از حذف صفایی فراهانی تا میزبانی جام جهانی
خبرسازی یکی از ویژگیهای اهالی دولت نهم است و در عرصه ورزش هم رئیس سازمان تربیتبدنی یکی از مردان خبرساز است.
به نوشته فرهنگ و آشتی، علیآبادی در هفته گذشته که تهدیدهای مصطفی پورمحمدی، رئیس سازمان بازرسی کل کشور از فاز بیان به فاز عمل وارد شد، جملات جالبی را درباره فوتبال به زبان آورد و البته دو پیشنهاد پشت پرده او درباره صفاییفراهانی و یزدانیخرم، او را به کانون توجهات برد.
معامله با بنهمام!
هدف از سفر محمد بنهمام، رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا کاملا معلوم بود. بنهمام برای تضمین رای ایران در انتخابات سال آینده ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا رنج سفر را تحمل کرد و البته چهره بشاش علی کفاشیان و قول او پیرامون حمایت ایران از آقای همام، رئیس قطری را سرخوش ساخت اما، مهمترین بخش سفر رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا زمانی رقم خورد که او به خدمت رئیس سازمان تربیتبدنی ایران شرفیاب شد و البته در کنار مباحث کاری، صحبتهای دوستانهای هم رد و بدل شد که شایعاتی درباره آن به گوش میرسد. شایعات حکایت از آن دارد که علیآبادی در قبال حمایت ایران از بنهمام، خواستار آن شده تا بنهمام هم زمینههای حذف صفاییفراهانی از کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا را فراهم کند. معلوم نیست که پاسخ همام به این درخواست چه بوده و اصلا این پیشنهاد مطرح شده است یا نه. اما در هر صورت این یک واقعیت است که حضور صفاییفراهانی در AFC همواره موضوعی تحریکآمیز در ذهن ریاست سازمان تربیتبدنی بوده و حذف صفاییفراهانی در جریان سیاسی متضاد میتواند خبر خوبی برای علیآبادی و دوستان باشد اما موضوع دیگر این است که در حال حاضر سازمان هیچ آلترناتیوی برای پر کردن جای صفایی نداشته و از دست دادن او هم باعث میشود تا اثرگذاری فوتبال ایران بر کنفدراسیون آسیا کاهش یابد چرا که در سالهای گذشته هر جایی که فوتبال در امور بینالمللی خود درمانده شده چارهای جز صفاییفراهانی وجود نداشته.
ایران میزبان جام جهانی!
پس از دیدار با بنهمام بود که رئیس سازمان تربیتبدنی جملهای قصار به زبان راند و گفت: «ایران در سال 1390 توانایی برگزاری جام جهانی فوتبال را دارد.» البته علیآبادی در این باره هیچ گزارش آماری یا پشتوانه علمی را برای استدلال خود بیان نکرد و تنها این موضوع را برای فوتبال ایران میسر دانست. اگر از تصاویر هفتگی برنامه تلویزیونی 90 از ورزشگاههای نیمهکاره و شخم خورده شهرستانها بگذریم، نمیتوان از این واقعیت که حداقل 2 نماینده ایران در لیگ قهرمانان با شروط ویژه و استقلال و پرسپولیس به لطف ورزشگاه آزادی بخت میزبانی لیگ قهرمانان را به دست آوردهاند و در چند سال گذشته ایران حتی میزبانی مسابقات جوانان یا نوجوانان آسیا را هم به دست نیاورده است، گذشت.چون حضور بانوان در ورزشگاهها هم جای خود را دارد. درست است که افتتاح پشتسر هم ورزشگاه در شهرهای مختلف مهمترین پایه استدلالی رئیس سازمان تربیتبدنی است اما حتی بسیاری از همین ورزشگاهها هم به فاصله کوتاهی از افتتاح دچار مشکلات سختافزاری شدهاند. برگزاری بزرگترین رویدادهای فوتبال جهان که بدون شک عظیمترین آن میزبانی جام جهانی است برای هر کشوری تبعات و ملزومات اقتصادی، اجتماعی و سختافزاری فراوانی دارد که هر موضعگیری در این رابطه را نیازمند تحقیق و اطلاعات بیشتر میسازد. در هر صورت نکته اینجاست که حتی متولیان فوتبال ایران در فدراسیون نیز تاکنون چنین ادعایی نداشتند.
خداحافظ آقای یزدانیخرم
از دست دادن قهرمانی جام جهانی کشتی رویاهای رئیس فدراسیون را بر هم زد. یزدانیخرم امیدوار بود تا پس از ناکامی در المپیک این بار در تهران با عنوان قهرمانی جام جهانی جایگاه سست خود را تقویت کند اما همه چیز در چند ثانیه از بین رفت، آن هم در مقابل دیدگان رئیسجمهور و رئیس سازمان تربیتبدنی. در هر صورت موضوعی که به آن اشاره میشود شایعهای است که پس از نشست دوشنبه شب خداحافظی 4 قهرمان ایرانی یعنی دایی، رضازاده، ساعی و حیدری به گوش رسید. گویا در این مراسم علیآبادی به حیدری پیشنهاد تشکیل مجمع را داد و بیتردید در نهایت این پیشنهاد به عزل یزدانیخرم منجر خواهد شد. البته حیدری و دیگر منتقدان فدراسیون کشتی باور دارند که در سالهای حضور یزدانیخرم در فدراسیون ترکیب روسای هیئتهای این فدراسیون به نفع رئیس تغییر یافته و مجمع دیگر نمیتواند ابزار سرنگونی یزدانیخرم باشد و چارهای جز آنکه علیآبادی شخصا حکم برکناری وی را صادر نماید وجود ندارد. در هر صورت تعلقات مرامی و سیاسی علیآبادی و یزدانیخرم تا اندازهای رئیس سازمان تربیتبدنی را در صدور این حکم تحت فشار گذاشته و اکنون او در دوراهی تصمیمگیری مهمی برای کشتی قرار دارد.
آغاز یک پایان
رویارویی رئیس سازمان تربیتبدنی با وزیر کشور سابق دولت نهم، بخش پایانی این گزارش است. مهلت سه روزه مصطفی پورمحمدی برای استعفای مدیران دوشغله در ورزش پایان یافته و نه علیآبادی از ریاست یکی از دو سمتش در سازمان تربیتبدنی و کمیته ملی المپیک استعفا داده و نه هیچیک از مدیران فدراسیونهای ورزشی. آخرین حرفهای پورمحمدی و علیآبادی نشان میدهد که هیچکدام قصد کوتاه آمدن از موضع خود را ندارند. پس بهزودی شاهد تشکیل پرونده قضایی برای این مدیران خواهیم بود. جالب آنکه علیآبادی خود به جمع گروهی پیوسته است که اعتقاد دارد ارگانهای خارج از ورزش نمیتوانند در ورزش دخالت کنند. در هر صورت از موضعگیری دو طرف مشخص است که این قصه سر دراز داشته و شاید تا زمان انتخابات دهم ریاستجمهوری نیز به نتیجه نرسد، اما با توجه به پشتوانههای قانونی تصمیمات رئیس سازمان بازرسی کل کشور، در نهایت اگر قرار نباشد این چالش با مصلحتاندیشیهای همیشگی به پایان برسد میتواند آغاز تصمیمسازی نهایی برای علیآبادی جهت کنارهگیری از یکی از دو پست خود باشد، هرچند که شاید رئیسجمهور ایران این تصمیمگیری را برای علیآبادی آسانتر سازد، اما روسای دوشغله فدراسیونهای تحت نظارت او باید هرچه سریعتر در زمینه ماندن یا رفتن تصمیمگیری کنند.
