سوت و کف برای حرف‌های احمدی‌نژادی روحانی!

گویا اختلافات سیاسی و عقیدتی درباره نقش دولت در موضوع عفاف و حجاب پایانی ندارد. در حالی که منتقدان دولت، به ویژه در مجلس به عملکرد بخش‌هایی از دولت از جمله وزارت کشور و ارشاد معترض هستند و نیز فصل گرم سال و اوج اختلاف بر سر حجاب و عفاف زنان در حال گذری شدن است، اوضاع همچنان بر‌‌ همان پاشنه چند سال اخیر می‌گذرد و حتی به سختی می‌توان تفاوت چندانی را در جملات عالی ترین مقام اجرایی کشور در دو دوره پیاپی یافت.

به گزارش «تابناک»، دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور در آخرین تحول مهم در این حوزه، در جریان سفر به خراسان رضوی در دو سخنرانی جداگانه به دو زاویه متمایز از این بحث پرداخته است. ایشان در جریان دیدار با ایثارگران استان اظهار داشته: «این سرزمین برای حجاب و عفت جنگید و مبارزه کرد و پیکرهای بی‌جان روی سنگ‌های مسجد گوهرشاد به زمین افتاد، اما از عفافش دفاع کرد و دفاع می‌کند و نخواهد گذاشت آن میراث شوم خاندان جنایتکار پهلوی در این سرزمین خودنمایی کند».

روحانی در جریان دیدار با نخبگان استان نیز در اظهاراتی که بنا به ادعای برخی رسانه‌ها، باعث خروج اعتراض‌آمیز برخی از حاضران شده است، با اشاره به امر خداوند بر انجام فریضه امر به معروف و نهی از منکر گفته: «اول باید معروف را در جامعه معرفی کنیم و بعد امر کنیم. باید برای مردم توضیح و شرح دهیم. در عصر و دنیای ما راهی جز اقناع نداریم. باید نسل جوان را اقناع کنیم اما متأسفانه دو چیز یاد گرفته‌ایم؛ دیوار و فیلتر؛ اینکه کاری درست نمی‌کند، شما فیلتر درست می‌کنید و آن جوان هم فیلترشکن».

رئیس جمهور ادامه داد: «مریض با دیوار و فیلتر و ون مداوا نمی‌شود، بلکه باید بیمار را نزد متخصص برد. اگر سلامت، راه علمی دارد، اقتصاد و فرهنگ و مبارزه با فساد هم راه علمی دارد».

برای اثبات قابل توجه نبودن تغییر نگاه رئیس دولت یازدهم در موضوع حجاب نسبت به نگاه رئیس دولت یازدهم می‌توان به سخنان احمدی‌نژاد در آخرین روزهای سال ۱۳۹۰ اشاره کرد.

جمعی از نمایندگان مجلس از احمدی‌نژاد پرسیدند: «چرا جناب‌عالی با علم به اینکه انتقاد از برخی مجریان قانون عفاف و حجاب در رسانه ملی، موجب کاهش اقتدار نظام در این حوزه و بد‌تر شدن وضع پوشش اسلامی در جامعه خواهد شد، در برنامه زنده تلویزیونی ضمن متهم کردن برخی مجریان این قانون بر خلاف اجماع فقها بر وظیفه دولت اسلامی در آن مرتبه از امر به معروف و نهی از منکر ـ که نیازمند اعمال قانون است ـ با اعلام این مطلب که راه حل این مسأله منحصر به کار فرهنگی است، از دولت سلب مسئولیت نمودید و پس از مخالفت گسترده مراجع تقلید، ائمه جمعه، علمای بلاد و نمایندگان مجلس با سخنان شما در مصاحبه زنده تلویزیونی بعدی اعلام کردید که سخن من‌‌ همان است که گفتم؛ این رفتار شما چگونه توجیه می‌شود؟».

