها به خودي خود خطرناك هستند و حتي در يك شرايط كنترل شده، بعضي از دانشجويان زخمي شدند.
وي گفته بود: در استفاده از اين روش عليه بازداشت شدگان يقينا ميزان خطرات افزايش خواهد يافت.
