77 روز تعطیلی در سال 88
ایران از معدود کشورهایی است که در آن تعداد تعطیلات رسمی بیش از متوسط جهانی است. چنانکه با نگاهی به تقویم سال 1388 درمییابیم بیش از 25 روز تعطیلی رسمی در تقویم امسال ثبت شده است.
به گزارش مهر، این امر البته به خودی خود نمیتواند پدیده بدی باشد، اما سئوال اینجاست که آیا برای استفاده بهینه از این تعطیلات تدبیری اندیشیدهایم؟ آیا این تعداد تعطیلی رسمی کمکی به اثربخشی اجتماعی میکند؟
فارغ از آثار اقتصادی ناشی از وجود تعطیلات متعدد در تقویم اقتصادی یک کشور، مدیریت تعطیلات رسمی به منظور فراهم کردن زمینه مناسب برای افزایش اثربخشی و بهرهوری نیروهای انسانی یک کشور و بالا بردن ضریب شادی و شادمانی مردم، امروز از اصلیترین دغدغههای کارشناسان اجتماعی قلمداد میشود.
نگاهی گذرا به تقویم سال 1388 نشان میدهد تعطیلات رسمی کشور امسال بیش از 25 روز است و علاوه بر آن 52 روز تعطیلات جمعه در تقویم هر ایرانی ثبت شده است. به این ترتیب از 365 روز امسال 77 روز آن تعطیل است.
این در حالی اتفاق میافتد که هر کارمند یا کارگر ایرانی میتواند با توجه به قانون کار از 30 روز مرخصی استحقاقی بهرهمند شود و در نتیجه کل تعطیلات قانونی برای یک کارمند در سال جاری 107 روز است. اگر این رقم را از 365 روز سال کم کنیم تعداد روزهای کاری یک نیروی کار در ایران معادل 258 روز خواهد بود.
نکته جالب در بحث تعطیلات آنکه بسیاری از مدیران شرکتها علاوه بر تعطیلات رسمی، تعطیلاتی نیز تحت نامهای مختلف مانند تعطیلات تابستانی، زمستانی و... را با دادن مرخصیهای بلاعوض برای کارکنان در نظر میگیرند. اینگونه مدیران در بین مردم بسیار محبوبند و فراموش نکنیم که در بسیاری از موارد دولتها روزهای کاری بین تعطیل را هم تعطیل میکنند.
در این باره لاله افتخاری میگوید: مشکل ما فقط تعطیلات طولانیمدت نیست بلکه نداشتن نگاه جدی به کار و شغل را شامل میشود. بعضی افراد حتی از نیم ساعت وقت خود بهترین بهره را میبرند و افرادی دیگر حتی از بیکاری خود نیز استفاده کامل را نمیبرند. بنابراین باید فرهنگ متعهد در کار را گسترش دهیم و آن را به افراد بیاموزیم.
نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی اضافه میکند: کم شدن تعطیلات در ایران به خودی خود امر بدی نیست و مهمتر از تعداد ایام تعطیل مدیریت تعطیلات است و تعطیلات مدیریت صحیح میخواهد. چرا که مدیریت صحیح باعث کارآمدی افراد میشود و در غیر این صورت آسیبرسان و باعث بازدهی پائین فعالیت خواهد شد.
این عضو کمیسیون فرهنگی با اشاره به اینکه در حال حاضر در کشورهای پیشرفته به علت تعطیلات کم کار مفید افراد زیاد است میگوید: تعطیلات موجود و مدیریت تعطیلات یک نگاه کارشناسانه و همسونگر نیاز دارد و تعطیلات باید تاثیر مثبت داشته و اگر قرار باشد فرد هیچ برنامهای را برای شادی و نشاط خود فراهم نکند بیاثر است.
موضوع مهم دیگر در بررسی تعداد ایام تعطیل، نحوه استفاده از آنها و بحث اوقات فراغت است که در تجدید نیرو و بازدهی یک جامعه و در پی آن اقتصاد کشور میتواند نقشی مهم ایفا کند. سئوال اصلی که در اینجا به ذهن متبادر میشود اینکه آیا وجود تعطیلات فراوان در تقویم ایرانیان باعث رفع خستگی از تن جامعه صنعتی امروز آنها میشود؟
بررسیها نشان میدهد به رغم وجود روزهای تعطیل فراوان در ایران بار کیفی این ایام برای مردم چندان نیست. چه بسا که تنها به پیروی از سنت و مراسم دیرینه نوروز برخی کارکردهای بجامانده روابط انسانی، شادی، پناه بردن به طبیعت و… برقرار مانده است.
