درسهاي حكومتي در محضر عالم آل محمد
جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز نوشت:
امروز، 11 ذيقعده سالروز ميلاد مسعود حضرت ثامن الحجج امام رضا عليه السلام است. اختصاصيترين عنوان امام هشتم كه در مجامع خاص مطرح است "عالم آل محمد" است و عنوان ديگري كه براي آن حضرت در مجامع عام بكار برده ميشود "امام رئوف" است.
با اينكه تمام ائمه معصومين مظهر علم خدا بودند، اما به اقتضاي شرايط زمان هر يك از آن بزرگواران به عنواني متصف شدند كه به نوعي عنوان اختصاصي تبديل گرديده است. درباره امام رضا عليه السلام از جد بزرگوارشان امام صادق عليه السلام روايت است كه به فرزند خود امام موسي بن جعفر عليه السلام ميفرمودند: "عالم آل محمد در صلب تو ميباشد و ايكاش من او را درك ميكردم او همنام اميرالمؤمنين علي عليه السلام است."
اين ويژگي را همگان در دوران مأمون خليفه عباسي در صحنه مناظرات علمي كه به دستور وي ترتيب داده ميشد و امام رضا عليه السلام بر تمام مناظره كنندگان غلبه ميكردند و همه را مجاب ميفرمودند مشاهده كردند. ابوالصلت هروي ميگفت از علي بن موسي الرضا عالمتر نديدم و عالمي را نديدم مگر آنكه به اعلم بودن آن حضرت شهادت داده است. اين موضوع به مرو و خراسان محدود نميشد بلكه در مدينه نيز جريان داشت. خود حضرت امام رضا عليه السلام نيز ميفرمودند: "من در روضه منوره مينشستم و علماي مدينه كه بسيار بودند هرگاه از حل مسألهاي عاجز ميشدند به من مراجعه ميكردند و من جواب ميگفتم".
ويژگي برتر اينست كه حضرت امام رضا عليه السلام در همان حال كه برترين عالم زمان خود بودند، مهربانترين و متواضعترين فرد نيز بودند. بسياري از اصحاب حضرت امام رضا شهادت دادهاند كه هرگز نديدهايم آن حضرت كلام كسي را قطع كرده باشند يا سخن درشتي به كسي گفته باشند، نزد كسي كه با آن حضرت هم مجلس بود پاي خود را دراز نميكردند و تكيه نميدادند، حاجت هيچكس را كه روا ساختن آن مقدور بود رد نميكردند و هرگاه وقت غذا خوردن ميشد خادمان خانه را فرا ميخواندند و با آنها غذا ميل ميفرمودند. اين ويژگي اخلاقي است كه علم را در ميدان عمل، گران قيمت ميكند و تركيب علم و محبت به بندگان خداست كه دارنده اين مجموعه را به مرتبه عبد صالح خدا بودن و محبوب خلق خدا شدن ميرساند. جمع شدن عناوين "عالم آل محمد" و "امام رئوف" در وجود مبارك امام رضا عليهالسلام است كه بارگاه آن حضرت را زيارتگاه بهترين بندگان خدا و محل رفت و آمد ملائكه قرار ميدهد.
