نیروی بومی مرزبانان مستحکم

مرزهای شرقی ایران اولین بار نیست که شاهد اقدامات ایذایی غافلگیرکننده تروریست‌هاست. همین چند ماه پیش بود که در حادثه سراوان 14 نفر از مرزبانان ایرانی به دست گروه تروریستی جیش‌العدل شهید شدند.

در آخرین نمونه هم ربوده شدن 5 سرباز ایرانی بار دیگر نگاه‌ها را به مرزهای شرقی ایران معطوف کرد. گرچه باید عنوان کرد بسیاری از اینگونه رفتارها ریشه در سیاست‌های تفرقه‌افکنانه آمریکایی‌ها دارد اما نکته‌ای که در اینگونه موارد باید مورد توجه قرار بگیرد،علت تکرار اینگونه حملات و روش‌های جلوگیری از این موضوع است. باید عنوان کرد که استان‌های مرزی ما از نظر قومی و مذهبی با خارج از مرزهای کشور تشابه فرهنگی دارند. این موضوع سبب شده است که دشمنان ایران از آن سوءاستفاده و در منطقه آشوب و تفرقه فرهنگی ایجاد کنند.

ضمن اینکه دیپلماسی ما تاکنون در رابطه با دولت پاکستان ضعیف بوده است. نمی‌توان انکار کرد که نیروهای القاعده و طالبان در سیستم اطلاعاتی پاکستان نفوذ کرده‌اند. تروریست‌ها از طریق همین افراد دقیق‌ترین اطلاعات را کسب کرده و به راحتی اقدامات تروریستی خود را هدایت می‌کنند ما در خود این کشور شاهد ظلم به شیعیان هستیم. به همین دلیل باید با نگاه دقیق‌تری به رابطه ایران با پاکستان نگاه کرد. مرز‌های ما با پاکستان همیشه بوی تهدید داده است و این کشور در مقابله با نیروهای تروریستی کمک مهمی به ما نکرده است.

از این رو نمی‌توان در رابطه با حل این مشکل به فکر راه‌حل‌های دیپلماتیک معمولی بود و باید تدابیر دیگری اتخاذ کرد. از سوی دیگر در نگاهی به علت بروز اینگونه مسائل این نکته مورد توجه قرار می‌گیرد که مرزبانی کشور ما نیازمند تقویت است گرچه نمی‌توان از توانمندی‌های نیروهای داخلی و توان دفاعی کشور غافل شد اما مرزبانی‌های کشور به‌خصوص در مناطقی که شاهد حادثه‌های تروریستی هستیم هم از نظر امکانات و هم از نظر آموزشی نیازمند تقویت هستند.

افرادی که در مرزبانی‌های کشور فعال هستند نه امکانات کافی در اختیار دارند و نه در دوره‌های آموزشی مناسبی شرکت کرده‌اند.باید تاکید کرد که این نکته در شان مرزبانی جمهوری اسلامی ایران نیست. همین موضوع سبب شده است که در کوتاه‌ترین زمانی که می‌توانیم تصور کنیم یک گروه تروریستی به داخل مرزهای کشور نفوذ کند و 5 نفر از سربازان ما را به اسارت ببرد.

نکته دیگر استفاده از امکانات لجستیکی مناسب برای انسداد مرزهای کشور است چرا که در برخی از موارد شاهد این هستیم که تا مساحت بیش از 300 کیلومتر نیز حفاظتی وجود ندارد که همین مسئله ما را در حفاظت از مرز‌ها دچار مشکل می‌کند. به هر حال حادثه‌هایی چون حملات تروریستی که در آن شاهد به شهادت رسیدن کودکان، زنان و مردان این سرزمین هستیم در داخل کشوری رخ می‌دهد که مردم آن برای سربلندی کشور و برای ایجاد امنیت در آن از هیچ اقدامی فروگذار نیستند.

لذا می‌توان برای بهبود وضعیت مرزی کشور نگاهی به نیروهای همین مناطق داشت. سرمایه‌هایی که کمتر دیده شده‌اند.اگر به مرزنشینان کشور در تامین امنیت مرزها بهای بیشتری داده شود و در تامین امنیت از همین افراد کمک گرفته شود بهتر می‌شود اینگونه اقدامات ایذایی و تروریستی را مدیریت کرد.