گفتگوی حسین (ع) و زینب (س) در شب عاشورا به روایت رهبر انقلاب

در شب عاشورای حسینی، شب ماتم و اندوه آل‌الله، مراسم عزاداری سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین علیه السلام و اصحاب با وفای ایشان، با حضور رهبر معظم انقلاب اسلامی، جمعی از مسئولان و هزاران نفر از قشرهای مختلف مردم در حسینیه امام خمینی(ره) برگزار شد.

به گزارش «تابناک»، در این مراسم، حجت الاسلام و المسلمین سید احمد خاتمی در سخنانی، صحنه کربلا را عرصه رویارویی «اردوگاه شیطان» با «اردوگاه حق» توصیف کرد و گفت: در این رویارویی، اصحاب حضرت سیدالشهدا(ع)، جان و مال خود را با خدا معامله کردند و لازمه معامله با خداوند نیز شناخت دقیق راه و مسیر زندگی و پس از آن، ثابت قدم و استوار ماندن در راه حق و حقیقت است.

وی راه درست را راه ولایت و پرهیز از قرار گرفتن در جبهه بندی‌های کاذب خواند و افزود: ستون فقرات رجزخوانی‌های اصحاب امام حسین(ع) در میدان نبرد روز عاشورا، تأکید بر ولایتمداری و ایستادگی و پایداری در مسیر ولایت است.

عضو مجلس خبرگان رهبری، همچنین با اشاره به تقارن عاشورای امسال با ۱۳ آبان روز مبارزه با استکبار جهانی، گفت: پیام و درس نهضت عاشورا «مقاومت، عزت و تسلیم نشدن در مقابل ظلم» است و ملت عاشورایی و کربلایی ایران نیز با تمام وجود به این پیام پایبند است.


در این مراسم، همچنین آقایان نورایی و حدادیان مرثیه خوانی و نوحه سرایی کردند.


ماجرای گفتگوی امام حسین علیه‌السلام و حضرت زینب در شب عاشورا

همچنین به مناسبت فرارسیدن محرم الحرام و ایام عزاداری شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام و یاران ایشان، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله خامنه‌ای، ده قطعه فیلم از بیانات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در شرح ماجرای عاشورا و روضه‌خوانی ایشان درباره‌ی مصائب حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام در اختیار کاربران قرار داده است.

قطعه حاضر، روایتی است از ماجرای شهادت حضرت اباالفضل العباس علیه‌السلام به روایت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در نماز جمعه تهران در تاریخ ۲۶ فروردین ۷۹ بیان کرده‌اند.

متن بیانات حضرت آیت‌الله خامنه‌ای که در این فیلم می‌بینید:

«وفاداری حضرت اباالفضل العباس هم از همه جا بیشتر در همین قضیه‌ی وارد شدن در شریعه‌ی فرات و ننوشیدن آب است. البته نقل معروفی در همه‌ی دهانها است که امام حسین علیه‌السلام حضرت اباالفضل را برای آوردن آب فرستاد. اما آنچه که من در نقل‌های معتبر - مثل «ارشاد» مفید و «لهوف» ابن‌طاووس - دیدم، اندکی با این نقل تفاوت دارد. که شاید اهمیت حادثه را هم بیشتر می‌کند.

در این کتابهای معتبر این‌طور نقل شده است که در آن لحظات و ساعت آخر، آن‌قدر بر این بچه‌ها و کودکان، بر این دختران صغیر و بر اهل حرم تشنگی فشار آورد که خود امام حسین و اباالفضل با هم به طلب آب رفتند. اباالفضل تنها نرفت؛ خود امام حسین هم با اباالفضل حرکت کرد و به طرف همان شریعه‌ی فرات - شعبه‌ای از نهر فرات که در منطقه بود - رفتند، بلکه بتوانند آبی بیاورند.

این دو برادر شجاع و قوی‌پنجه، پشت به پشت هم در میدان جنگ جنگیدند. یکی امام حسین در سن نزدیک به شصت سالگی است، اما از لحاظ قدرت و شجاعت جزو نام‌آوران بی‌نظیر است. دیگری هم برادر جوان سی‌وچند ساله‌اش اباالفضل العباس است، با آن خصوصیاتی که همه او را شناخته‌اند.

این دو برادر، دوش به دوش هم، گاهی پشت به پشت هم، در وسط دریای دشمن، صف لشکر را می‌شکافند. برای این‌که خودشان را به آب فرات برسانند، بلکه بتوانند آبی بیاورند. در اثنای این جنگِ سخت است که ناگهان امام حسین احساس می‌کند دشمن بین او و برادرش عباس فاصله انداخته است.

در همین حیص و بیص است که اباالفضل به آب نزدیکتر شده و خودش را به لب آب می‌رساند. آن‌طور که نقل می‌کنند، او مشک آب را پر می‌کند که برای خیمه‌ها ببرد. در این‌جا هر انسانی به خود حق می‌دهد که یک مشت آب هم به لبهای تشنه‌ی خودش برساند؛ اما او در این‌جا وفاداری خویش را نشان داد.

اباالفضل العباس وقتی که آب را برداشت، تا چشمش به آب افتاد، «فذکر عطش الحسین»؛ به یاد لبهای تشنه‌ی امام حسین، شاید به یاد فریادهای العطش دختران و کودکان، شاید به یاد گریه‌ی عطشناک علی‌اصغر افتاد و دلش نیامد که آب را بنوشد.

آب را روی آب ریخت و بیرون آمد. در این بیرون آمدن است که آن حوادث رخ می‌دهد و امام حسین علیه‌السلام ناگهان صدای برادر را می‌شنود که از وسط لشکر فریاد زد: «یا اخا ادرک اخاک».»