در این باره دکتر احمد روستا معتقد است: مشکل پائین بودن بهرهوری در ایران صرفاً با کم و زیاد شدن چند روز تعطیلات حل نمیشود. اما به طور قطع تعطیلی در هر نوع فعالیت نقش تعیینکننده در بهرهوری خواهد داشت.
این استاد مدیریت بازاریابی میگوید: جامعه ما برخلاف بسیاری از جوامع به جای آنکه Goal oriented یعنی هدفگرا باشد Work oriented یا کارگرا است، یعنی عادت کرده از ساعت ۸ تا ۴ بعد از ظهر کارت بزند و در محیط کار حاضر باشد.
وی ادامه میدهد: اما اینکه در این مدت چه اندازه کار مفید انجام داده و در راستای هدف سازمان فعالیت دارد پرسشی است که نیاز به مطالعه و تحقیق وبررسی عمیقی دارد. به نظر میرسد به علت غالب بودن این روحیه بسیاری از سازمانهای ما در تلاش برای داشتن کارت و ساعت حضور و غیاب باشند و به مدیریت زمان در زندگی فردی و اجتماعی ما کمتر بها داده میشود.
از نظر دکتر روستا برای بهبود بهرهوری و استفاده صحیح از نیروی کار، تعطیلات یک وسیله است. در حالی که در کشور ما این وسیله را بیهدف و نادرست به کار میگیریم و در نتیجه خود موجی تازه از عدم بهرهوری ایجاد میکنیم. از لحاظ کمی شاید کشور ما تعداد تعطیلاتش چندان با سایر کشورها تفاوت نداشته باشد. اما از لحاظ کیفی تعطیلات آثار زیانباری داشته است زیرا زمان زیادی پیش و پس از تعطیلات صرف میشود که وقت زیادی را تلف میکند.
این کارشناس میگوید: مثلا از چند ساعت قبل از روز پیش از تعطیل تا ساعتها در روز پس از تعطیل در محیط کار صرف بیان خاطرات و خطرات میشود که به علت عدم وجود نوعی سیستم ارزیابی و مطالعاتی هیچگاه آثار اقتصادی اینگونه زمانها مشخص نمیشود. یکی دیگر از عواملی که باعث میشود کم و زیاد شدن تعطیلات در کشور ما محسوس نباشد نداشتن روحیه و انگیزه واقعی برای انجام کار در محیطهاست. وقتی انگیزه و هدف و امیدواری در محیط و فضای سازمان نباشد حتی حضور در محیط کار و کاهش تعطیلات نقشی در بهبود بهرهوری ندارد.
جداً تشکر می کنم که به موضوعی پرداختید که جامعه ما مبتلای به آن است.ضمن تأیید محتوای مبحث فوق، این مطلب را نیز باید اضافه کرد که سرمایه های انسانی ما با فرهنگ نادرستی که متأسفانه غالب شده، هر روز بیشتر از پيش به سمت اضمحلال پیش می رود. و کسی از خود نمی پرسد مگر تا کی سرمایه های انسانی دارای نیروی جوانی باقی خواهند ماند؟ آیا با خود اندیشیده ایم که اگر چند سال دیگر بگذرد و معدل سنی جامه افزایش یابد، همین بالقوگی هایی را که به فعلیت در نیاورده ایم دیگر از بالقوگی هم خارج خواهند شد؟
جدا وقتی در این موضوع دقیق می شوم غصه همه وجودم را فرا می گیرد.
ای کاش همه ما فکری بکنیم و از خودمان و اطرافیانمان شروع کنیم و بهره وری منابع انسانی را بالا ببریم و فرهنگ نادرست موجود را اصلاح کنیم. تنبلی درد بزرگی است که به جان جامعه ما افتاده است.
اگر در کشورهای دیگه فقط تعطیلات آخر هفته را در نظر بگیریم بالغ بر 104 روز خواهد شد.تازه این جدا از تعطیلات رسمی هست.پس نگید تو ایران تعطیلات زیاده. 
