به تو مي انديشيم

ليگ قهرمانان، ليگ خاطرات و اميد است. مي توانيد گذشته هاي تلخ و شيرين را به ياد بياوريد و براي ادامه راه آماده شويد. اگر مثال مي خواهيد،به اين جان تري مصمم بنگريد که چگونه براي زدودن خاطره تلخ پنالتي فينال فصل گذشته به آب و آتش مي زد يا بالاک را زير نظر بگيريد.

به نوشته اعتماد، نايب قهرمان ترين بازيکن دهه هاي اخير فوتبال دنيا هنوز ناکامي روزهاي بازي در لورکوزن و بايرن مونيخ را فراموش نکرده است. اصلاً چرا راه دوري برويد. همين منچستريونايتد 9 سال پس از برتري دراماتيک مقابل بايرن بار ديگر طي يک سناريوي عجيب بر جام ليگ قهرمانان بوسه زد. چنانچه نمونه هاي قبلي گريز از شکست به اميد را يادآور مي شود، اين يک مورد امتداد قدم زدن در جاده خوشبختي را در خاطره ها نقش مي زند.

حتماً وصف اعتماد به نفس اليورکان سنگربان بازنشسته بايرن قبل از شروع ضربات پنالتي فينال فصل 2001 - 2000 را شنيده ايد که هنگام قرار گرفتن باراخا پشت ضربه هفتم والنسيا به تعطيلات مي انديشيد. آرسنال و چلسي براي رويارويي با يکديگر به چنين اطمينان خاطري احتياج دارند، هر چند خيلي خوب مي دانند عدم تشخيص فاصله اعتماد به نفس و غرور کاذب تا چه ميزان مخرب خواهد بود.

حداقل جان تري از روي سکوهاي بريج متوجه شد چگونه تيم هاي انتحاري مانند ليورپول مي توانند دردسر بيافرينند. به هر حال حاضران در نيمه نهايي ليگ قهرمانان فصل جاري براي رسيدن به جاده رم (محل برگزاري) انگيزه هاي خاص خود را دارند. منچستريونايتد مي خواهد اولين مدافع واقعي عنوان قهرماني طي 19 سال گذشته نام بگيرد.

کار آنها به مراتب دشوارتر از آخرين فاتح دو دوره پياپي اين رقابت ها است چون تغيير شکل برگزاري ليگ قهرمانان بر تعداد بازي ها افزوده و ميلان ساچي با انجام فقط 9 بازي (چهار رقابت مقابل نمايندگان فنلاند و بلژيک انجام شد) جام را بالاي سر برد.

در ضمن فراموش نکنيد آن زمان کسب پنج پيروزي تضمين لازم براي برتري در بازي نهايي بود. بارسلونا که به دليل قهرماني در ساليان گذشته عقده خودکم بيني چلسي و آرسنال را ندارد، جهت تبديل فوتبال زيبا به جام قهرماني راهي نيمه نهايي مي شود. مي گويند آبي و اناري پوشان بهترين نوع فوتبال را ارائه مي کنند.

خب، اگر خودشان چنين ادعايي دارند، اين گوي و اين ميدان. هر چند فاصله افتخارات رئال مادريد و بارسلونا در ليگ قهرمانان خيلي زياد است اما سومين قهرماني کاتالان ها علاوه بر جدا کردن آنها از تيم هايي مانند ناتينگهام فارست، فاصله افتخارات دو دشمن ديرينه را کاهش مي دهد. در اين صورت شايد رسيدن به دستاوردهاي رئال مادريد (9 قهرماني در ليگ اروپا) کمي در دسترس تر به نظر برسد. آرسنال از اين قيل و قال ها برکنار است.

براي بيشتر ستاره هاي فعلي تيم لندني ليگ قهرمانان يک تابوي نشکستني است. ولکات، فن پرسي و آدبايور بايد با فشارهاي موجود کنار بيايند و در اين راه فرماندهي به نام ونگر دستور حمله را صادر مي کند. او به دلايل متعددي از انگيزه قهرماني در اروپا برخوردار است. شايد مهم ترين دليل سه ناکامي در سه فينال سه جام معتبر اروپا باشد.

به عنوان يک مربي چه ناکامي ديگري مي تواند شما را چنين حريص جبران کند؟ بله او در مقطع فعلي از تري و کان هم با اعتماد به نفس تر است. بدشانسي در بازي نهايي ليگ قهرمانان، جام يوفا و جام در جام اروپا ونگر را در رديف رقم زنندگان هت تريک ناکامي (افرادي مانند جيوواني تراپاتوني) قرار مي دهد. او و وه آ فينال فصل 1992- 1991 جام در جام اروپا را به وردربرمن توماس شاف واگذار کردند.

هشت سال بعد بازي پاياني جام يوفا مسلخ بزرگاني مانند ويرا، آدامز و برکمپ شد و روزهاي داغ سال 2006 هم جايي براي سرافکندگي آنري و ونگر مقابل بارساي درخشان ونگر بود.

مي بينيد هر چهار تيم حاضر در نيمه نهايي انگيزه هاي متفاوتي دارند؛تري به قصد انتقام از زمين و زمان چلسي را رهبري مي کند،منچستريونايتد با فرگوسن سوداي دفاع از عنوان قهرماني را دارد ،بارسلونا مي خواهد تاريخ را برندگان بنويسند و بالاخره جوانان آرسنال هم تشنه بلوغ با ميانبري به نام جام هستند. راستي، فراموش نکنيد فرگي که در تمام شئون زندگي حرفه يي خواهان مصادره عناوين و رکوردهاي ليورپول است، به لطف قهرماني احتمالي در فصل جاري کنار باب پيسلي سرمربي فقيد ليورپول تنها مربي فاتح سه دوره ليگ اروپا نام مي گيرد. حالا سوال اينجا است؛ اشتياق کدام تيم بيشتر است؟

چه عاملي برتري نهايي را رقم مي زند؟ آيا عوامل مورد اشاره در ملاقات هاي چهار غول بزرگ کليدي و تعيين کننده خواهد بود؟ ما هواداران در روزهاي داغ آتي به درون تيم ها سفر خواهيم کرد بلکه متوجه شويم قرار است چه اتفاقاتي ما را ذوق زده کند،