چرا بين ايران و آمريكا جنگ نشد؟

دكتر محسن رضایی در یادداشتی تحلیلی از شرایط ویژه‌ایران در سال‌های 84 و 85 و احتمال جدی حمله آمریكا به‌ایران در آن سال‌ها پرده برداشت.

رضایی در یادداشت خود می‌نویسد: اخبار منتشره، نشان می‌دهد که آمریکا چند بار آماده حمله به‌ایران در سال‌های 86 و87 شده بود. ادامه فعالیت‌های هسته‌ای و اظهارات مقامات ایران علیه اسرائیل بهانه آنها بود، ولی دلیل اصلی آمریکا به نقشه جدید نئومحافظه‌کاران آمریکا برمی‌گشت که قصد ایجاد یک منطقه جدید سیاسی زیر سلطه خود را در شمال اقیانوس هند و در جنوب روسیه و در غرب چین داشتند که حمله به ‌ایران و تغییر رژیم ایران در مرکز این نقشه بود.

وی آنگاه با اشاره به نقشه ژئوپلیتیك منطقه تأكید می‌كند: آمریکا با اتکای به قدرت دریایی خود، چهارراه بین‌المللی که مرکز انرژی جهان هم می‌شد، تصرف کرده و از همین نقطه حاكمیتش را بر جهان تثبیت می‌کرد. طراحان نقشه سیاسی منطقه در آمریكا می‌خواستند با تسلط بر این منطقه، هم موقعیت ژئوپلیتیک و هم موقعیت انرژی جدیدی برای حاکمیت خود بر جهان تا صد سال آینده را به دست آورند.

رضایی در یادداشت خود كه برای نخستین بار از وضعیت حاد ایران در آن سال‌ها پرده برداشته اشاره می‌كند: آمریكا در طرح و نقشه خود تنها توانست دو حلقه از کمربند طلایی؛ یعنی افغانستان و عراق را به دست آورد، ولی در مناقشه پرونده‌ای با سوریه و حمله به لبنان با شکست روبه‌رو شد.
 وی افزود: اما شکست آمریکا به دست ایران انجام گرفت.

دكتر رضایی دلایلی را که باعث شد حمله قطعی آمریکا به ‌ایران خنثی شود، چنین برمی‌شمرد:

1ـ افشاگری بین‌المللی علیه حمله آمریکا به‌ ایران، که تحلیلگران ایران هم در این باره مؤثر بودند، موجب لو رفتن عملیات آمریکا و حساس شدن جهانیان شد.

2- جدی گرفتن حمله از سوی رهبری و آمادگی فوق‌العاده نیروهای مسلح ایران.

3- تهدید جدی رهبری ایران که در صورت حمله آمریکا، ایران تلافی سنگینی خواهد کرد.

4- مانور سلاح‌های جدید ایران به ویژه نوع جدیدی از موشک‌های دریایی که آسیب‌پذیری ناو‌های آمریکا را نشان داد و تا آن موقع آمریکا اطلاعاتی از آنها نداشت.

5- جلوگیری از قطع گفت‌وگوها با اروپایی‌ها درباره مسائل مربوط به انرژی هسته‌ای و ارایه پیشنهادهای جدید به سولانا در بسته پیشنهادی یازده بندی آقای لاریجانی که حتی مورد توافق سولانا نیز قرار گرفت.

6- شکست آمریکا در حمله به لبنان که مقدمه‌ای برای حمله به ‌ایران به شمار می‌رفت.

دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در این تحلیل می‌نویسد: اگر نیروهای مسلح ایران در آمادگی نبودند، یا افشاگری صورت نمی‌گرفت و یا آن‌كه آمریکا در حمله به لبنان موفق می‌شد، جنگ بین ایران و آمریکا قطعی بود.

وی بر این باور است: حال که ‌این جنگ رخ نداده و بهتر است گفته شود که از وقوع آن با تلاش‌های فراوان و با عزت و ایستادگی جلوگیری شد، کمتر کسی قدر زحمات سربازان مظلوم وطن را می‌داند.

رضایی در پایان یادداشت خود با انتقاد از كسانی كه در آن روزها تلاش می‌كردند، تهدید حمله آمریكا به‌ ایران را كم اهمیت نشان دهند، چنین نتیجه می‌گیرد: بهتر است با اثبات ادعاهای غیرعلمی خود، شاهکار بازدارندگی ایران را کوچک نکنیم. اینکه عده‌ای در حاشیه می‌گفتند که مردم بخوابند ما بیداریم، ممکن بود که از بعد روانی در آرامش جامعه مؤثر باشد، ولی اگر ایران بر پایه آن اعتقاد رفتار می‌کرد قطعا آمریکا به آرزوی خود رسیده بود.

متن كامل يادداشت دكتر محسن رضايي را كه براي نخستين بار منتشر مي‌شود، در ستون يادداشت «تابناك» مي‌توانيد بخوانيد.