باسلام و تشکر از تابناک، بهره وری از تعطیلات در جامعه ایرانی تحت الشعاع مشکلات عدیده مشغله های روزمره گی مردم قرار گرفته است طوری که تعطیلات وسط هفته و یا آخر هفته بلااستفاده می باشد. کارمندان بسیاری از سازمانها و وزارتخانه ها پنجشنبه و جمعه تعطیلند لکن به دلیل محدودیت ها از جمله باز بودن مدارس، عملا از رفتن به سفر ولو کوتاه مدت محرومند و بهمین منظور مردم عزیز ما با نزدیک شدن تعطیلات نوروز سر از پا نمی شناسند اگرچه ایام نوروز خود جایگاه مهمی در فرهنگ و آداب و رسوم ایرانیان دارد و از طرفی نیز بستر لازم برای دید و بازدید فراهم است. ضمن آنکه تحقیقا و دقیقا میزان تعطیلات در کشورما در مقایسه با تعطیلات کلی در اروپا و بسیاری از کشورها نه تنها زیاد نیست بلکه به مراتب کمتر است. بطور مثال شنبه و یکشنبه که در کشورهای صنعتی تعطیل است، واصولا تعطیلات پایان هفته امر مقدسی است یا به سفر می روند یا به دیدو بازدید از فامیل و خانواده . برنامه ریزی، تفریح و تجدید روحیه و استفاده صحیح از دو روز می برند. در مجموع تعطیلات در اروپا و سایر کشورهای صنعتی با احتساب شنبه و یکشنه بیش از تعطیلات در ایران است. ضمن آنکه در این کشورها نیز مناسبت های فراوانی از جمله ایام کریسمس، تعطیلات استحقاقی، عید پاک، روز کارگر، روز ملی، روز استقلال، میلاد حضرت مسیح (ع)، جمعه پاک، عروج مریم غذر، سال نو میلادی و تعطیلات تابستان نیز برخوردارند. ایران عزیز نیز در کنار سایر مناسبت ها، از تعطیلات مناسبت های مذهبی نیز برخوردار است و نمی توان به دلیل علقه های فرهنگی آنرا حذف نمود ضمن آنکه ایام عزاداری، نیز ایم حزن و اندوه و ماتم است و طبیعی است که از این ایام نمی توان به عنوان تفریح و تفرج و تجدید روحیه و زدودن خستگی از کار و تلاش نام نهاد و اثربخشی روحی بر آن مترتب نیست. البته در ایام ولادت تاحدودی فضای شادی در جامعه را می توان احساس کرد ولی برای اشخاص و استفاده بهینه تمهیداتی در نظر گرفته نشده است. فقدان امکانات مالی سفر برای غاطبه ملت و محدودیت های جاده ای عملا برای دید و بازدید با مشکل روبرو می باشیم. بالاخره به کدامیک از فرمول های روانشناسی، علمی و یا مقایسه ای باید تعطیلات را تفسیر کرد؟ شما در نظر بگیرید حدفاصل قم - تهران یا جاده های شمالی، آیا واقعا با یک روز وسط هفته تعطیل( به هر مناسبت) و آنهمه دردسرهای سفر و نگرانی از انجام تکلیف مدرسه برای فرزند، جایی برای خوش گذرانی وجود دارد؟ منصفانه ترین نظر آنست که بهره وری نسبت تعطیلی ایران با کشورهای صنعتی قابل مقایسه نیست. نگارنده مطالب در خارج از کشور زندگی می کند و از نزدیک موهبت تعطیلات را لمس می کند و از آن بهره ها می برد. به نظر می رسد دولت محترم و بخش های آموزشی در کشور باید فرهنگ سازی کنند و بستر حقیقی مطلوب از سفر و تعطیلات را به ملت غیور آموزش دهند. که بقول معصومین علیهم السلام سفر کنید تا باتجربه شوید. یا بقول قرآن کریم فسیروا فی الارض کیف کان عاقبه الامور. ممنون 
سلام حق با شماست اما خواهشا این یکی دلخوشی کارمندان را با این آمارها نگیرید ممنون
لطفا تعداد 52 روز پنجشنبه را هم اضافه كنيد كه در اين صورت روزهاي مفيد كاري به 206 روز كاهش مي يابد 
اکثر کشورها یک و نیم یا دو روز را به عنوان تعطیلات آخر هفته دارند یعنی چیزی حدود هغتاد و پنج تا صد روز. ایران هم طبق این مقاله 77 روز تعطیلی رسمی دارد. حالا میشود نویسنده توضیح دهد کجای کار میلنگد؟ پنجشنبه ها را که نیمه تعطیل است و بسیاری از ادارات از پاسخ به ارباب رجوع خودداری می کنند را هم باید به آن اضافه کرد. به نكته خوبي اشاره كرده ايد . اگر عمر و زمان مفيد دراختيار مردم را يكي از منابع ارزشمند به حساب بياوريم بايد در سالي كه به نام استفاده درست و پرهيز از اصراف و رعايت الگوي مصرف ناميده شده است . به اين منبع مهم بيش از پيش پرداخته شود . نكته جالب تعطيلي بسياري از شركتها و موسسات در روزهاي پنجشنبه است كه اگر آمار آن را به تعطيلات رسمي فوق اضافه كنيد ميزان تعطيلات بسيار افزايش مي يابد و حقيقتا جاي چاره انديشي دارد . 