و احمدی‌نژاد نیز پاسخ داد: «گفتند چرا راجع به حجاب و عفاف نظر دادید؟ ما چه گفتیم؟ من چند حرف روشن دارم. این دیگر حرف بین خودمان است و می‌خواهیم از خودمان انتقاد کنیم. چرا هر وقت پای فرهنگ به میان می‌آید، ما مردم را متهم و شروع به برخورد با مردم می‌کنیم؟ ما گفته‌ایم این ملت با فرهنگ‌ترین و متمدن‌ترین ملت‌هاست. همة ارزش‌ها، اصول، دین و معنویت را همین ملت حفظ کرده است. چرا تا در گوشه‌ای از فرهنگ به نظر ما اشکال می‌رسد، شروع به زیر سؤال بردن جوان‌ها و ملت می‌کنیم؟ حرف‌های ما این است، آیا اشکال دارد؟ ما می‌گوییم ملت ایران مؤمن، پاک، خوب و دوست‌داشتنی‌اند و من و شما را هم همین ملت سر کار آورده‌اند. ما می‌گوییم با مردم خوب برخورد کنید، به مردم توهین نکنید، این قدر سخت نگیرید. البته به قول برادر عزیزمان آقای مطهری، اگر کسی سازمان یافته و با برنامه می‌خواهد تخریب کند و آسیب بزند، تکلیفش معلوم است.

قوة قضائیه و سایر دستگاه‌ها کار اطلاعاتی کرده و شناسایی کنند؛ اما این نیاز به برخورد عمومی ندارد. باید حکم قاضی باشد. ما می‌گوییم با توده‌های مردم باید با محبت رفتار شود. مبنای رفتار حکومت با مردم محبت و مهربانی است. کار فرهنگی با برخورد و بگیر و ببند نمی‌شود. ما می‌گوییم آبرو و حقوق مردم محترم است. ما از این دفاع کرده‌ایم، آیا این چیز بدی است؟ ما می‌گوییم این قدر به دختر‌ها و پسر‌ها گیر سه‌پیچ ندهید، بچه‌های خودمان هستند. شما به همین جوان‌ها احترام بگذارید، ببینید همین‌ها چه می‌کنند. والله همین جوان‌های مملکت انقلاب و جنگ را اداره کردند. بالاخره شب عید است، کمی هم با یکدیگر شوخی کنیم. می‌شود هر زمانی که ۲۲ بهمن و انتخابات و… است، دوربین را روی همة تیپ‌ها ببریم، اما به محض اینکه این دوره گذشت، یقة این تیپ‌ها را بگیریم؟ این تناقض است و تناقض یک موقعی کار دست انسان می‌دهد. باز هم شوخی کنیم؛ کدام یک از من و شما در زندگیمان گناه نکرده‌ایم؟ گناه خیلی بد است و من راضی به هیچ گناهی نیستم، اما چه کسی با من و شما برخورد کرده است؟ چون من و شما هستیم اشکال ندارد؟ مرگ خوب است، برای همسایه؟ کاری نکنیم که ملت بگویند: واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند، چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند».

برخی طرفداران احمدی‌نژاد با استفاده از سخنان رهبر انقلاب در دیدار با خبرگان رهبری در شهریور ۸۹ به دفاع از رفتار دولت دهم در حوزه فرهنگ و دین می‌پرداختند. متن سخنان رهبری در این باره این گونه است: «وظیفه‌ دولت درست کردن عقاید مردم است؟ نه. وظیفه‌ دولت زمینه‌سازى است؛ وظیفه‌ عملیاتى و میدانى به عهده روحانیت است، به عهده‌ زبدگان است، به عهده‌ نخبگان حوزه و دانشگاه است. این وظیفه میدانى است. من امروز نگاه می‌کنم جاى این مجموعه مکرم دینى و علمى را در خیلى جا‌ها خالى مى‌بینم».

روحانی‌‌ همان سخنان احمدی‌نژاد را با عباراتی متفاوت تکرار می‌کند و رسانه‌های طرفدار دولت آن را در بوق و کرنا می‌کنند و آن را نشانه مردمی بودن رئیس‌جمهور می‌دانند. پرسش اصلی این است، زمینه‌سازی که وظیفه دولت است، چگونه انجام شده و آیا بهتر نیست روحانی به جای تکرار سخنان احمدی‌نژاد زمینه‌سازی‌های دولتش در این حوزه را توضیح دهد؟

در طرف مقابل، بسیاری از منتقدان دولت هم کسانی هستند که وظیفه عملیاتی و میدانی بر عهده آن‌هاست. این افراد هم باید پاسخ دهند به جز فشار آوردن بر دولت برای بهتر شدن وضعیت فرهنگی کشور چه کاری کرده‌اند؟