مستند روح الله (بدو تولد تا 1324 هجری شمسی) قسمت اول

امام وارث سجایاى آبا و اجدادى بـود كه نسل در نسل در كار هدایت مردم و كسب معارف الهى كـوشیـده انـد. پـدر بزرگـوار امام خمینـى، مرحوم آیت الله سید مصطفى مـوسـوى، از معاصران مرحـوم آیت الله العظمـى میرزاى شیـرازى بود.

وی پـس از آنكه سالیانـى چنـد در نجف اشـرف علـوم و معارف اسلامـى را فرا گرفت و به درجه اجتهاد نایل آمـد، به ایران بازگشت و در خمیـن ملجاء مردم و هادى آنان در امـور دینـى شد. در حـالی‌كه بیـش از 5 مـاه از ولادت امام خمینی نمى گذشت، طاغوتیان و خـوانیـن تحت حمایت عمّال حكومت وقت نداى حق طلبـى پـدر را كه در برابر زورگـویی‌هایشان به مقاومت بـرخاسته بـود، با گلـوله پاسخ گفتنـد و در مسیر خمیـن به اراك وى را به شهادت رسانـدنـد.

بدیـن ترتبیب امام خمینى از اوان كـودكى با رنج یتیمى آشنا و با مفهوم شهادت روبه رو شد. وى دوران كـودكـى و نـوجـوانى را تحت سرپرستى مادر مـؤمنش (بانـو هاجر) - که از خاندان علـم و تقـوا و از نـوادگان مـرحـوم آیت الله خـوانسـارى ( صاحب زبـده التصانیف) بود - و همچنیـن نزد عمه مكرمه اش (صاحبه خانم) كه بانـویى شجاع و حق‌جـو بـود، سپرى كرد. اما در سـن 15 سالگى از نعمت وجـود آن دو عزیز نیز محـروم گـردید.