انصاف اينست كه مردم ايران، قدردان اين تنها مهمان از امامان معصوم كه سرزمين ما را متبرك كرده است هستند ولي اكنون كه به بركت نهضت امام خميني دولت اسلامي در ايران حاكم است، انتظار بيشتري وجود دارد. در محضر عالم آل محمد و امام رئوف، مسئولين نظام اسلامي بايد بگونهاي عمل كنند كه در كلام رهبري در ديدار اخير اعضاء مجلس خبرگان رهبري آمده است:
"مسئله وحدت و همدلي در كشور هم بسيار مهم است. اختلاف سليقه در زمينههاي سياسي - در زمينههاي سياسي خُرد و كلان - وجود دارد، اما اين اختلافها نبايد وحدت كشور را و همدلي كشور را از بين ببرد؛ همه بايستي با هم باشند؛ يكي از نقاط مهم اين است كه از مسئولان هم همه بايد حمايت كنند. حمايت منافات ندارد با اينكه شما يك ايرادي هم به فلان مسئول، يا دولت، يا قوه قضائيه، يا مجلس داشته باشيد، اما حمايت بايد به هر حال انجام بگيرد. علاوه بر اينكه بحمدالله مسئولان درحال تلاشند، دارند كار ميكنند. در همين يك سالي كه دولت جديد به وجود آمده، تلاشهاي زيادي كردهاند، كارهاي زيادي انجام گرفته، اين را انسان شاهد است، از نزديك ميبيند،؛ خيلي كار كردهاند؛ توفيقات خوبي هم به دست آوردهاند؛ قوه قضائيه همين جور؛ و دستگاههاي مختلف مشغول كارند. من يادم ميآيد، گاهي خدمت امام افرادي ميآمدند از دولت و از بعضي از نواقص و مانند اينها گله ميكردند كه مثلاً فلان جا اين كار انجام گرفته؛ امام در جواب اينها ميگفتند آقا، اداره كشور كار سختي است. واقع قضيه هم همين است: مديريت دستگاهها كار سختي است. يك نفري ممكن است از جهت فكري، از جهت عملي، از جهت سلامت رفتاري، هيچ عيب و نقصي هم نداشته باشد، اما دستگاهي كه زير نظر او است مشكلاتي پيدا بكند، اين پيش ميآيد؛ يعني واقعاً فراگيري و شمول همه اطراف و جوانب قضايا، كار آساني نيست... البته كسي با انتقاد كردن مخالف نيست - ايراد كردن، انتقاد كردن، نقاط ضعف برنامهها و سياستهاي اجرايي را مطرح كردن؛ كسي منكر اينها نيست - اما اينها نبايد به معناي تخريب و ايستادگي در مقابل تلاش و امثال اينها باشد. حمايت و كمك به دولت و دستگاههاي اجرايي و عملياتي را همه بايستي وظيفه خودمان بدانيم كه انشاءالله انجام بگيرد".
اين توصيه، علاوه بر آنكه بر دادههاي عقل و نگاه منطقي به مسائل حكومتي منطبق است، اقتضاي مديريت كشوري است كه در مركز معنوي آن، عالم آل محمد و امام رئوف حضور دارد. مسئولين نظام جمهوري اسلامي بايد اين امام معصوم را در تمام زمينهها الگو و اسوه خود بدانند و كشور را عالمانه و رئوفانه اداره كنند. اقتضاي اين نوع مديريت كشور اينست كه اولاً تمام مديران در چارچوب خط مشي پيموده شده توسط امام رضا عليه السلام در زمينه حفظ حرمت افراد، تواضع نسبت به همگان و حل مشكلات آنان عمل كنند و ثانياً راه را بر هرچه غير از اين خط مشي است ببندند. ايران، كه متعلق به امام رضا عليه السلام است، بايد سرتاسر، علم، وحدت، تواضع، همدلي، رأفت و خدمت باشد. اين صفات بايد در رفتار مسئولان با مردم، مردم با مسئولان و مردم با مردم همواره جلوهگر باشند. براي رسيدن به چنين مرتبه والاي اجتماعي، اين كارگزاران نظام هستند كه بايد پيشگام باشند و با اخلاق و رفتار عالمانه، كريمانه، متواضعانه و خادمانه خود، به مردم بياموزند كه چگونه رفتار و سخن گفتن، مناظره و محاجه را از عالم آل محمد و امام رئوف ياد بگيرند و آن را در صحنههاي زندگي پياده كنند. اگر مسئولان نظام جمهوري اسلامي چنين باشند، جامعه ايراني به مرتبهاي از علم و معنويت خواهد رسيد كه بتواند خود را لايق ميزباني عالم آل محمد و امام رئوف بداند.