سلاممن يک دانشجو در انگليس هستم. اينکه تعطيلات در ايران بالاتر از متوسط جهاني است ، حرف درستي نيست.
اغلب کشورهاي جهان شنبه و يکشنبه تعطيل هستند و علاوه بر آن حدود ده روزي هم براي سال جديد و تعطيلات استر و لوکال تعطيل هستند که در کل ميشود حدود 115 روز.
حال کجا تعطيلات در ايران بيش از اين مقدار است؟
اينکه بهره وري وجود ندارد يک امر مديريتي و سازماني است وربطي به ميزان تعطيلي ندارد.
تیتر نوشتتون یک کم نسبت به متن بی ربطه ... در تایید فرمایشات جناب آقای دکتر روستا بایستی عرض کنم که من خودم در آلمان زندگی می کنم در کشوری که که تازه تو دنیا مردمش به سختکوشی و پرکاری شهره اند . اینا هر روز به یک بهانه تعطیلن اعیاد مختلف مناسبت های گوناگون ... تازه به شکل افراطی از مرخصی استحقاقی و استعلاجی و ... استفاده می کنند . یک دلیل این مسئله ارزونی سفر کردن و اصولا راحت گرفتن سفر از جانب خودشونه ... مردم ایران بخصوص قشر کارمند بیچاره ها اغلب از مرخصی استحقاقیشون هم نمی تونند استفاده کنند چون یا پولشو ندارند یا وسیله رفت و آمد ندارند و ارزونو امن و مداومش گیرشون نمی یاد. بعضی وقتا هم اونقدر گرفتارن که اساسا به مرخصی نمی تونن فکر کنند . بنابراین شاید اسمش این باشه که ما 25 روز تعطیل رسمی داریم که شما غلو آمیز می گید 77 روز اما حداقل تا اونجایی که من تو آلمان می بینم اگر دست روی تک تک کارمندای آلمانی بذاری سالی به 12 به قول خودشون "اورلاب" یا همون مرخصی خودمون تشریف دارند.حالا این وضع آلمانه خدا به داد ایتالیا و اسپانیا و ... برسه که یک جورایی ریلکس تر از همه هستند ... سخن آخر اینکه اصلا مهم نیست که تعطیلات یک کشور تو تقویم رسمیش چند روزه و این موضوع به خودی خود هیچ چیز را رد یا اثبات نمی کنه ، مهمتر از اون اینکه واقعا مردم چقدر آرامش فکری و توان مالی دارند که بتونند در عرض سال از تعطیلات رسمی یا مرخصی های استحقاقیشون استفاده کنند و از این طریق نهایتا به اون چیزی که اصل قضیه یعنی آرامش خود و خوانوادشون برسن. اگر واقعا این امر به نحو مناسبی محقق بشه اونوقته که که در کنار فرهنگ سازی خوب راندمان کار هم بالا خواهد رفت. به تعبیری اگر واقعا مردم ایران با داشتن آرامش روحی و روانی 200 روز تعطیل باشن اما 100 روز از سال هم بتونند درست و درمون کار کنند و راندمان کاری لازمه رو داشته باشند (یا بقول امروزی تر ها بهره وری) قطعا وضع مملکت بیشتر می شه ...